http://www.cs.princeton.edu/~mp/malayalam/blogs.html en Kerala Blog Roll - http://www.cs.princeton.edu/~mp/malayalam/blogs.html http://thecoolsun.blogspot.com/2009/11/codename-musicgirl-alias-mg.html tag:blogger.com,1999:blog-26501333.post-4446741016050231277 Having moved back to the city, my slightly-suffered social life is blossoming again. I had the first visit from friends and the first movie night. (Watch the film August Rush , you will like it.) Since morning, I had been really wanting to have a decent bear hug. But didn’t know whom to ask. I put it in my status message.. someone gave me e-hugs, wished me luck. ( I felt, I was acting like a kid… but who cares? ) (would’ve been awkward to be hugged by a man) I had known all day that Ewelina and Daniela would visit me in the evening and would take care of me. I just asked for a long hug and got more than I wanted. :) :) It is funny, you know? 4 of my friends here were quite close with me even earlier. But there was some connection missing at times, because I had an inhibition to open myself up. Then something happened at the end of August and they stood by my side when I needed. The missing thing was established and all turned A M A Z I N G . A different topic : If you are doing computer science (theoretical) or maths, you should be a girl…. otherwise, life can be really dry . During a party at my chair, I observed the umpteenth time – we are all amp males (plus the secretary). Oh boy, life can be so dry without ‘ birds ’ in your office. Last week, during the course organisation meeting too, there were only two girls in the 20 member team. The strength of women in CS/Math departments is less than 5%. As a gender-equality-supporter and as a single-unattached-man, I find it important that more women come to the field. In this post I am more of the latter though. I, at least compensate with many female friends outside the university! ;) amp;#160; That brings us to the title : the latest potential platonic female friend is code-named “ MusicGirl ”. Someone who’s quitting doctoral studies in physics and going to learn music. She’s slowly giving me introduction to western classical music. A girl who could very well do stand-up comedy. Amazing verbal skills, very rich vocabulary and sharp/snappy dialogue delivery too. And a beyond-acceptably-rude user interface. But a real sweet heart. It does take balls to quit doctoral studies (Extraterrestrial Physics at Max Planck institute) and go to be a singer. Hats off to that courage. Finally: Either I am a too nice chap (which I doubt ;) ) or people are treating me much better than I really deserve. amp;#160; OR I have some rosy glasses! Whichever be the case, most people are just very nice to me. The only plus I see in me is that I am VISIBLY happy – ALWAYS!. (anyway, no complaints against most people treating me well ;) ) Signing off, Sands. PS: If you are indeed a girl in the aforementioned departments, you’ll be frustrated beyond belief, because … amp i’ll let you guess amp;gt;. :P Sun, 08 Nov 2009 11:34:48 +0000 Sands | കരിങ്കല്ല് http://ratheesh.livejournal.com/347872.html http://ratheesh.livejournal.com/347872.html Aniyara Sangeetham It seems an ox's urination can often turn out to be a lengthy process, and if he is pulling a cart along with him, you can track the marks of urine on the road for as long as a kilometer! The Malayalam phrase " kaala-moothram ", which is used to describe anything that keeps on dragging on and on, is based on this observation. In that sense, all of the mega-serials coming in Malayalam television channels are excellent examples of kaala-moothram s. Like what was commented in an episode of Akkarakkazhchakal , Malayalam television serials don't give a charming picture of social and family lives in Kerala. Among the characters of these serials, every husband would have at least two wives, and every wife too would have at least two husbands and the equations can become quite complex as the moothram progresses. I happen to watch Manasaputhri , a serial coming on Asianet, during my visits to Kerala. This serial tells the story of two girls, Sophie and Glory, who grew up in an orphanage. Glory comes to know that Sophie's parents are rich, and she disguises as Sophie and approaches her father, and gets his property registered in her name. Meanwhile, the real Sophie also gets the picture, but she doesn't want to reveal the reality to her father because he is a "heart patient" (these kinds of twists are necessary for the smooth flow of moothram ). Also, both the father and mother of Sophie have married multiple times during this interval, to add more characters and meat to the story. This was the situation when I watched an episode of the serial around two years back. Then I watched another episode an year back, and there was not much progress in the main story. I watched the 600th (or 700th) episode a few weeks back when I was in Kerala, and the moothram was still going strong. One common aspect of these serials is that the characters would not say the word "I". They would always refer to themselves in third person, including their surnames and other prefixes. For example, instead of saying that "I am happy", they would say " Asha Varghese Menon ippol santhushtayaanu ". This is not to show that the characters have grown beyond the low level tendencies of "I-ness", but it is just to help the viewers to keep a handle of the characters, as the same character and actor might be seen in numerous other serials that are being shown, and there is a chance of getting confused. I was thinking about these serials while reading Aniyara Sangeetham , Malayalam translation of Nepothyo Nayika , Bengali novel written by Ashapurna Devi, published by DC books. It is not that the novel was bad; In fact I felt that the characterizations were quite good. But when I read it today, what I thought first was that it would make an ideal story for a mega-serial. Somnath and Jayanthi have a baby girl. Somnath's friend Chinmay's wife dies, and he wants to travel to distant places to recover from his grief. He requests Somnath to take care of his own baby girl, and leaves India. Chinmay is rich, and he sends a good amount of money to Somnath every month, for taking care of his daughter's expenses. A few months later, Chinmay's daughter dies in an accident. Somnath decides not to reveal this to his friend, and instead present his own daughter as Chinmay's. The novel focuses entirely on this thread. Malayalam translation is done by K Radhakrishnan. * * * I watched Hindi film Kaminey recently, and I fail to understand why this film was praised so much by critics. I agree that there are a few nicely paced sequences and a bunch of new-faces who added a touch of freshness to the movie. Also, it is always a pleasure to watch Priyanka Chopra smile. But thematically, there was nothing in the film that has not been handled earlier by Ram Gopal Varma in his various underworld films. The climax was just a typical masala , that failed to reach even the standards of Varma's films. Sun, 08 Nov 2009 11:13:47 +0000 http://jadeflowers.blogspot.com/2009/11/delhi-ridiculous-minimum-drinking-age.html tag:blogger.com,1999:blog-7689934.post-4245178334958485968 When I moved from Kerala to Delhi at the very awkward age of fifteen, I joined a posh school in one of the most elite localities in the city. The school was full of the kids of Delhi's top businessmen and socialites. And to my innocent small-town eyes, they were so impossibly sophisticated and polished. They made being 'cool' seem so hopelessly easy - hopeless for people like me, that is. They smoked and drank and spoke of making out at the age of 12. They listened to 60's bands I'd never heard of. Names like Jim Morrison and Bob Marley and Robert Plant tripped off their tongues like those of their nearest and dearest. Though they also knew all the latest heavy metal music, of course. The guys boasted about doing 140+ on the highway. They wore only branded clothes. (Sarojini Nagar? Like seriously dude?) I listened wide-eyed as they spoke of going to clubs and pubs. They had their favourite haunts, where they would go and drink every other weekend. I wondered how they got the money. I wondered how they could afford to stay out that late, why their parents didn't care. But I never even considered the most important aspect of their activities. And that's what this post is about. These kids were sixteen or seventeen back then. And they were going out and drinking. Do you know what the minimum drinking age is in Delhi? Twenty-five. Yup, that's right. I just googled it and confirmed it again - twenty-five .  Hell, those friends of mine are STILL not above the legal drinking age, six-seven years later. So if I go to Delhi today and order a drink, I'll actually be breaking the law. Even though I'm twenty-two years old and can vote and get married legally, the Delhi government doesn't trust me enough to let me drink in restaurants in the city. Even though I can legally drink in practically every other place in the country, I can't in the capital. But even more ridiculous than this draconian rule (made in 1914, apparently) is the state of its enforcement. As my own experience showed me six years ago, even teenagers can order drinks in most places in the city. In fact, there are several pubs that cater almost exclusively to the Delhi University student crowd. Nobody asks for ID. Ever. My friends  (all my age) routinely post Facebook pictures of parties at Delhi's top clubs and pubs. When I visited Delhi last December, we drank at so many places, without even realizing that we were breaking the law. So why does the law exist? Two reasons. One, that the party in power is too scared to revise the law, because they know that it'll create a huge controversy and cost them political mileage. They had actually considered doing that last year, but then pulled out at the last minute because of elections. Two, it's a good way for the cops to make money. Threaten any pub or restaurant owner with a raid, and prompt will come the moolah, because most of their customers are below twenty-five. And the cops can even target the customers directly. Bur rather than asking why the law should exist when it's not being enforced anyway, let's ask the counter-question. Why take the pains to amend the law when you know very well that it's not causing anyone any harm? The people get to drink in peace, the policemen get a little extra money, the Delhi Government continues to rule without tension, all's good with the world. (Well, except for the restaurant owners.) My simple answer is this - the fact that there are so many things that we SHOULD be doing instead. Rather than having a rule that's neither followed nor very practical, let's relax it a little bit and THEN make sure that it's enforced. Why not make the  minimum age 18, and make it clear to the business owners that this time it's serious? (Call me conservative, but I honestly do not think that 16- and 17-year-old schoolkids should be going to pubs and clubs and drinking. Whether they drink at home with their parents' permission is their own business.) Secondly, I think we need to be much more conscious of the phenomenon of drunk driving. To be honest, I shouldn't be preaching about this, because I'm a hypocrite when it come to this issue. I might yell at  people when they tell me that they drove back home after drinking, but when it comes to myself, I have no qualms about taking late-night lifts from friends who've had a drink or two.The next morning, I remember that scene from The White Tiger and feel ashamed of myself. But when I as a girl am stuck in a place with no Meru cabs available (they sometimes don't come if the distance is too small) and autowallahs not trustworthy enough, then a lift from a kind, even if not fully sober, friend is the only option. No, I'm not trying to justify it - I know it's completely unjustifiable. But drunk driving is rampant in Delhi. The papers feature only the high-profile cases of people being run over by drunk drivers, but those are very few of the zillions of drunk twenty-somethings on the road in Delhi on Saturday nights. These guys (yes, mostly guys) drive their Dads' flashy cars - which they can barely handle when they're sober, much less when they're drunk. So, Delhi Government, why not take up this challenge of mine? Relax the minimum age to 18 or 21. And after you do that, make sure that the rule is followed absolutely. Conduct a couple of raids so that people know you mean business.  Revoke licenses in case of persistent violation. As for the drunk driving, I've heard that the Delhi police is reasonably strict about it. But why not conduct a campaign to raise people's awareness? Sun, 08 Nov 2009 10:34:24 +0000 Jade http://anilatalks.blogspot.com/2009/11/platonic-love.html tag:blogger.com,1999:blog-2900998171653076198.post-1641476413475889464 ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് നിന്നെ പരിചയപ്പെട്ടത്‌ ഏതോ അതീന്ദ്രിയ ശക്തിയുടെ ഇടപെടല്‍ മൂലമാണെന്നാണ്. എന്റെ വിശ്വാസം ബലപ്പെടുത്തുന്ന കുറെ തെളിവുകള്‍ ഞാന്‍ നിന്റെ മുന്നില്‍ നിരത്താം. അന്ന് മഴയില്ലാത്ത ഒരു ദിവസം നിന്നോട്‌ ഞാന്‍ മഴയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞില്ലേ? അപ്പോള്‍ തെളിഞ്ഞ ആകാശത്ത് നിന്നു നമുക്ക്‌ നേരെ പെയ്ത മഴ നിന്നെയും അതിശയിപ്പിചില്ലേ? അത് മറ്റാരോ നമ്മെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിന് തെളിവല്ലേ? ഇനിയും പോരെങ്കില്‍ അന്ന് നീ എനിക്ക് ചൊല്ലി തന്നതായ കവിത ,അത് എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയം കര മായ വരികള്‍ എന്ന് നീ എങ്ങനെ കൃത്യമായി അറിഞ്ഞു , അത് കൊണ്ടാണ് നിന്നെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കാം എന്ന് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്‌ തന്നെ . അതും അല്ലെങ്കില്‍ , നമുക്കിടയില്‍ സംഭവിച്ച ആകസ്മികമായ ആയിരം കാര്യങ്ങള്‍ നീ തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്ന്വ , അവ കുറിക്കുന്നതും അത് തന്നെയല്ലേ ? നീ എന്താണ് പറയുന്നത് നീ തിരക്കിലാനേന്നോ , ഒരു ഹൌസ് ലോണ്‍ സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ മൂന്നു ദിവസമായി മാനേജര്‍ക്ക് പിറകെ യെ ന്നോ ? ശരി , വൈകിട്ട് നമുക്ക്‌ കാണാം , നേരില്‍ . പ്രണയത്തിന്റെ ചിര സ്മാരക മായ ആ കടല്‍ തീരത്ത് . നിനക്ക് അപ്പോഴും തിരക്കാ ണെ ന്നോ ? പ‌ബ് ളിക് മീടിങ്ങും ശേഷം ഫിഷ്‌ മാര്‍കെറ്റില്‍ പോകേണ്ടതും ഉണ്ടെന്നോ ? ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി നിന്നെ ഓര്മിപ്പിക്കാം , നിന്നെ എന്നിലേക്ക്‌ ആകര്ഷിപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയിരുന്ന ആ മാസ്മരികതയെ ക്കുറിച്ച് . എന്തൊരു അസംബന്ധ മാണ് ഞാന്‍ പറയുന്നതെന്നോ ? ഈ ഭ്രാന്തുകള്‍ അവസാനി പ്പിക്കണ മെന്നോ ? നീ തികച്ചും മറ്റൊരു മനുഷ്യനായി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു . ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത്‌ , ഇത്ര നാളും ഈ ഭ്രാന്തുകള്‍ നീ അന്ഗീകരിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭയന്നിരുന്നു , നിനക്ക് എന്തോ മാനസിക പ്രശ്നമുള്ള തായി . ഇപ്പോളെങ്കിലും നീ ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ , ദൈവത്തിനു സ്തുതി . Sun, 08 Nov 2009 09:32:48 +0000 Anila Balakrishnapillai http://kudil-thanal.blogspot.com/2009/11/08-11-2009.html tag:blogger.com,1999:blog-6333471260261118665.post-8116868509944261641 നിര്‍ദ്ദയമായി ചവുട്ടിയരയ്ക്കപ്പെട്ട കാലഘട്ടത്തിന്റെ വക്കുകളില്‍ കുത്തിക്കീറുന്നതു കൊണ്ടാവാം വാക്കുകളില്‍ എപ്പോഴുമീ ചോരമണക്കുന്നത്. പ്രിയതരമായതെന്തിനുമേതിനും ചൂണ്ടുവിരല്‍ കൊടുത്തുതന്നെയാവും നിലവിളികളൊക്കെയും ഇത്രമാത്രം കനത്തും തുടങ്ങിയത്. എങ്കിലും സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പുറംചട്ടയിട്ട ചില കെട്ടിപ്പുണരലുകളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള സാമാന്യബോധത്തെ ഏത് ഞരമ്പിലൂടെ കുത്തിയിറക്കിയാവണം ശീലമാക്കേണ്ടത്? Sun, 08 Nov 2009 07:30:45 +0000 തണല്‍ http://workersforum.blogspot.com/2009/11/blog-post_9303.html tag:blogger.com,1999:blog-2128859103258265367.post-3318722077379237666 രണ്ടുവര്‍ഷത്തോളം നീണ്ട സര്‍വനാശകമായ താണ്ഡവനൃത്തം അവസാനിപ്പിച്ച് അമേരിക്കന്‍ സാമ്പത്തികത്തകര്‍ച്ച സാധാരണ ഗതിയിലേക്കു നീങ്ങുന്നുവെന്നാണ് സൂചന. എന്നാല്‍, ഇപ്പോഴും ചില ബാങ്കുകള്‍ പൊളിയുന്നെന്നും ചില വ്യവസായങ്ങള്‍ പൂട്ടുന്നെന്നും വാര്‍ത്തകള്‍ വരുന്നുണ്ട്. ഏതായാലും ഒരു കാര്യം സംശയരഹിതമാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് ഇടത്തരം ഓഹരി ഉടമകളുടെ ജീവിതസമ്പാദ്യവും അനേകലക്ഷം തൊഴിലാളികളുടെ ഉപജീവനമാര്‍ഗവും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിനുശേഷമാണ് പ്രതിസന്ധിയുടെ തിരിച്ചുപോക്ക്. ഇനി തൊഴില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് തൊഴില്‍ ലഭിച്ചാലും മുന്‍ വേതന നിരക്കോ മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളോ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ഇങ്ങനെ നികുതിദായകരുടെ പണം വാരിക്കോരിക്കൊടുത്ത് പരിക്കുകളോടെയാണെങ്കിലും കുത്തക മുതലാളിമാരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ യുഎസ് ഭരണകൂടം പാടുപെടുമ്പോള്‍ അവരെ ആസന്നമായ മറ്റൊരു ദുരന്തം കാത്തിരിക്കുകയാണ്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധംവരെ ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില്‍ കരുതല്‍നാണയമായും വിനിമയ മാധ്യമമായും വര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് പവനെ പിന്തള്ളി ഒന്നാംസ്ഥാനത്ത് കയറിപ്പറ്റിയ ഡോളര്‍ അധോഗതിയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നെന്ന വാര്‍ത്തയാണ് അത്. അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാട്ടില്‍ ദീര്‍ഘകാലമായി ആധികാരികമായ ഒരു ഔദ്യോഗിക പ്രസിദ്ധീകരണമായി തുടരുന്ന ഫോറിന്‍ അഫയേഴ്സ് മാസികയില്‍ ഒരു വിദഗ്ധന്‍ ആശങ്കകളോടെയാണ് ഈ വിപര്യയത്തെ കാണുന്നത്. ഈ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി അമേരിക്കന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെയും അതിന്റെ ആഗോളാധിപത്യ മോഹങ്ങളെയും തകരാറിലാക്കുമെന്ന് ബെര്‍ക്കിലിയിലെ കാലിഫോര്‍ണിയ സര്‍വകലാശാലയില്‍ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായ ബാരി ഐഷന്‍ഗ്രീന്‍ എഴുതുന്നു. (സെപ്തംബര്‍- ഒക്ടോബര്‍ 2009) ബാരി ഐഷന്‍ഗ്രീന്‍ പ്രകടിപ്പിച്ച നേരിയ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തിന്റെ ആവരണംപോലും ഇപ്പോള്‍ അഴിഞ്ഞുവീഴുകയാണ്. ഡോളറിന്റെ ഏകാധിപത്യം അവസാനിക്കുകയും യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്റെ പൊതുനാണയമായ 'യൂറോ'യ്ക്ക് ലോകവിപണിയില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ഥാനം നല്‍കേണ്ടിവരുകയും ചൈനയുടെ 'യുവാന്‍' സാര്‍വദേശീയ പദവിയിലേക്ക് ഉയരുകയും ചെയ്യുമെങ്കിലും ഒന്നാംസ്ഥാനം ഡോളറിനുതന്നെ ആയിരിക്കുമെന്ന ശുഭാപ്തിവിശ്വാസമാണ് പ്രൊഫസര്‍ ബാരി പ്രകടിപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ, ഇപ്പോള്‍ തെളിഞ്ഞുവരുന്നത് ഈ മൂന്നു നാണയങ്ങളുമല്ലാത്ത ഒരു പുതിയ സാര്‍വദേശീയ മൂല്യ വിനിമയോപാധി നിലവില്‍വരുമെന്നാണ്. സാര്‍വത്രികമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നാണയമല്ലെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ സാര്‍വദേശീയ രംഗത്ത് ഡോളര്‍ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്ന ഒരു സൂപ്പര്‍ ഡോളറായിരിക്കും അത്. അതിന്റെ പേര് സ്പെഷ്യല്‍ ഡ്രോയിങ് റൈറ്റ്സ് (എസ്ഡിആര്‍) എന്നാണ്. ഇപ്പോള്‍ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെയും വ്യക്തികളുടെയും നിക്ഷേപങ്ങള്‍ ഡോളറിലാണെങ്കില്‍ ഇനിമേല്‍ എസ്ഡിആറില്‍ ആയിരിക്കും. ഡോളര്‍വിനിമയത്തെയും ശേഖരത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാട്ടിലെ ഫെഡറല്‍ബാങ്ക് ആണെങ്കില്‍ പുതിയ സംവിധാനത്തില്‍ അന്താരാഷ്ട്ര നാണയനിധിയോ (ഐഎംഎഫ്) ലോകബാങ്കോ ആയിരിക്കും. ഈ ലോകബാങ്കില്‍ ഇന്ന് അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള മേല്‍ക്കോയ്മ അവസാനിപ്പിക്കും. ചൈനയും ഇന്ത്യയും ഇപ്പോള്‍തന്നെ ഐഎംഎഫിലും ലോകബാങ്കിലും തങ്ങള്‍ക്കുള്ള പങ്ക് വര്‍ധിപ്പിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ചൈനയുടെ വക ഡോളര്‍ നിക്ഷേപം മുപ്പതിനായിരം കോടി പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പണത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തോടുകൂടിയാണ് അമേരിക്കന്‍ ട്രഷറിയും ബാങ്കുകളും ഇപ്പോള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഇതില്‍നിന്ന് കുറെ തുകയെങ്കിലും സൌജന്യമായി നല്‍കി പ്രതിസന്ധിയില്‍നിന്ന് കരകയറാന്‍ സഹായിക്കണമെന്ന അമേരിക്കന്‍ ട്രഷറി സെക്രട്ടറി ടിമോത്തി ഗെസ്റ്നര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടതിന് മറുപടിയായി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ ചൈനീസ് സാമ്പത്തിക കാര്യമന്ത്രി എന്ന് മാധ്യമങ്ങള്‍ പറയുന്നു. അമേരിക്ക ഇപ്പോള്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമാധാന പ്രേമത്തിന്റെ യഥാര്‍ഥകാരണം പുതിയ പ്രസിഡന്റ് ബറാക് ഒബാമയുടെ സൌജന്യബുദ്ധി മാത്രമല്ല. ലോകത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ സൈന്യങ്ങളും കടലായ കടലിലൊക്കെ തിരമാലകളെപ്പോലെ ഉയര്‍ന്നും താണും കഴിയുന്ന അമേരിക്കന്‍ നാവികസേനയും അമേരിക്കയുടെ കടബാധ്യത വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അമേരിക്കയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നത് വന്‍ തുകകള്‍ രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്ക് രാജ്യരക്ഷാസഹായമായി നല്‍കിക്കൊണ്ടാണ്. ആഗോളഭീകരതക്കെതിരായ സഖ്യത്തിന്റെ പേരിലും അമേരിക്കയുടെ പണം ചോര്‍ത്തിയെടുക്കുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ പലതുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം ദശകത്തിലേക്ക് കാല്‍കുത്തണമെങ്കില്‍തന്നെ അവരുടെ ഈ ബാധ്യതകളില്‍നിന്ന് തലയൂരിയേ പറ്റൂ. ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യം അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്വ മോഹങ്ങള്‍ പൂവിടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കുപ്രസിദ്ധ യുദ്ധ വെറിയനാണെങ്കിലും സമാധാനത്തിന്റെ നൊബേല്‍സമ്മാനം നേടിയവനായിരുന്ന പ്രസിഡന്റ് തിയഡോര്‍ റൂസ്വെല്‍റ്റ് ഒരു മുദ്രാവാക്യം മുന്നോട്ടുവച്ചിരുന്നു. 'ഇത് ഒരു അമേരിക്കന്‍ ശതകം' (അമേരിക്കന്‍ സെഞ്ച്വറി) ആകാന്‍ പോവുകയാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനവും പ്രതീക്ഷയും. രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധം ആയപ്പോഴേക്കും മിക്കവാറും ആ പ്രതീക്ഷ സാക്ഷാല്‍ക്കരിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങള്‍ കണ്ടുതുടങ്ങി. പക്ഷേ, തുടര്‍ന്ന് അര നൂറ്റാണ്ട് കാലത്തിന്റെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും തിയഡോര്‍ റൂസ്വെല്‍റ്റിന്റെ സ്വപ്നം പൊലിയാന്‍ തുടങ്ങി. 21-ാം നൂറ്റാണ്ട് പിറക്കുമ്പോള്‍ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന യുദ്ധവെറിയന്‍ ജോര്‍ജ് ബുഷ് റൂസ്വെല്‍റ്റിനെപ്പോലെ വീരവാദമൊന്നും മുഴക്കിയില്ലെങ്കിലും ലക്ഷ്യം മറ്റൊന്നായിരുന്നില്ല. ഒടുവില്‍ രണ്ട് ഊഴം പൂര്‍ത്തിയാക്കി ബുഷ് പടിയിറങ്ങിയത് അദ്ദേഹം പിടിച്ചടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച രാജ്യത്തെ ഒരു ചെരുപ്പേറേറ്റ് നിരാശാതപ്തനായിട്ടാണ്. വളരെ മഹനീയ മോഹങ്ങളും അതിലേറെ വ്യാമോഹങ്ങളുമായി അധികാരത്തിലെത്തിയ ആഫ്രോഅമേരിക്കന്‍ വംശജനായ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ബറാക് ഒബാമ ഈ കണ്ടകാകീര്‍ണമായ സഞ്ചാരപഥത്തിലേക്കാണ് -ആ ദുഷിച്ച പൈതൃകത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് സാമ്പത്തികത്തകര്‍ച്ചയും ഡോളര്‍വീഴ്ചയും. അങ്ങനെ പ്രൊഫ. ബാരി ഐഷന്‍ഗ്രീന്‍ പ്രവചിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ഏകധ്രുവാധിപത്യം ബഹുധ്രുവ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ ഡോളര്‍വീഴ്ച ത്വരിതപ്പെടുത്തും. അമേരിക്കയുടെ ഏകധ്രുവ ലോകാധിപത്യത്തിന് ചുക്കാന്‍ പിടിക്കാന്‍ തയ്യാറായ തിയഡോര്‍ റൂസ്വെല്‍റ്റ്, ഹെര്‍ബര്‍ട്ട് ഹുവര്‍, റിച്ചാര്‍ഡ് നിക്സണ്‍, ജോര്‍ജ് ഡബ്ള്യുബുഷ് തുടങ്ങിയവരുടെ ആരാധകര്‍ക്കുമാത്രമേ ഈ സാമ്രാജ്യത്വ ദുരവസ്ഥയില്‍ വ്യസനം തോന്നുകയുള്ളൂ. * പി ഗോവിന്ദപ്പിള്ള ദേശാഭിമാനി Sun, 08 Nov 2009 06:36:19 +0000 വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറം http://anilatalks.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-2900998171653076198.post-794305009402252455 മഴ നനയലിനെപ്പറ്റി, എനിക്ക് മുന്വിധികളില്ല, തത്വ ശാസ്ത്രങ്ങളും. തടുക്കാനാകാത്ത പ്രലോഭനമെങ്കില്‍, നനയാം എന്നതിനപ്പുറം. അതിലും സുഖപ്രദം, തൊട്ടും തൊടാതെയും കാണുക എന്നതിനപ്പുറം. എനിക്ക് നനയാം, നനയാതെയുമാവാം. ക്ഷോഭത്തോടെ മഴ- നനയാന്‍ ഞാനില്ല. ഭയപ്പാടോടെ, ഒളിഞ്ഞു നോക്കാനും. മഴ നനയലിനെ സംബന്ധിച്ച്, ഞാന്‍ തീര്ത്തും വിമുക്തയാണ്. എനിക്ക് മുന്‍‌വിധികളില്ല, തത്വശാസ്ത്രങ്ങളും. Sun, 08 Nov 2009 06:33:04 +0000 Anila Balakrishnapillai http://kpsukumaran.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html tag:blogger.com,1999:blog-6105408845297300829.post-9054804993980674326 തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ ചരിത്രത്തില്‍ കണ്ണൂരില്‍ ആദ്യമായി നടന്ന സമാധാനപരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു നവമ്പര്‍ 7ന് നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പ്. യാതൊരു പരാതികളോ പ്രശ്നങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കും എന്ന് കണ്ണൂരുകാര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായിട്ടാണ്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ സന്ദര്‍ഭോചിതമായ ഇടപെടലും തീരുമാങ്ങളുമാണ് ഇങ്ങനെയൊരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ചരിത്രം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഇടയായത്. കേന്ദ്രസേനയുടെ വരവ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് നേതാക്കളെ തെല്ലൊന്നുമല്ല നിരാശരാക്കിയത്. തങ്ങളുടെ കുത്തിത്തിരുപ്പുകള്‍ ഒന്നും വില പോവാതെ ജനങ്ങള്‍ ക്യൂ നിന്ന് നിര്‍ഭയം വോട്ട് ചെയ്യുന്നത് അവര്‍ക്ക് നിസ്സഹായരായി,ഗതികെട്ടവരായി നോക്കിനില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു. ആ ഗതികേടിന്റെ ബഹിര്‍സ്പുരണമായിരുന്നു, “ഇറാക്കിലെ പാവപ്പെട്ടവരെ കൊന്നൊടുക്കിയ അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളം വന്നാല്‍ പോലും കണ്ണൂരിലെ ജനങ്ങള്‍ വോട്ട് ചെയ്യുമെന്ന” എം.വി.ജയരാജന്റെ പൊട്ടിത്തെറിക്കല്‍. പട്ടാളം വന്നത് നന്നായി എന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞത് ഈ ജയരാജന്‍ തന്നെ. പിന്നെ അത് വൈക്കം വിശ്വന്‍ വരെ ഏറ്റുപിടിച്ചു. ഇത് കേട്ടാല്‍ തോന്നും വോട്ടെടുപ്പ് കലക്കാനാണ് കേന്ദ്രസേന വന്നതെന്നും വോട്ട് ചെയ്തവര്‍ എല്ലാം മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്കാരാണെന്നും. മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ അങ്ങനെയാണ്, അവര്‍ തൊള്ളയ്ക്ക് തോന്നിയത് പറയും. കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നൊന്നും അവര്‍ക്ക് പ്രശ്നമേയല്ല. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞ് ന്യായീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് നേതാക്കളിലെ അസാമാന്യ കഴിവായി അണികള്‍ കാണുന്നത്. കുരുട്ടുന്യായങ്ങള്‍ യാതോരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ എത്ര ഉറക്കെ പറയുന്നുവോ അതാണ് മാര്‍സ്കിസ്റ്റ് നേതൃഗുണം. കേന്ദ്രസേനയെ അയക്കുന്ന കാര്യം പുന:പരിശോധിക്കാന്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന് ഇനിയും സമയമുണ്ടെന്ന് പിണറായി വിജയന്‍ അവസാനനിമിഷവും പ്രസ്ഥാവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍, തെരഞ്ഞെടുപ്പ് തങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണത്തില്‍ നടത്താമെന്ന് ഡി.ജി.പി. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനെ അറിയിച്ചതായി ഇപ്പോള്‍ പത്രറിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ വന്നിരിക്കുന്നു. ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് വന്നപ്പോഴാണ്, പട്ടാളം ബാരക്കില്‍ ഇരിക്കും എന്ന മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കുപ്രസിദ്ധ പ്രസ്ഥാവന വന്നത്. മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞതില്‍ കാര്യമില്ലാതില്ല. മുന്‍പൊക്കെ ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്ന പോലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിക്കൊടുക്കലായിരുന്നു ഇലക്‍ഷന്‍ കമ്മീഷന്റെ പണി. അത്കൊണ്ട് ഈര്‍ക്കിലി പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് പോലും കമ്മീഷനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ചൊല്‍പ്പടിക്ക് നിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയപ്പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് മീതെ ഒരധികാരകേന്ദ്രവും രാജ്യത്ത് നിലവിലില്ല എന്നായിരുന്നു നേതാക്കളുടെ വിചാരം. എന്നാല്‍ ടി.എന്‍.ശേഷന്‍ ചീഫ് ഇലക്‍ഷന്‍ കമ്മീഷണര്‍ ആയതോടെ സ്ഥിതിഗതികള്‍ മാറി. ഇലക്‍ഷന്‍ കമ്മീഷന്‍ എന്നാല്‍ ഒരു ഭരണഘടനാസ്ഥാപനമാണെന്ന് ആളുകള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ടി.എന്‍.ശേഷന്‍ അതിന്റെ തലപ്പത്ത് വന്നതിന് ശേഷമാണ്. ആ ശേഷന്‍ ഇഫക്റ്റ് ആണ് ഇപ്പോള്‍ കണ്ണൂരില്‍ പ്രതിഫലിച്ചത്. വോട്ടെടുപ്പിന്റെ തലേന്ന് വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിക്ക് മുന്‍പായി സാക്ഷാല്‍ പിണറായി വിജയന് കണ്ണൂരില്‍ നിന്ന് സ്വന്തം പഞ്ചായത്തായ പിണറായിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത് ശേഷന്‍ ഇഫക്റ്റ് ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമാണ്. ഇത്തവണ കണ്ണൂര്‍ മണ്ഡലം പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ സി.പി.എം. എല്ലാ നടപടികളും പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതായിരുന്നു. എന്നാല്‍ കെ.സുധാകരന്‍ എന്ന ഒരേയൊരു കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാവിന്റെ ഊര്‍ജ്ജസ്വലമായ നേതൃത്വമാണ് സി.പി.എമ്മിന്റെ കുതന്ത്രങ്ങളെ പ്രതിരോധിച്ചത്. ഇതെഴുതുമ്പോള്‍ റിസല്‍ട്ട് വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. ആര് ജയിക്കും എന്നതല്ല പ്രശ്നം. സാധാരണയായി ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ നടന്നാല്‍ കേരളത്തില്‍ സി.പി.എമ്മേ ജയിക്കാറുള്ളൂ. മറ്റ് മണ്ഡലങ്ങളില്‍ നിന്ന് പ്രവര്‍ത്തകരേയും കള്ള വോട്ടര്‍മാരെയും ഇറക്കുമതി ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നത് കൊണ്ടാണത്. ഇത്തവണ അബ്ദുള്ളക്കുട്ടിയെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍, പരിയാരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മോഡല്‍ തന്ത്രങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു സി.പി.എം. ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നത്. അത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്‍ അനുവദിച്ചില്ല. അത്കൊണ്ടാണ് കമ്മീഷന്‍ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ പാവയായി എന്ന് ആക്ഷേപിക്കുന്നത്. കണ്ണൂരില്‍ എണ്‍പത് ശതമാനത്തോളമാണ് പോളിങ്ങ്. ശതമാനം കൂടുന്തോറും അതിന്റെ ഗുണം ലഭിക്കുക യു.ഡി.എഫിനായിരിക്കും എന്നത് എപ്പോഴും കണ്ടു വരുന്ന വസ്തുതയാണ്. കാരണം ഉദാസീനവോട്ടുകളാണ് യു.ഡി.എഫിന് അധികവും ലഭിക്കാറുള്ളത്. മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാരുടെ വിടുവായത്തങ്ങളും,കുത്സിതമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും,ആക്രമണശൈലികളുകളുമാണ് ഈ ഉദസീനവോട്ടര്‍മാരെ ആവേശപൂര്‍വ്വം പോളിങ്ങ് ബൂത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ അവര്‍ക്കൊന്നും ഒരു രാഷ്ടീയസ്പിരിറ്റും ഇല്ല. സമാധാനമായി ജീവിയ്ക്കണമെന്ന ഒറ്റ ആഗ്രഹമേയുള്ളൂ. സി.പി.എം. ഈ ഉദാസീനവോട്ടര്‍മാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചില്ലെങ്കില്‍ കേരളത്തില്‍ യു.ഡി.എഫിന്റെ പൊടി കാണില്ല തീര്‍ച്ച. കെ.സുധാകരന്‍ തന്നെ കണ്ണൂര്‍കാര്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരനാകുന്നത് സി.പി.എമ്മിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നു എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താലാണ്. പണ്ടൊക്കെ കണ്ണൂരില്‍ ആ ദൌത്യം എന്‍.രാമകൃഷ്ണനായിരുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സും യു.ഡി.എഫും നിലനില്‍ക്കുന്നത് മറ്റാര്‍ക്കും യോജിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത സി.പി.എമ്മിന്റെ ശൈലി കൊണ്ടാണ്. അല്ലാതെ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെയും ചെന്നിത്തലയുടെയും സ്റ്റൈല്‍ കണ്ടിട്ടല്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വന്നാല്‍ സ്ലിപ്പ് കൊടുക്കുക എന്ന പണിയേ കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് ഉള്ളൂ. ഇനി അഥവാ അങ്ങനെ സ്ലിപ്പ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ആളുകള്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും പോയി യു.ഡി.എഫിന് വോട്ട് ചെയ്യും. പ്രത്യേകിച്ചും ടിവി കാണുന്നവര്‍. കേന്ദ്രസേന വന്നത് കണ്ണൂരിലെ രാഷ്ട്രീയപ്രബുദ്ധരായ ജനങ്ങളെ അപമാനിച്ചതിന് തുല്യമാണെന്നും ആ അപമാനം സഹിക്കവയ്യാതെയാണ് ആളുകള്‍ കൂട്ടത്തോടെ വന്ന് വോട്ട് ചെയ്തതെന്നുമാണ് സി.പി.എം. നേതാക്കള്‍ വോട്ടെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം പ്രതികരിച്ചത്. സത്യത്തില്‍ കേന്ദ്രസേന കണ്ണൂരിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട അഭിമാനം വീണ്ടെടുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഈ അഭിമാനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാരും മറ്റ് ജനാധിപത്യവിശ്വാസികളും രണ്ട് തട്ടിലാണ്. അത്കൊണ്ട് അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. ഏ.കെ.ജി. ഹോസ്പിറ്റല്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഒരിക്കല്‍ സി.പി.എം. പരാജയപ്പെട്ടപ്പോള്‍ പറശ്ശിനിക്കടവ് സ്നേക്ക് പാര്‍ക്കിലെ മിണ്ടാപ്രാണികളെ ചുട്ടുകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാ‍ര്‍ തങ്ങളുടെ അഭിമാനം വീണ്ടെടുത്തത്. പരിയാരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഒരു ഡോക്റ്ററും ഭാര്യയും വോട്ട് ചെയ്യാന്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഭാര്യയുടെ വോട്ട് ആരോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ ചോദിച്ചു, എന്റെ ആ രണ്ടാം ഭാര്യയെ ഒന്ന് കാണിച്ചു തരാമോ എന്ന്. പോളിങ്ങ് ശതമാനം കൂടിയാലും വൈകുന്നേരം വരെ ബൂത്തില്‍ ക്യൂ ഉണ്ടായാലും അതിന്റെ പ്രയോജനം ലഭിക്കുക യു.ഡി.എഫിനാണെന്ന് പറയാന്‍ കാരണം കള്ളവോട്ടുകള്‍ അടക്കം സി.പി.എമ്മിന്റെ മുഴുവന്‍ വോട്ടുകളും ഏതാണ്ട് ഉച്ചയോട് കൂടി പോള്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കും എന്നത് കൊണ്ടാണ്. വോട്ടെടുപ്പിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി ഗൃഹനാഥന്‍ മരണപ്പെട്ട വീട്ടില്‍ നിന്ന് മറ്റ് കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ വോട്ടായന്ന് രാവിലെ തലയില്‍ മുണ്ടിട്ട് പോയി വോട്ട് ചെയ്തു വന്ന സംഭവം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതാണ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് വോട്ടിങ്ങ് ശൈലി. കണ്ണൂരിനെ രാഷ്ട്രീയ ഭുപടത്തില്‍ ഒരു ഭീകരജില്ലയാക്കിയത് സി.പി.എമ്മിന്റെ നെറി കെട്ട ശൈലിയും നേതൃത്വവുമാണ്. തങ്ങള്‍ സമാധാനത്തിന്റെയും ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും ഒക്കെ കാവല്‍ മാലാഖയാണെന്ന മട്ടിലാണ് സി.പി.എം. നേതാക്കള്‍ പ്രസംഗിക്കുക. അവരോട് എനിക്കൊന്നേ പറയാനുള്ളൂ. നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വിടുവായത്തം പറയാതിരുന്നെങ്കില്‍, ചാനലുകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപെടാതിരുന്നെങ്കില്‍, അണികളോട് അക്രമം വെടിയാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ കണ്ണൂരെന്നല്ല കേരളത്തില്‍ തന്നെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് അഡ്രസ്സ് ഉണ്ടാവില്ല. അതെങ്ങനെ, നിങ്ങളുടെ കച്ചോടം നടത്തിക്കൊണ്ട് പോകണമെങ്കില്‍ അണികള്‍ക്ക് ഒരുമ്മാക്കി കാണിക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് വേണമല്ലൊ അല്ലേ? Sun, 08 Nov 2009 05:25:00 +0000 http://moviezmazaa.blogspot.com/2009/11/uthara-swayamvaram-review.html tag:blogger.com,1999:blog-8318738.post-4921258507517999911 Here is yet another film that talks of the man who has been in love forever with some girl who has never as much turned her eyes towards him, except perhaps to take a closer look at what is actually wrong with him. Sarju's 'Uthara Swayamvaram' takes things a bit further, and blends in some fortune and at times the lack of it, to make it a plot that is flimsy at its best. Prakash (Jayasurya) has been in love with Ponnu (Roma) ever since he had rescued her from a well, while they were in school. Ponnu never reciprocates his feelings, though they end up getting married. The couple soon calls it a day, on account of a few misunderstandings and go separate ways. We are talking of a poorly constructed script here that depends on some real broad humor to keep things going. And by humor, I mean the very mediocre kind, with some real lewd jokes and bawdy gags determined to out gross each other on account of their inanity. They need to be real careful with the air in the halls as well, since the slightest draft would blow these paper thin characters away. Read the full review at Nowrunning.com! Sun, 08 Nov 2009 04:36:48 +0000 MM http://tksujith.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html tag:blogger.com,1999:blog-7120075692026727719.post-7151631632756693098 Sun, 08 Nov 2009 04:30:19 +0000 tk sujith http://sunilrams.blogspot.com/2009/11/irda-to-allow-variable-annuity-items.html tag:blogger.com,1999:blog-4508498517972940575.post-8345125529485278856 Sun, 08 Nov 2009 03:11:00 +0000 http://www.scorpiogenius.com/2009/11/quotable-mis-quotes.html tag:blogger.com,1999:blog-2322276660687375585.post-4767400079398760416 A few days weeks months years back my blogger ami Spark , a.k.a Mathew committed the big mistake of passing on a tag he received to me.. My broadband is very slow, honestly, it was such a big tag that it took more than an year to reach me. If you don't believe me read this one, about a Pigeon being faster than broadband in South Africa ... Well? So it's not that I'm being lazy, blame it on Eircom . ;) The tag was to jot down 5 of my favorite quotes from the various books I’ve read. TROUBLE! The last time I remember holding a book was during my school/ PDC days when I used to gulp down anything and everything which crossed my path. Not anymore... So with the permission of Sparkie, let me take the liberty of quoting some in famous sayings which should be etched in golden letters here in blogosphere. Ok man? #1 Mulayam Singh Yadav in his Election Manifesto for Samajvadi Party (UP) in 2009. Newslink The party is against English medium education and the use of computers and will work to ensure that they are curbed if a government is formed with its support. The use of computers in offices is creating unemployment problems. Our party feels that if work can be done by a person using hands there is no need to deploy machines. I thought the Communist Party was the only archaic institution in the world holding on to Stone-age ideas and ideologies. I'm shattered to find that we have more such duds here in our country. Mulayam on one side and Mayavati on the other side, God save UP! #2 Kerala CM Sakhavu V.S. Achuthanandan and his solution for tackling the floods in Trivandrum City. People in the city should tolerate the floods like everyone in other parts of Kerala. Rain is nature's gift, we have to accept it with both hands. If water comes in, then assess the situation and then get out of its way. If its flooded then find ways to drain it out. (laughing as he speaks) You surprised by this comment? I'm not, to be frank. Our CM is capable of even worse jokes and statements, this is just a simple sample. #3 The gathi kitta pretham and national nomad Mr. K.Muraleedharan 's begging at Congress High Command's feet validates the shamelessness, spinelessness and thick-skin of our political leaders. I would not create any more trouble and would remain a “disciplined person”. I'm ready to wait for any length of time for my return. The ground rule in the Congress is clear that anyone who accepts Sonia Gandhi as his or her leader can be part of the party. Karunakaran had to wait for five months to return to the Congress. So I am prepared to wait any length of time. I'm just requesting for a Rs.3 membership. Congress has taken back people who've abused the party much more than I did. I remember an incident in Trivandrum Zoo where some witty lad carved out K. Karunakaran 's name on the Rhinoceros cage as a testimony to the pachydermic character of the former Kerala CM who felt no prick in blasting blatant lies and turning his own opinions on its head in a matter of moments. Murali has proved without a shadow of doubt that he is indeed the worthy blood of the great leader. Rhinos beware! #4 AICC Media Cell Secretary Tom Vadakkan and his interpretation of Twitter in the recent Twittergate Controversy. Mr.Vadakkan was speaking on IBN Live ridiculing Dr. Tharoor and his statements on Twitter. Let me tell you something: I did a little research after you phoned me, to find out what is the basic cause for this tweet business. Some of the survey reports that I received was Tweet is a very lonely man, and he needs counselling. This statement was the turning point in the Tharoor Twittergate. The Congress think-tanks probably stunned by this gibberish by Mr.Vadakkan quickly jumped in to seal the issue before Uncle Tom turned up with more research papers. #5. This guy, Pastor K.A. Abraham of Divine Deliverance Prayer Center thought it would be a good joke to interpret the Indian National Flag in his own way in front of scores of kids listening to him. India's National flag; saffron at the top, green at bottom and white at the center. Saffron indicates bravery and sacrifice, meaning those who have the power to fight, assault and stab you. Green on the other hand stands for the verdant, fertile landscape of India, ie it belongs to people who possess money and wealth. (giggling) But the white at the center is us!! Not finished, the Ashoka Chakra, the Icon of Power is in the White. God didn't yield it to the Saffrons nor to the Greens. Also 'Ashokam' means 'devoid of sorrow', ie you have to come to White to attain freedom from sorrow, even if you are a Green or a Saffron. PS: This video is not intended to hurt any religion, belief or individuals. I thought twice about posting this here but then I feel this video is a case-study of how a stupid mouth and an unwise brain can conjure to become injurious to health. Isn't there a line you shouldn't cross while preaching? Righton, this concludes the tag. *sigh*, and I leave the tough job of picking the best to you folks. I chose to go with the SP Manifesto but the simple truth is that when it comes to grading Indian politicians and their idiocy the job gets tough. Sun, 08 Nov 2009 00:01:00 +0000 http://feedproxy.google.com/~r/berlytharangal/UhGl/~3/igivDHYua6Q/ http://berlytharangal.com/?p=3414 എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാനോടു ചെയ്യുന്നത് കൊടും ക്രൂരതയാണ്. രാഷ്ട്രീയമല്ല, സിനിമയാണ് പറയുന്നത്. ബോളിവുഡ് സിനിമകളുടെ ‘ശല്യം”കാരണം കുത്തുപാളയെടുക്കുകയാണ് പാക്കിസ്ഥാന്‍ സിനിമ. ഇൌ വര്‍ഷം ഇതുവരെ പാക്കിസ്ഥാനില്‍ നിര്‍മിക്കപ്പെട്ട സിനിമകളുടെ എണ്ണം കേട്ടാല്‍ മനസ്സിലാവും- ഒന്‍പത്. വര്‍ഷം ഒന്നോ രണ്ടോ സിനിമ മാത്രം ഹിറ്റാവുന്ന മലയാളത്തില്‍ പോലും വര്‍ഷം അറുപതോളം സിനിമകള്‍ നിര്‍മിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് പാവം പാക്കിസ്ഥാന് ഇൌ ദുര്‍ഗതി. മറ്റെല്ലാ സംഗതികളുടെയും പിന്നിലെന്ന പോലെ തങ്ങളുടെ ചലച്ചിത്രവ്യവസായം തകര്‍ന്നതിന്റെ പിന്നിലും ഇന്ത്യയാണെന്നാണ് പാക്കിസ്ഥാന്‍ പറയുന്നത്. അതില്‍ അല്‍പം [...] Sat, 07 Nov 2009 21:07:38 +0000 Berly Thomas | ബെര്‍ളി തോമസ് http://anilatalks.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-2900998171653076198.post-6722490268444587466 അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ റോഡിലൂടെ പോകാറുള്ള ഐസ്മിഠായിക്കാരന്റെ 'ണിംഗ്..ണിംഗ്' ശബ്ദം അമ്മ കേള്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിക്കുകയോ, ബഹളം വയ്ക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നു. അവയില്‍ കലര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ ഇടയുള്ള രോഗാണുക്കളെക്കുറിച്ച് അമ്മ എപ്പോഴും ഉത്കണ്ട പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അമ്മ ആ ശബ്ദം കേട്ടില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം, ഞാന്‍ ആ മണിനാദത്തെ തിരഞ്ഞോടി. സ്കൂളിന് എതിരെയുള്ള കടയില്‍ നിന്നും പറ്റ് പടിയില്‍ മിഠായി ലഭിച്ചിരുന്നത് എനിക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. എന്റെ മിഠായി സ്നേഹം അവസാനിക്കില്ല എന്ന് ബോധ്യമായതിനെ തുടര്‍ന്ന് അച്ഛന് ഏര്‍പ്പെടുതിയതാണീ സംവിധാനം. പിന്നീട് സ്കൂളുകള്‍ മാറിയെങ്കിലും ആ അക്കൗണ്ട്‌ അതേപടി നിലനിര്‍ത്തി. അങ്ങനെ മിഠായിയുടെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പന്നയായി ഞാന്‍ വിരാജിക്കുമ്പോളാണ് ദൂരെ പലയിടത്തും ട്യൂഷന് പോകാറുള്ള കുട്ടികള്‍ ചില വിചിത്ര മിഠായികളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്. എന്റെ സ്ഥിരം കടയിലാകട്ടെ നാരങ്ങാ മിഠായി, ഗ്യാസ്‌ മിഠായി, 25 പൈസ വിലയുണ്ടായിരുന്ന പച്ച നിറത്തിലുള്ള പൊതിയിട്ട പാരീസ്‌ മിഠായി, ചുവപ്പും കറുപ്പും കലര്ന്ന പൊതിയിട്ട എക്ലയേര്സ് ഇവയോക്കെയെ കിട്ടിയിരുന്നുള്ളു. അവര്‍ പറഞ്ഞ കഥകള്‍ വിചിത്രമായിരുന്നു. ഉള്ളില്‍ നിന്നും പൈസ ലഭിക്കുന്ന തരം മിഠായി, അവരതിനെ പൈസ മിഠായി എന്ന് വിളിച്ചു, അതിന്റെ രൂപം എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് സങ്കല്പ്പിക്കാന്‍ ആയില്ല. എന്റെ അഹന്തയ്ക്ക് മുറിവേറ്റു. അത് വാങ്ങി നല്‍കണമെന്ന ആവശ്യം ഞാന്‍ പലകുറി വീട്ടില്‍ ഉന്നയിചെന്കിലും ആരുമത് കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല. അത്തരം ചീത്ത മിഠായികള്‍ കഴിക്കരുതെന്ന മുന്നറിയിപ്പ്‌ മാത്രം എല്ലാവരും തന്നു. അതിനിടയില്‍ എല്‍.പി. സ്കൂളിന് ശേഷം എന്നെ പുതിയ സ്കൂളില്‍ ചേര്ത്തു . അവിടെ പഠിക്കുന്നതില്‍ എനിക്കുള്ള പ്രതിഷേധം അവഗണിച്ചായിരുന്നു ഈ സ്കൂള്‍ മാറ്റം. ഇതിനുള്ള പ്രതികാരമായി ഞാന്‍ മൂന്നു മാസത്തോളം ക്ളാസ്സില്‍ നിര്‍ത്താതെ കരഞ്ഞു. എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതെ അധ്യാപകരും ഹെഡ്മാസ്ടരും മുഖാമുഖം നോക്കി. പക്ഷെ അവിടെ വച്ചായിരുന്നു ഞാനാ വിചിത്ര മിഠായികളെയൊക്കെ നേരില്‍ പരിചയപ്പെട്ടത്‌. ഏറ്റവും വിചിത്രമായത് ബ്രൌണ്‍ നിറമുള്ള, പുളിരസമുള്ള ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവറില്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവായിരുന്നു. കുട്ടികള്‍ അതിനെ മിഠായി ആയി തന്നെയാണ് പരിഗണിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നും അതിന്റെ പിന്നീട് ആസ്വദിക്കാന്‍ ആകാതെ പോയ രുചി ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അധ്യയനവര്ഷം തുടങ്ങി അല്‍പ നാളുകള്‍ക്കകം ആ മിഠായി നിരോധിച്ചു. നാടന്‍ ചാരായമായിരുന്നത്രേ ആ മിഠായിയുടെ അപൂര്‍വ രുചിയ്ക്‌ കാരണം. വര്‍ഷങ്ങളോളം ആ നിരോധനം എന്നില്‍ നിരാശയുണര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഈ മിഠായികള്‍ കഴിക്കരുതെന്ന് പലകുറി കേട്ടിരിക്കുന്നതിനാല്‍, അതീവരഹസ്യമായും കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നുവെന്ന ബോധത്തോടെയുമാണ്‌ ഞാന്‍ അവ കഴിച്ചിരുന്നത്. അതായിരിക്കാം ഇന്നുമവ ഓര്‍മയിലെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന രുചികളായി നിലനില്‍ക്കുന്നത്‌. Sat, 07 Nov 2009 20:33:43 +0000 Anila Balakrishnapillai http://itsmyownspace.blogspot.com/2009/11/hands-on-pottery.html tag:blogger.com,1999:blog-35660043.post-6223814941163902940 Yesterday I had a real good time in the South Indian Carnival @ southindies. And yeh I was there for a photo shoot :P Now don't ask me if I'm planning to change my profession. Not yet ;) The funny thing is when I showed my hand to the palmist, he mistook me as a professional photographer and was telling that my career line is very strong and so is the creative mount. So according to him the Sat, 07 Nov 2009 20:32:11 +0000 Dhanya http://workersforum.blogspot.com/2009/11/blog-post_08.html tag:blogger.com,1999:blog-2128859103258265367.post-2266906737849472108 തൊഴിലെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ അഖിലേന്ത്യാ കോ-ഓര്‍ഡിനേഷന്‍ കമ്മിറ്റിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം 30 വര്‍ഷം പിന്നിട്ടിരിക്കുകയാണ്. 1979 ഏപ്രില്‍ ഒമ്പതിനും 10നും ചെന്നൈയില്‍ ചേര്‍ന്ന അഖിലേന്ത്യാ കണ്‍വന്‍ഷനിലാണ് എഐസിസിഡബ്ള്യുഡബ്ള്യു രൂപീകരിച്ചത്. ദേശീയതലത്തില്‍ കോ-ഓര്‍ഡിനേഷന്‍ കമ്മിറ്റി രൂപീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ സ. സുശീല ഗോപാലന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ കോ- ഓര്‍ഡിനേഷന്‍ കമ്മിറ്റി പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. 2010 ജനുവരിയില്‍ എട്ടാമത് ദേശീയ കവന്‍ഷന്‍ ആദ്യമായി കേരളത്തില്‍ നടക്കുകയാണ്. അതിനുമുന്നോടിയായാണ് വര്‍ക്കിങ് വിമെന്‍സ് കോ-ഓര്‍ഡിനേഷന്‍ കമ്മിറ്റിയുടെ സംസ്ഥാന കണ്‍വന്‍ഷന്‍ ഞായറാഴ്ച കാസര്‍കോട് ജില്ലയിലെ കാഞ്ഞങ്ങാട്ട് ചേരുന്നത്. ലോകത്താകെ തൊഴില്‍രംഗത്ത് വന്‍മാറ്റം ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആഗോള സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം വന്‍തോതിലുള്ള പിരിച്ചുവിടലിനും തൊഴില്‍നഷ്ടത്തിനും ഇടയാക്കിയിരിക്കുന്നു. ലോകത്താകെയുള്ള 29 ബില്യന്‍ തൊഴിലാളികളില്‍ 40 ശതമാനം സ്ത്രീകളാണ്. ആഗോളവല്‍ക്കരണം തൊഴില്‍ഘടനയില്‍ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കുമെന്നും തൊഴിലിന്റെ സ്ത്രൈണവല്‍ക്കരണംതന്നെയുണ്ടാകുമെന്നുമായിരുന്നു അതിന്റെ വക്താക്കള്‍ വന്‍തോതില്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍, സ്ത്രീകളുടെ ഇടയില്‍ തൊഴിലില്ലായ്മ വന്‍തോതില്‍ വര്‍ധിച്ചിരിക്കുന്നതായാണ് ആഗോളതലത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്. 81.8 മില്യ സ്ത്രീകള്‍ തൊഴിലില്ലാത്തവരായുണ്ടാകുമെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ സ്ത്രൈണവല്‍ക്കരണമാണ് യഥാര്‍ഥത്തില്‍ വെളിവായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പണിയെടുക്കുന്ന ദരിദ്രരിലും 60 ശതമാനം സ്ത്രീകളാണ്. സ്ത്രീകള്‍ കൂടുതലായി തൊഴില്‍രംഗത്ത് വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരില്‍ മഹാഭൂരിപക്ഷവും തൊഴില്‍ കണ്ടെത്തുന്നത് അസംഘടിത- അനൌപചാരിക മേഖലകളിലാണ്. താല്‍ക്കാലിക, കോണ്‍ട്രാക്ട്, പാര്‍ട്ടൈം, ഹോംബേസിസ് തൊഴിലാളികളാണ് ഏറെയും. സ്വന്തം കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ബദ്ധപ്പാടില്‍ പരിതാപകരമാംവിധം കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് പണിയെടുക്കാന്‍ അവര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാകുന്നു. തങ്ങളുടെ തൊഴില്‍ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും- റിക്രൂട്ട്മെന്റ്, പ്രൊമോഷന്‍, റിട്ടയര്‍മെന്റ് ഘട്ടങ്ങളിലെല്ലാം സ്ത്രീകള്‍ വിവേചനത്തിന് ഇരയാകുന്നു. കൂലിയിലടക്കമുള്ള ഈ വിവേചനം വികസിതരാജ്യങ്ങളിള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ നിലനില്‍ക്കുന്നു. മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങളില്‍പ്പോലും 20 മുതല്‍ 60 ശതമാനംവരെ പുരുഷന്മാരിലും കുറവാണ് സ്ത്രീകളുടെ വേതനം. ഇന്ത്യയില്‍ തൊഴിലെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകളില്‍ 96 ശതമാനവും അസംഘടിതമേഖലയിലാണ്. ഇവരില്‍ 97 ശതമാനംപേര്‍ക്കും ദേശീയ മിനിമംകൂലി ലഭിക്കുന്നില്ല. ഗ്രാമങ്ങളില്‍ സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് ശരാശരി 34.72 രൂപയും നഗരങ്ങളില്‍ 43.58 രൂപയുമാണ് കൂലി ലഭിക്കുന്നത് (എന്‍എസ്എസ് 61-ാംറൌണ്ട് റിപ്പോര്‍ട്ട്). പല തൊഴില്‍മേഖലയിലും 12-16 മണിക്കൂര്‍വരെ പണിയെടുക്കേണ്ടിവരുന്നു. ഓവര്‍ടൈം അലവന്‍സ് അവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല. ശമ്പളത്തോടുകൂടിയ ആഴ്ചയിലെ അവധിയോ മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളോ ഇല്ല. സുരക്ഷാസംവിധാനം, സാനിറ്റേഷന്‍, കുടിവെള്ളസൌകര്യങ്ങളോ ഇല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച് 60 വര്‍ഷം പിന്നിട്ടിട്ടും ഇന്ത്യയിലെ തൊഴിലെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകളിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും സ്ഥിതിയാണിത്. സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹ്യപദവിയില്‍, ഹ്യൂമന്‍ ഡെവലപ്മെന്റ് റിപ്പോര്‍ട്ടുപ്രകാരം 157 രാജ്യങ്ങളില്‍ 113-ാംസ്ഥാനമാണ് ഇന്ത്യക്ക്. ആരോഗ്യ- വിദ്യാഭ്യാസ രംഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീമുന്നേറ്റം തൊഴില്‍ പങ്കാളിത്തനിരക്കില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നില്ലെന്നത് കേരളത്തിന്റെ ന്യൂനതയായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ദേശീയതലത്തില്‍ 51.6 ശതമാനം (പുരുഷന്‍), 22.7 ശതമാനം (സ്ത്രീകള്‍) ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ അത് 50.6 ശതമാനം (പുരുഷന്‍), 15.3 ശതമാനം (സ്ത്രീകള്‍) മാത്രമാണ്. തൊഴില്‍സേനയില്‍ 42 ശതമാനം പുരുഷന്മാരും 54 ശതമാനം സ്ത്രീകളും തൊഴില്‍രഹിതരാണ്. വിദ്യാസമ്പന്നരായ സ്ത്രീകളിലെ തൊഴിലില്ലായ്മയും പുരുഷന്മാരേക്കാള്‍ രണ്ടര ഇരട്ടിയാണ്. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വീസില്‍ 20 ശതമാനവും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വീസില്‍ 40 ശതമാനവും സ്ത്രീകളാണ്. തൊഴിലന്വേഷകരായ ആളുകളില്‍ 58 ശതമാനം സ്ത്രീകളാണ്. കേരളത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണി സര്‍ക്കാര്‍ നടപ്പാക്കിയ ഒട്ടേറെ നിയമങ്ങളുടെയും നയങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയുമാണ് ഈ സമ്മേളനത്തില്‍ വിവിധ മേഖലയിലെ സ്ത്രീകള്‍ ഒത്തുചേരുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് തദ്ദേശസ്വയംഭരണസ്ഥാപനങ്ങളില്‍ 50 ശതമാനം സംവരണം പ്രഖ്യാപിച്ചതില്‍ കേരളത്തിലെ തൊഴിലെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകള്‍ അതീവ സന്തുഷ്ടരാണ്. കേരളത്തില്‍ എല്‍ഡിഎഫ് സര്‍ക്കാര്‍ നടപ്പാക്കിയ പീടികത്തൊഴിലാളി ക്ഷേമനിധിനിയമം പത്തുലക്ഷത്തിലേറെ തൊഴിലാളികളെ ക്ഷേമപരിപാടികള്‍ക്കകത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. അസംഘടിതമേഖലയിലെ സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് പ്രസവാനുകൂല്യമടക്കം ഈ നിയമം ഉറപ്പാക്കുന്നുണ്ട്. ചെറുകിട തോട്ടംതൊഴിലാളി ക്ഷേമനിധിയും രണ്ടുലക്ഷം തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് വിവിധ ആനുകൂല്യം ലഭ്യമാക്കും. രാജ്യത്ത് ആദ്യമായി അങ്കണവാടി വര്‍ക്കര്‍മാര്‍ക്കും ഹെല്‍പ്പര്‍മാര്‍ക്കും പെന്‍ഷന്‍ നല്‍കാനും തീരുമാനിച്ചത് ഈ സര്‍ക്കാരാണ്. അസംഘടിതമേഖലയിലെ 60 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയായവര്‍ക്ക് ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ ലഭ്യമാക്കാന്‍ 2008ലെ പെന്‍ഷന്‍പദ്ധതിയും സഹായിക്കും. അസംഘടിതമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികള്‍ക്കായുള്ള കേന്ദ്രനിയമത്തിന്റെ അപര്യാപ്തതയ്ക്കെതിരായും തൊഴിലാളികളെ മനുഷ്യരായി കണക്കാക്കാന്‍ തയ്യാറാകാത്ത മറ്റ് കേന്ദ്ര നയങ്ങള്‍ക്കെതിരായും രാജ്യവ്യാപകമായി എല്ലാ ട്രേഡ് യൂണിയനും യോജിച്ച പോരാട്ടത്തിന് തുടക്കംകുറിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് സംഘടിത- അസംഘടിത മേഖലയിലും കേന്ദ്ര- സംസ്ഥാന- പൊതുമേഖലകളിലും പരമ്പരാഗത വ്യവസായങ്ങളിലുമെല്ലാമുള്ള അമ്പതിലേറെ തൊഴില്‍മേഖലകളെ പ്രതിനിധാനംചെയ്ത് മുന്നൂറ്റമ്പതിലേറെ തൊഴിലെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകള്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന സംസ്ഥാന കവന്‍ഷന്‍ നടക്കുന്നത്. പിരിച്ചുവിടലുകളുടെയും തൊഴില്‍നഷ്ടത്തിന്റെയും വിവേചനങ്ങളുടെയും നിയമനിഷേധങ്ങളുടെയും ആഗോള ദേശീയ സാഹചര്യങ്ങള്‍ ശാസ്ത്രീയമായി വിലയിരുത്തുന്നതിനും തൊഴിലാളിവര്‍ഗത്തിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളായി സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നതിനും പണിയെടുക്കുന്ന സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സഹായകരമായ ചര്‍ച്ചകളും തീരുമാനങ്ങളും ഈ കണ്‍വന്‍ഷനില്‍ ഉണ്ടാകും. * വി വി പ്രസന്നകുമാരി (അഖിലേന്ത്യാ വര്‍ക്കിങ് വിമെന്‍സ് കോ-ഓര്‍ഡിനേഷന്‍ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറിയാണ് ലേഖിക) Sat, 07 Nov 2009 19:44:44 +0000 വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറം http://ayurvedichomeremedies.blogspot.com/2009/11/ayurveda-hair-care-part-2.html tag:blogger.com,1999:blog-34623275.post-3479553051687594877 Healthy body begets healthy mind. I would like to add to it healthy hair. A comprehensive hair care in Ayurveda starts inside out. Hair weakens with deficiency of vitamins or minerals in the body, or changes in food habits. Some common hair problems are hair fall, inadequate and lackluster growth, change of color, gradual receding of hairline leading to baldness, alopecia or round shaped small bald patches in scalp, dandruff and head lice, graying of hair. Though many reasons could be attributed to the cause of the above mentioned conditions, the basic one according to Ayurveda is the body ‘heat’. A ‘heat body’ is somewhat akin to an acidic body, and this body ‘heat’ increases with anger, anxiety, confusion, jealousy, depression and such emotions. Some physical reasons could be constipation, walking barefoot in hot sun for long, etc. Leading a stress free life is essential for good hair growth. Meditation or other such practices can help in managing stress in your life. Also you should start eating more fibrous foods and drinking more water. This alone can take care of constipation most of the time. Stubborn cases of constipation can be treated with some Ayurvedic laxatives. For people who walk too much in hot sun, one way to reduce their body ‘heat’ is the application of linseed oil on the soles of their feet. For this purpose they should clean their feet before going to bed and pat them dry with a towel. Linseed oil is then applied to the soles of both feet and rubbed vigorously for a minute or two. This is said to have a soporific effect and can induce a good night sleep. In addition, it reduces the body ‘heat’ too. Is it necessary to apply oil to hair? While there is an ongoing debate on whether you need oil for hair growth, Ayurveda does suggest application of oil to help healthy hair growth. One of the famous hair oils that aids in hair growth is the neelibringadhi oil. This can be applied to the scalp after a bath. This oil is found to help arrest hair fall and activate luscious hair growth. Application of oil to your hair helps in reducing the body ‘heat’. It keeps the hair fresh. The hair would not get tangled. The color of hair improves with regular application of oil. Since the oil strengthens the hair root, there is a reduction in hair loss. Technorati Tags: herbal , remedy , ayurveda , home remedies Sat, 07 Nov 2009 19:28:00 +0000 http://suryagayatri.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-9559871.post-3451474385384116930 ആഴത്തിലാണ്ടുപോയ് ഓമനക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ എല്ലാം സഹിച്ചുകൊണ്ടിനിയുമൊഴുകണം. ജീവിതക്കടലിലായ് നീന്തിത്തുടിക്കാതെ, പ്രാണൻ പൊലിഞ്ഞുപോയ്... പാവമാക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ. പിഴയൊന്നും ചെയ്യാതെ പഴിയതു കേൾക്കണം, ശാപങ്ങളൊരുപാട് തലയിലേറ്റീടണം, ഭീതിയാൽ നോക്കുന്ന കണ്ണുകൾ കാണണം, ഭാരങ്ങളെത്രയോ ഇനിയും സഹിക്കണം. ഓർത്തോർത്തുനിൽക്കുവാൻ നേരമില്ലല്പവും ഒഴുകിയൊടുവിൽക്കടലില്‍പ്പതിക്കണം. Sat, 07 Nov 2009 17:41:44 +0000 സു | Su http://najeeb.blogspot.com/2009/11/sea-change.html tag:blogger.com,1999:blog-5225116.post-3950778674018100846 I picked up this book as I wandered around in the library looking for something that would give a glimpse of life at sea. This is all thanks to my recent enthusiasm in learning sailing. Sea Change by Peter Nichols is nothing profound - it is an ordinary story of an ordinary sailor narrated in ordinary language. It is about his solo voyage across Atlantic in his wooden boat. The life at sea forces him to reflect upon his life, his love and the endless passages done by sailors before him. What it exposes is the soul of a sailor, the longing for the sea, the heart that finds solace in the wilderness of the ocean. The last line in the book is pretty revealing What I will do now is to find my way back to sea Sat, 07 Nov 2009 17:30:24 +0000 Najeeb http://maddy06.blogspot.com/2009/11/nomad.html tag:blogger.com,1999:blog-29462524.post-7710784734432081485 And so here I am, in yet another place, after yet another move. Most people balk at moving from one house to another, let alone one state to the next. But our journey has been across vast distances, taking us to cultures differing widely and forcing our entire thought process and life style to be different. Thinking back, adaptation was the least of the worries, actually. Some days when I sit in great formal meetings arranged by some manager who has it in his action plan, teaching us how to adapt to multi and cross cultural working environments, I just smile, for I can assure you that not even one of those speakers or presenters have ever moved far from their city of birth, let alone countries, to know what it is really like for oneself, for ones family, for ones friends. Starting from childhood, my life had been nomadic. Born in a remote estate region of North Malabar, I lived away from my parents who were in the British tea estates of Wyanad, where dad was a Doc. Lack of good schooling in those exotic estates took me to my dad’s sister’s care at the city of Calicut- the ‘adivaram’ or low lands. Moving was in our blood I guess, for we moved soon to Koduvayoor, a bustling market town near Palakkad where my dad took up private practice after a few heart ailments and decided to rebuild family life after the children were scattered in various boarding schools or like me in a relative’s care and meeting only at mom’s maternal home (tharavad) at Pallavur or the estates for vacations. It was a short stay for we were soon to move to Trivandrum. That was a longish stint. Dad found it much to his enjoyment, so did mom. We studied there, passed out of high school but I was soon back in Calicut for my engineering college sojourn. After I became an engineer, the natural course of action was establishing a heading to Madras, where I soon learned the language, started working and enjoyed life. A short two year stay and my extreme dissatisfaction with the job resulted in my 6.5’ tall (I am exaggerating) and massively built man with a booming voice but avuncular boss (what a fascinating character he was, I will write about him someday) deputing me to Bombay, so that I could find better avenues, possibly even a ‘gelf’ opening even. Looking back I must say that the stay in Madras was extremely enjoyable for various reasons, though short. I have not written much about it, but I think I will one day. Anyway I boarded the train to Dadar TT… Well, Bombay life was definitely testing, and I was soon even more frustrated. So after four years there, I moved to Bangalore. I had written a couple of blogs on those days, but it can be quite voluminous if I chose it to be, for such were the days. So much happened, I was restless, though, still seeking something, but knowing not what it was. By then moving was becoming a mere formality, lugging my steel trunk and holdall and boarding a train (See my blog about this Bangalore experience) to the next destination was all there was in terms of activity ( sometimes I would pay heed to my mom’s advice – do not travel on Tuesdays amp;amp; Fridays, check the rahukalam etc, sometimes not). The trunk and holdall was all I had. Not for long though. I got married after moving to Bangalore. Hopefully we would settle down, maybe even buy a home there in the distant future, or so we thought, as we would zip back and forth on our Ind Suzuki through Sankey road and commercial and Brigade and Jayanagar and all those places. Soon I realized how difficult that could be, with the meager salary that was paid in those days and the nomadic gene started twitching again. The iron trunk which was my faithful companion had by now rusted away and not fashionable anyway, the holdall was moth eaten and the rubber was peeling off. A lucky break took us to Saudi Arabia and that was home for the next seven plus years. My trunk and holdall were of course not suited for ‘forigin’ travel and I had a wife and son in tow. So a trip was made to brigade road and a second hand (believe me pals – it is no bluff) suitcase was purchased. I still remember it, a blue soft shell suitcase, a rarity in those days when all the local market had to offer was the VIP line of hard-shelled suitcases. The Riyadh period was indeed the most remunerative of times, but it was nevertheless, not a home as a ‘hindi’ expat. After the 91 gulf war raged forth and after we experienced a near hit by a scud missile, and the adrenaline rush finally settled, life stabilized. But it was already becoming the longest stay of our lives and I soon got thinking about our next destination. The children were growing up, but I was not sure which direction I should take in continuing my travails. But that was clarified soon, and settling on a north westerly route, we soon found ourselves living in glorious Istanbul. It was soon to prove to be a fascinating five plus years, for we enjoyed living in that vast metropolis, knowing the people and learning a smattering of the totally different language. I wrote quite a bit about my days there, but many of those ramblings are still lying as bits and bytes in a folder for hopeful future consumption, read by only a couple of people I know. I cannot but think back often about our friends, about our days of joyful goofing around in that vast city with so many avenues to explore and stories around each corner. But life is life, the children grew up and schooling in Istanbul was becoming a problem, so we decided to cross the oceans again, this time the Atlantic and found ourselves in sunny Florida. But by now, moving was a daunting task, for it meant packers, movers, hotel stays, apartment stops and closing and opening of accounts and many other obligations. But as all this was happening I realized one thing. The friends that we started with, the friends we collected over the way, the friends we made and the friends we knew from childhood were all drifting away. Communication was still over letters and phone calls and the internet was only starting to take root. As we became older, we realized that making new ‘real’ friends, especially in America was proving to be a very difficult task, and something that you really had to go about as a task, to reach a conclusion. But thanks to one bright lady, we met by chance; we ended up in a very nice circle in Florida. As they say, you never know, but a twist of fate soon got us traveling again, eastwards this time, fortuitously across the Atlantic, to the ‘Blighty’, to England. It was a quick two years in England, but very illuminating. This was about the time that history took a hold of me. But well, the green pastures, the prim and proper people, the gloomy weather and other reasons got mey feet twitching again, though the cricket ball and bat tried its best to hold us back. This spurt of low voltage current across the left and right parts of the brain through the various neurons helped me decide that the next port of call was to be California. Soon enough, we were in warm, dry and fiery California. As I started blogging, I finally found a way of making new friends, friends like you readers, and many others who chose to communicate directly with me, though taking me to a virtual world. It took a while to adjust, but well, we were in California and there it was, during the last three years that I continued writing, studying history in spare time and discussing various issues with many of you I have never met or even knowing if I ever will. As I said many of the friends over the years had drifted out of contact, some had their own new circles, but new ones were acquired over time. But it was all very important to me, for they keep you company, they keep you going, especially the steadfast ones. The forest fires, the smoke, the heat, the tequilas, the tacos, the fast roads and numbing traffic jams, the maze of highways and the Spanish lifestyle of California could not hold me long though. The packers and movers were in business again, coz Maddy was again on the move. Last week, we moved again, right across the US to North Carolina… As the movers and packers arrived and saw the various stickers and boxes they had to repack, they asked where I was previously. As I told them of the various destinations, I could see fascination, disbelief and surprise in many of those faces. They must have been thinking, what a crazy ‘loco’ this chap is… Oh! As you can see I am getting mixed up. You never say chap in USA, it is too British a usage. Only in Indian military circles, private schools and Britain (and old British colonies) would you come across this usage It is colder here in North Carolina, and everything is hidden behind glorious trees. The place is quite pretty, though we do not know if the people match up. Autumn has set in and the trees have taken beautiful shades of orange and red, dropping leaves to lay soft mats of vegetation on the ground. The days are sometimes sunny, but chilly and the people speak with a distinctive southern twang. I am back to regular office work after a horrible few months working from home (I simply hated it). The place is definitely less remote compared to California (in terms of people and their aloofness) and there are plenty of Desi’s and related activities. Here I guess, there is less likelihood that I will be taken for a Hispanic. This is the first time we are alone, with the children doing their stuff in different parts of America. Until now they were all patiently traversing the world with me, thankfully so. One might ask, what were the reasons for each move, why did you choose to spend periods living out of suitcases? It was ambition in part, it was the desire to see the unseen, the desire to explore, but at times, it was not my choice and once it was even heartwrenching and traumatic. Maybe now we will buy a home, maybe we will end up liking life here and maybe we will settle down this time, finally.So many maybe's, but then who knows what life has in store? Hopefully we will make new friends and hopefully many of you will remain steadfast. Until then thank you all for keeping me company, and for being my world…. Reporting from Raleigh North Carolina, Nov 2009……. Pics - Off the web - Thanks uploaders, especially L Henry for the Autumn in N Carolina... Sat, 07 Nov 2009 16:36:27 +0000 Maddy http://anilatalks.blogspot.com/2009/11/oru-varam.html tag:blogger.com,1999:blog-2900998171653076198.post-6529497497863816829 ഒരു വരം വേണ്ടിയിരുന്നു, പൊട്ടിപ്പോയ പൂ പാത്രത്തെ, പഴയപടി ആക്കാന്‍. ഒരിക്കലും ഞാന്‍ അതിനെയോ, അതെന്നെയോ വേദനിപ്പിച്ചില്ല. സ്വപ്നങ്ങളാല്‍ ബന്ധിച്ച്, പരസ്പരം വഞ്ചിച്ചില്ല. ന്യായമായും അടയാളമറ്റ- പുനര്‍ജന്മം അതര്ഹിക്കുന്നു. മൃത്യുവിന് കൂടിചേരലുകള്‍, ഏല്‍ക്കാത്ത കാലത്ത്‌, ഇടം കാലിലെ മന്ത് വലം കാലില്‍ വാങ്ങുകയാണ് നിവൃത്തി. എനിക്കീ പൂ പാത്രത്തെ മുറികൂട്ടണം. ശേഷം സുരക്ഷിതമായ ഒരിടത്ത്‌ ഉറപ്പിച്ച് , ഭയം കൂടാതെ അതിനെ മറക്കണം. Sat, 07 Nov 2009 16:34:14 +0000 Anila Balakrishnapillai http://blog.karuthedam.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-475887064654297185.post-4467034502771715451 ലോകത്തെമ്പാടും അസ്വസ്ഥതയും അരാജകത്വവും കൊടികുത്തി വാഴുമ്പോഴും ഭാരതം ലോകത്തിനു തന്നെ മാതൃകയാണ്. എല്ലാവരെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനും സംരക്ഷിക്കാനും ഭാരതമാതാ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു. നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വം എന്ന തത്വം എല്ലാ ഭാഷ, ജാതി, മതസ്ഥരെയും നാം ഒന്നാണെന്ന ബോധം വളര്‍ത്താന്‍ സഹായിച്ചു. ലോകത്ത് മതങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പോരാടുമ്പോള്‍ ഭാരതത്തില്‍ ജാതികള്‍ തമ്മിലും മതങ്ങള്‍ തമ്മിലും ചെറിയ പടലപിണക്കങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ. വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായം വച്ച് പുലര്‍ത്തുന്ന സഹോദരങ്ങള്‍ തമ്മിലും അതുണ്ടാകാം. പത്ര മാധ്യമങ്ങള്‍ പെരുപ്പിച്ചു കാണിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ഒരു ജാതീയ കലാപമോ മത കലാപമോ ഇവിടെയില്ല. കാരണം ഭാരത മാതാവ് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് "ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു" എന്ന തത്വമാണ്. നമ്മുടെ പൈതൃകം 5000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ പഴക്കമുള്ളതാണ്. ഇത്രയും പഴക്കമുള്ള ഒരു സംസ്കാരം ഇന്നും അതിന്റെ തനിമ നഷ്ടപ്പെടാതെ നില്‍ക്കുന്നതും ഒരു പക്ഷെ ഭാരത്തില്‍ മാത്രമായിരിക്കും. ഈ അടുത്തിടെ ഒരു പ്രമുഖ മലയാളം പത്രത്തില്‍ ജ്യോതിഷം സകല രാജ്യങ്ങളിലും വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് വായിക്കുകയുണ്ടായി. പല പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ജ്യോതിഷം ആരംഭിച്ചത് ഒരു സംശയവും ഇല്ല ഭാരതത്തില്‍ ആണ്. എന്തിനും ഏതിനും പേറ്റന്റ് സംബാതിക്കുന്ന പാശ്ചാത്യരുടെ കുതന്ത്രം നമുക്കറിയില്ലല്ലോ? അത് കൊണ്ട് പേറ്റന്റ് ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല. വേദകാലത്ത്‌ ശേഷം ലോകത്തില്‍ ഉണ്ടായ മറ്റു മതങ്ങള്‍ ജ്യോതിഷം അന്ഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നുള്ള വസ്തുത അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തെണ്ടതാണു. പാശ്ചാത്യരും അറബികളും നമ്മുടെ വസ്തു വകകള്‍ മാത്രമല്ല കൊള്ളയടിച്ചത് നമ്മുടെ സംസ്കാരവും നമ്മുടെ മഹദ്‌ ഗ്രന്ഥങ്ങളും. ഭാരത്തിലെ പുണ്യ പുരാതനമായ വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ഇന്ന് ജര്‍മ്മനിയില്‍ മാത്രമാണ് ലഭ്യമാകുന്നത്. അത് പോലെ നമ്മുടെ രത്നങ്ങളും വിഗ്രഹങ്ങളും. ഇതെല്ലാം ആമുഖമായി പറഞ്ഞത് നമ്മുടെ സംസ്കാരവും പൈതൃകവും സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ കടമയാണ്. ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം. അമേരിക്കയില്‍ നമുക്ക് സംഭവിച്ച പോലെ വൈദേശിക ആക്രമണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി. Native അമേരിക്കന്‍ ജനതയ്ക്ക് സംസ്കാരമായും പൈതൃകമായും നഷ്ടങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചു. പക്ഷെ അവിടെ ഭരിച്ച great ഭരണ കര്‍ത്താക്കള്‍ അവരുടെ പൂര്‍വികരെ ബഹുമാനിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അത് കൊണ്ട് അവര്‍ ശാസ്ത്രപരമായി ഒട്ടും പിറകോട്ടു പോയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ലോകത്തില്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത് എത്തുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കയിലും ഇന്ത്യയിലും വ്യത്യാസം ഇന്ത്യയില്‍ വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയമാണ് എന്നതാണ്. അമേരിക്കയില്‍ എല്ലാം രാജ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. നമ്മുടെ വിശാല ചിന്ത നമുക്ക് തന്നെ വിനയാകുന്നുവോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മുസ്ലിം തീവ്രവാദികള്‍ ആയിരത്തിലധികം ജനതയെ ചുട്ടെരിച്ചപ്പോള്‍ "സെപ്റ്റംബര്‍ 11" എന്ന ഒരു മന്ത്രം ആ ജനത മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടു. തീവ്രവാദത്തിനെതിരെ അമേരിക്കന്‍ ജനത ഒറ്റക്കെട്ടാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ 26/11 തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി തീവ്രവാദി ആക്രമണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി ഇന്നും നമ്മുടെ ജനത ഒറ്റക്കെട്ടല്ല. കാരണം നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ മാത്രമാണ്. ഇത് മാതിരി തീവ്രവാദി ആക്രമണങ്ങള്‍ ഒരു മതത്തിലെ ആളുകളെ മാത്രമല്ല ബാധിക്കുന്നത് മറിച്ച് ആ തീവ്രവാദികളുടെ മതസ്ഥരെയും ബാധിക്കാം. ആ തീവ്രവാദി ആക്രമണങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കാത്തത് വഴി മാവോവാദികളും തമിഴ്‌വാദികളും അവരുടെ തീവ്രവാദ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ആക്കം കൂട്ടി. ജാതിമത മുഖം നോക്കാതെ വോട്ട് ബാങ്ക് ലക്‌ഷ്യം വയ്ക്കാതെ രാജ്യ നന്മ മാത്രം മുന്നില്‍ കണ്ടാല്‍ ഇതൊന്നും സംഭവിക്കുകയില്ല. തീവ്രവാദം പോലെ അപകടകരമാണ് ഭാഷാവാദികളും സംസ്ഥാന വാദികളും. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയവും കാവേരി വിഷയവും തമിഴ്‌നാട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതി അവരുടെ വോട്ട് ബാങ്കില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്‌ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ദേശീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ പിടിപ്പു കേടാണ്. അതുപോലെ തന്നെയാണ് മഹാരാഷ്ട്രീയരുടെ ബീഹാര്‍ വിരോധവും. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വിഷയങ്ങളില്‍ എല്ലാം പ്രതി ഭാഗത്ത് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ മാത്രമാണ്. Sat, 07 Nov 2009 15:34:34 +0000 കറുത്തേടം http://kudil-thanal.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-6333471260261118665.post-8310188483691194144 ഇനി ദിവസവും അധികം ഇല്ല. സമയം തീ൪ന്നാല്‍ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്തോ കഥ മനസ്സുഖം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരിക്കലും ഞാനൊരു നല്ല എഴുത്തുകാരനാവില്ല. പക്ഷെ എന്നാലും എഴുതും. മരണം വരെ...... എന്റെ എഴുത്ത് എന്നെ എന്നെങ്കിലുംരക്ഷപെടുത്തുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. പക്ഷെ കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ആരെങ്കിലും പറയണം അയാള്‍ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. വെറുതെ... - ജ്യോനവന്‍ ജ്യോനവന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ Sat, 07 Nov 2009 13:30:28 +0000 തണല്‍ http://abhilifelapazzo.blogspot.com/2009/11/are-movie-freak-youngsters-on-right.html tag:blogger.com,1999:blog-8440775897036984914.post-1783711052076818132 If you notice the youngsters more closely, you will see their tendency of getting tensed and angry at situations they cannot handle. Movie freaks are all around us, in me, in you, your children and others surrounding you. Children are very adaptive to things they notice closely and the ones that attract them. I remember my mother saying I was very fond of Mithun chakraborthy when I was a child Sat, 07 Nov 2009 10:30:50 +0000 Abhilash Pillai http://feedproxy.google.com/~r/JerryAchensWorld/~3/Z6IClb4d-6A/journey.html tag:blogger.com,1999:blog-517670258425145338.post-2115446528009574639 There was a deep sense of distractedness in my mind. Each breath of mine was pushed away by the rumblings of a mini quake, the epicentre of which was right next to me, in the train berth occupied by an old man. The train within the train took me by surprise. The spate of train related accidents came to my mind flashing through with the help of a view finder. But never would there have been an accident within, because of a train within a train! The drive to the station was like a joy ride on a giant wheel in a fair. Everything seemed exactly the same, unless one chose to look with intend. Then faces became clear and with it lives and stories were revealed in a matter of seconds. It was the usual grind: paying the auto driver, walking to the station, passing through the detector, spotting the train platform on the screen, buying water and something to munch and then walking to the train, checking my name on the chart stuck to the train bogey and then placing myself on the booked seat. It was one chain puzzle, neatly put together and played to perfection. Bodies lay strewn all around. People were shouting, ‘get down, down.’ Just as you thought it was all over, came one more shot and then a volley of shots. How does it feel to lie on your tummy and wonder, ‘what the f*** is going on here?’ and ‘will I get out of here alive?’ How does it feel to be derailed even before one boards the train? So many prayers went up that day to a variety of Gods, all asking for divine intervention and a fortunate ending. Was this the end of the world? The faces of my loved ones came to my mind in a flash, so fast and furious that I felt like a turtle in an F1 racing car. I got up with a jolt. Where was I? In the train, sleeping safe and sound in my berth, listening to the divine snore next to me. How I wonder, a few moments ago the snore sounded like a quake and now after what seemed a salad of a dream, the snore became a sweet sense of awakening. An awakening of being alive and okay. The sense that everything was back to normalcy. Sat, 07 Nov 2009 08:31:43 +0000 Fr Jerry http://www.dailyseoblog.com/2009/11/5-tips-to-make-twittering-more-meaningful-by-reducing-the-signal-to-noise-ratio/ http://www.dailyseoblog.com/2009/11/5-tips-to-make-twittering-more-meaningful-by-reducing-the-signal-to-noise-ratio/ You can only find two type of people on Twitter. The one’s who’ve really found the gold mine on Twitter and the one’s who’re still trying. There are possibly none who doesn’t have a clue about anything. We all started from zero and I’m guessing most of us would’ve gone through more or less the same [...] Make money on Twitter - Get paid for every single tweet - Easy to register ! Sat, 07 Nov 2009 08:20:28 +0000 Mani Karthik http://moviezmazaa.blogspot.com/2009/11/seetha-kalyanam-review.html tag:blogger.com,1999:blog-8318738.post-7341839882681341473 The big question is how does 'My Best Friend's Wedding' look like, in a Brahmin household? It looks like 'Seetha Kalyanam', with classical music blaring in the background, plenty of laddus and jilebis being served around and marigold garlands adorning every nook and corner of the screen. The story remains the same. Nimisha (Jyothika) realizes all on a sudden one day, that she had been long in love with Sreeni (Jayaram). Her realization though, couldn't have come along at a worse time, since she has come all the way from Bangalore to see Sreeni getting married to Abhirami (Geethu). Abhi, on the other hand has her own personal battles to deal with, since she had always been in love with Ambi (Indrajith). So the film is all about the big, fat wedding, if you may call it that. Nimisha is seen to be generally having a good time around, until the moment of 'enlightenment'. Post enlightenment however, she seems to be some psycho who is after Sreeni, clinging on to his back, and making him realize that perhaps he is in love with her as well. Sreeni, on the other hand seems quite unsure about his feelings for her, and even after the film has ended, one need to look around real hard to see if the man had any feelings for her at all. Read the full review at Nowrunning.com! Sat, 07 Nov 2009 07:36:25 +0000 MM http://pareltank.blogspot.com/2009/11/requiescat-dr-c-r-soman.html tag:blogger.com,1999:blog-17189016.post-3448496502754311149 It was my friend who works in the All India Radio who suggested that I meet Dr. C R. Soman, who would be the best person to advise me on the nitty gritty of starting an NGO. I was hesitant, because I was not sure if a person so busy would be able to spare the time for me.“You’ll be surprised, miss (she was my student too) but he is a fine person. I can’t think of better person to help you. You’ll Sat, 07 Nov 2009 07:33:53 +0000 kochuthresiamma p .j http://vivin.net/2009/11/06/why-the-hell-dont-content-providers-get-it/ http://vivin.net/2009/11/06/why-the-hell-dont-content-providers-get-it/ I just tried to watch South Park legally at South Park Studios. I wanted to watch Episode 8 (Dead Celebrities) of Season 13. I was then informed that "Due to contractual obligations, we won't be able to air this episode until November 7th, 2009". This episode originally aired a month ... Sat, 07 Nov 2009 04:47:19 +0000 http://dpk-drishtidosham.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-2230630505576359976.post-5947227648836779960 ഗൈ നക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഒരു പൂർണ്ണഗർഭിണി ധൃതിയിൽ എത്തുന്നു; “ഡോക്ടറേ....ഡോക്ടറേ എന്നെയിപ്പം തന്നെ ലേബർ റൂമിൽ കേറ്റ്”. “ങ്...എന്താ പ്രശ്നം?" “ഡോക്ടറേ,എനിക്കിപ്പം തന്നെ സിസേറിയൻ ചെയ്യണം”. “നിങ്ങൾക്ക് എന്തു പറ്റി? നിങ്ങളുടെ ഡേറ്റാകുന്നതേയൊള്ളൂ.” “ഡേറ്റൊന്നും നോക്കണ്ട,സാറേ.ഇന്ന്തന്നെ വേണം...മാറ്റിവെയ്ക്കാൻ പറ്റൂല്ല”. “അതിനു.. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല..അബ്സലൂട്ടിലി ഓക്കെ.നോര്‍മൽ ഡെലിവറിക്കാണു സാദ്ധ്യത.” ‘“അതൊന്നും ഡോക്ടറു നോക്കണ്ട..എനിക്കിന്നു തന്നെ സിസേറിയൻ നടത്തണം...സാറ് മാറ്റിവെയ്ക്കരുത്“.അവൾക്ക് കണ്ഠമിടറി. “വാട്ട്’എ സ്ട്രേൻജ് കേയ്സ്! എന്തുപറ്റി,എന്താ പേരു? ഓ..ദിവ്യ..ദിവ്യയ്ക്ക് എന്താ പ്രശ്നം?സിറ്റ് ഡൌൺ പ്ലീസ്.” “എന്തായാലും ഡെലിവറി മാറ്റിവെക്കാൻ പറ്റില്ല,ഡോക്ടറേ“. “സിസേറിയനെന്നു കേട്ടാൽ വിറക്കുന്നോരാ എല്ലാരും.അപ്പോ,ദേ സിസേറിയൻ തന്നെ വേണം,അതും ഇമ്മീഡിയറ്റായി ചെയ്യണമെന്നു പറഞ്ഞാൽ..!ദിവ്യാ ആർ യു അപ്സെറ്റ്?....ഹസ്ബന്റും വീട്ടുകാരുമൊക്കെ?ഞാനവരോട് സംസാരിക്കാം.പ്ലീസ് ഗോ,പ്ലീസ്..” “സാറവരോടൊന്നുമിനി സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട”. “അതെന്ത്?എനി ഫാമിലി പ്രോബ്ലം?ഈ സമയത്ത് വളരെ പ്ലസന്റായിരിക്കണം”. “ഞാൻ ഹാപ്പിയാണു ഡോക്ടർ....പെണ്‍കുട്ടിയെന്നല്ലേ സ്കാനിങ്ങിൽ കണ്ടത്?” “അതൊന്നും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതാണു”. “നേഴ്സ് പറഞ്ഞു അതറിഞ്ഞ പാടേ ചേട്ടൻ സമയം നോക്കിക്കാൻ ഒരോട്ടമായിരുന്നു.അച്ഛനും ബ്രഹ്മമഠത്തീന്ന് നോക്കിച്ചു.രാജകീർത്തിയൊള്ള പെൺകുഞ്ഞു പിറക്കാന്‍ ഉത്തമമായ സമയം ദാ കുറിച്ചുവെച്ചിട്ടൊണ്ടു”. “ദിവ്യ..വാട്ട് യു മീൻ? സമയം..എന്തിന്റെ സമയം?” “അപ്പം ഡോക്ടർക്കിതൊന്നുമറിയത്തില്ല,അല്ല്യോ!ആകെയൊള്ള ഒരു കുഞ്ഞാ.ഇതോടെ നിർത്താൻ പോവാ”. “അതിനു?” “ഡോക്ടർക്കറിയുമോ,പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഞാൻ നേഴ്സറി സ്കൂൾ കലാതിലകമായിരുന്നു....അന്ന് ഈ ചാനലൊന്നുമില്ല ഡോക്ടറേ”. “നിങ്ങൾ അതുമിതും പറയാതെ വാർഡിലേക്ക് പോകണം.” “ഡോക്ടർക്കറിയുമോ,എന്റെ മോളെ ഒരു ചാനൽ സ്റ്റാറാക്കണമെന്നാ എന്റേം ചേട്ടന്റേം ഒരേയൊരു മോഹം”. “അതിനു...?..ഓ, കവടി നിരത്തുകാരു വല്ല ചരടും ജപിച്ചുതന്നു കാണും!“ “ഡോക്ടറേ, മൊലകുടിക്കുന്ന പ്രായത്തിമൊതലേ ചാനലിൽ തെളങ്ങണോങ്കില്‍ അതിനൊള്ള യോഗം വേണം..നല്ല മുഹൂർത്തം നോക്കി പ്രസവിക്കണം.ഇന്ന് കഴിഞ്ഞാലിനി ഉത്തമമുഹൂർത്തമില്ല,ഡോക്ടറേ.ദാ,നോക്ക്”. “മുഹൂർത്തം!” “ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഏഴുമണി കഴിഞ്ഞു ഏഴുമിനിറ്റിനും പത്തുമിനിറ്റിനുമിടേലാ ശുഭമുഹൂർത്തം .ആ സമയത്ത് തന്നെ സിസേറിയൻ നടത്തി മോളെ പൊറത്തേടുത്ത് തരണം...ദേ,അതിനു എന്തുവേണേലും ഡോക്ടർക്ക് തരാം”. “ങ്ങേ!ഓ മൈ ഗോഡ്!” “അയ്യോ!അയ്യോ!എനിക്കിപ്പം പ്രസവിക്കണം...അയ്യോ!എന്നെ ഓപ്പറേഷൻ തീയറ്ററിൽ കേറ്റി സിസേറിയൻ നടത്ത് ഡോക്ടറേ..... അയ്യോ!അയ്യയ്യോ!!‘ Sat, 07 Nov 2009 03:38:23 +0000 ഡി പ്രദീപ്‌ കുമാര്‍ d.pradeep kumar http://browncountry.blogspot.com/2009/11/sachinan-art.html tag:blogger.com,1999:blog-32065227.post-5451674510778861092 "U can do any sin when Sachin is in the crease,God will not punish u, bcos even god wil be watching him play !! " -a famous quote on the maestro What makes Sachin so special ? Is it his technical perfection, fine tuned improvisations, perseverence,commitment,humility or is it his never dying passion for the game ?No definitions can define him,no metaphors can compare him...and probably thats how an art should be ! The crowds rise,rivals perspire,and partners are inspired, when this man enters the pitch.The lone warrior who carried the team and the hopes of a million countrymen on his shoulders.The very presence of the little man spreads an aura of faith,confidence and elegance all around. The records queue up in his footsteps waiting to get broken and rewritten.The high standards set by himself has placed him in an elite class of his own.But he has managed to handle the burden of expectations throughout his stupendous career that has spanned for almost 2 decades now ! Ofcourse there is not even a tint of doubt in his abilities as a batsman but as a finisher he has miserably failed in many an occasion.The latest being his blistering innings of 175(141 balls) in the 5th ODI against the, no longer "mighty", Australians at Hyderabad(5 nov 2009).Only to end up in the losing side, with the team falling just 3 runs short of the target.It was his 45th ODI century.He also passed another milestone in the process-17000 runs in ODI cricket.But it was nothing less than heartbreak for his "worshippers" who were craving for such an innings,to see his valiant effort go in vain. All through the innings you could see the glimpses of his prime time.May be the last big sparks from the greatest cricketer ever,easing to the twilight of his glorious career!! Sat, 07 Nov 2009 03:33:42 +0000 jishnu http://hksanthosh.blogspot.com/2009/11/10.html tag:blogger.com,1999:blog-4494685057279644878.post-1914281053729585360 യു.ജി.സി സാമൂഹ്യമാനവികവിഷയങ്ങളില്‍ നടത്തുന്ന് നെറ്റ് പരീക്ഷക്ക് പട്ടാമ്പി ശ്രീ നീലകണ്ഠാ ഗവ. സംസ്കൃത കോളേജ് മള്‍ട്ടീ മീഡിയാ സെന്ററും കരിയര്‍ ഗൈഡന്സ് സെല്ലും ചേര്‍ന്ന് നടത്തുന്ന സൗജന്യ ഓണ്‍ലൈന്‍ പരിശീലനം നവമ്പര്‍ 10-ന്‌ ആരംഭിക്കും. ഡിസംബര്‍ അവസാനവാരം നടക്കുന്ന പരീക്ഷ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ്‌ പരിശീലനപരിപാടികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഈ കോഴ്സില്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്ത വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് മാത്രമാണ്‌ പരിശീലനം ലഭിക്കുക.പേപ്പര്‍ ഒന്നിനും തിരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയങ്ങളില്‍ രണ്ട്, മൂന്ന് പേപ്പറുകള്‍ക്കും പരിശീലനം നല്‍കും.വിശദമായ പഠനക്കുറിപ്പുകള്‍ , മാതൃകാ പരീക്ഷകള്‍, വീഡിയോ ട്യൂട്ടോറിയലുകള്‍, സംശയനിവാരണത്തിനായി അധ്യാപകരുമായി ചാറ്റ് സെഷനുകള്‍ , ഓണ്‍ലൈന്‍ പരീക്ഷകള്‍ എന്നിവ കൂടാതെ ഒരു ദിവസം നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന യു.ജി.സി. നെറ്റ് മാതൃകയിലുള്ള മുഴുവന്‍ പരീക്ഷയും കോഴ്സിന്റെ ഭാഗമായി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ സേവനങ്ങളും പൂര്‍ണ്ണമായും സൗജന്യമായിരിക്കും. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ തന്നെ ഇതാദ്യമായാണ്‌ ഇത്തരമൊരു സംരംഭം ഒരു കോളേജ് ഒരുക്കുന്നത്. ഈ കോഴ്സില്‍ പങ്കെടുക്കാനാഗ്രാഹിക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ഉടന്‍ തന്നെ കോളേജിന്റെ ഔദ്യോഗിക വെബ് സൈറ്റായ www.sngscollege.info സന്ദര്‍ശിച്ചോ ഈ ലിങ്കിലോ തങ്ങളുടെ പേര് നവംബര്‍ 15-ന്‌ മുമ്പായി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യേണ്ടതാണ്‌. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് ഈ നമ്പറുകളില്‍ ബന്ധപ്പെടുക. 9037852621, 9037936905 our email: sngscollege@gmail.com mail@sngscollege.info career@sngscollege.info mmc@sngscollege.info http://sngscollege.info http://vijnanacintamani.org Sat, 07 Nov 2009 02:45:38 +0000 santhoshhk http://tksujith.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-7120075692026727719.post-2162513198160364183 Sat, 07 Nov 2009 01:30:47 +0000 tk sujith http://laymansrevelations.blogspot.com/2009/11/alls-fair-in-love-and-war.html tag:blogger.com,1999:blog-7070758694353861199.post-5904103876620976865 Rony Charlie was a wonderful guy. He was one of those guys who could make your day with a casual exchange of pleasantries or even, a simple handshake. For those of us who knew him well, Rony Charlie was the most passionate man on earth. "Without passion, life is like food without meat", he used to say. And when Rony Charlie decided to propose Rexy Baeb, we knew it would be a story for the ages. Rexy herself was a character of sorts. To begin with, her name (and that includes her first name and second name) was a source of much amusement for us loafers. Her father Mr. Baeb Varghese, was a wealthy man, who in the course of his life, came to be called as Baeb instead of Baby. Or maybe he decided that the name Baby Varghese was an insult to his father himself, and changed it deliberately. But whatever the case, it is known for a fact that Mr. Baeb was indeed known as Mr. Baeb at the time of Rexy's birth. And it is precisely because of this fact that we fail to understand, why a father in his proper senses would name his daughter Rexy Baeb, which sounds pretty much like sexy babe! Nevertheless, whatever his reasons, Rexy was sure a babe. She was pretty, well mannered, polite, non-feminist (there are too many of them these days) and even intelligent. Now I use the word "even" here deliberately for the simple reason that it is hard, especially in today's world, to find all these qualities in one single person. But Rexy was just that; an embodiment of all qualities good and womanly. We knew that Rexy received a lot of proposals, mostly from gullible young fellows, passionate, but surely not as passionate as our dear own Rony Charlie. But most of these fellows stopped pursuing the love of their life, rather mysteriously, the very day on which they proposed to Rexy Baeb. We ascribed this phenomenon to Rexy's intelligence. If the best of men could be intimidated by intelligent and confidant women, then what chance did we low lives stand? But having said that, we sincerely hoped and believed that Rony Charlie would win over Rexy Baeb. And then the much awaited day arrived. The meeting happened in a library, a place quite unfamiliar to Rony (and most of us), but a place best suited for a private discussion regarding matters of the heart. The rest of us sat around a table right behind Rexy's. "Rexy Baeb", Rony said, "I know you consider me as one of your colleagues, just another name in the long list of your acquaintances, but to me you are the light of my loneliness, love of my heart, hue of my desert, tune of my song, queen of my kingdom and I love you Rexy baeb". It was one of those lines from an old movie (and quite effective ones too) which we had collectively decided as the best suited for the occasion. Rexy smiled at Rony, one of those curious, amused and innocent smiles, and remained smiling for a long time. And then she spoke. "But how can I be assured that you love me with all your heart and all your soul?" "Oh! I would do anything, anything in this world to prove my love for you Rexy" "Anything?" "Oh! yes.. I would even give my life if you so ask me" " But.. that is so easy and superficial. The love you are talking about is the love in dreams which thirsts for immediate action. The love which needs reciprocation; an audience and their praise. That's the easy kind of love. Real love is full of labor and perseverance and that's what I am looking for " "I am not as intelligent as you are Rexy, but tell me what I need to do to prove my undying love for you" Rexy thought for a moment and then answered with a tone of finality. "Well, prove to me that your love for me is not merely physical; that your love for me is beyond the carnal pleasures of the flesh and that you can go on loving me from your soul even without the faculties of your body" "I don't quite understand" "I'm asking you Rony Charlie, to castrate yourself, and promise me by doing so, that you would never have sex with me" For a moment, we thought our dear Rony would collapse from shock. Not only was this statement least expected, but also unimaginably horrific. We were just as horrified as Rony and remained motionless. Rexy went back to reading her book. Rony was never the same again. For a while, some of us tried to convince him to forget her. "What kind of a woman would ask a man to castrate himself?", we asked him but Rony would not listen to any of it. "Isn't what she said true? Is love limited to the carnal pleasures of the flesh?", he asked us back. It seemed as if he was under some sort of mysterious spell. Rony became aloof and disinterested in life. Of course, the rest of us soon recovered from the horror of that fateful day. We had to. There were so many more babes other than Rexy Baeb. But Rony kept a distance from us and our youthful activities. He seemed to be preparing for a great tragedy, or so we thought, and we sincerely wished for Rony to get over Rexy Baeb. But our worst fears soon came true. One day, as we sat drinking coffee in one of those high end coffee shops, Rony stood up and declared that he was going to castrate himself. We were shocked (although it wasn't unexpected) and responded with a barrage of abuses. One amongst us even banged his fist on the table, causing some expensive glassware to tumble over and shatter itself into pieces. But Rony had made up his mind. For a change, Rexy was as shocked as the rest of us, when Rony broke the news to her. "You must be insane", she cried. "Yes. I'm in love", said Rony. "But you cannot be serious", she mumbled. "Of course I am. If this is what I have to do for you to marry me, then that's what I would do. And when I do this, you cannot say no to me", Rony proclaimed. "Are you blackmailing me?", Rexy asked. "No. I am proving my love to you", replied Rony. In the end, it was decided that Rexy would have to stick to her word if Rony stuck to his. ------------------------------------------------------------------------------------------------- One day, while we were in the library (the whole episode had inculcated some good habits in us too), one of Rony's friends ran in screaming "He is going to do it! He is going to do it!" "When? How?", we asked in unison. "I saw him going to the hospital", replied the friend. Rexy was there in the library too, as if by destiny, and she listened to the news with as much horror on her face as on ours. Without further delay, we rushed to the hospital. But by the time we reached, the operation was complete and Rony had been moved to a private room. We stood outside the room for the doctor to finish his final analysis. A few nurses went in and out, some of them indicating the operation was successful even without our asking. Rexy broke down. And as the doctor came out, Rexy ran in, even before we could stop her and cried at the top of her voice. "Why did you do it Rony? Why did you do it? Didn't you know that I was joking? Oh.. how can I live with this in my head. I can never forgive myself Rony. I can never forgive myself. Oh God, what a sin I have committed" And then Rony looked up painfully at Rexy and asked her: "Will you marry me now Rexy?" Rexy broke down into tears. She moved closer to Rony and hugged him tightly. Rony looked at all of us and smiled. "But I had to do it Rexy", Rony said winking, "I was suffering from a mild urinary infection all these days" PS: Lines in italics inspired by a favourite author Fri, 06 Nov 2009 23:42:12 +0000 The Layman http://www.renjusblog.com/2009/11/open-source-voip-softphone-linux.html tag:blogger.com,1999:blog-2579088251988083500.post-4251472269102721664 Twinkle is one the best free open source softphone for Linux. This free softphone supports voice over IP (Voip) and instant messaging using SIP protocol and could be used for direct IP phone to IP phone communications. Free VOIP Softphone - Twinkle Twinkle offers a simple and user friendly interface. Being a popular SIP program, it’s already present in most of the linux repositories available. This Voip application uses Qt toolkit for its graphical UI and is one of the extremely powerful and handy SIP client. Also checkout my previous post on free voip softphone . On Ubuntu or Debian, you just have to use the following command: #apt-get install twinkle Launch the softphone: #twinkle Features of Twinkle Softphone Multiple active call identities Custom ring tones Call Waiting Call Hold 3-way conference calling Inband DTMF Out-of-band DTMF STUN support for NAT traversal Call redirection unconditional Call redirection when busy Call redirection no answer Reject call redirection request Blind call transfer Audio drivers aupported by twinkle : Open Sound System (OSS) ,Advanced Linux Sound Architecture (ALSA). Disadvantages of twinkle being NO video support, call recording and IM emoticons. Twinkle Free Softphone See Original at Renjus Blog : Tech Tips and Gizmos More Popular Posts: Best Free Voip Softphone Softwares Free Pdf to Doc Online Converters Make Free Calls From PC to Mobile Fri, 06 Nov 2009 20:48:00 +0000 http://malayalidoc.blogspot.com/2009/11/harm-of-alternative.html tag:blogger.com,1999:blog-638875082980829174.post-1956059847879673219 "Doctor, He is coughing badly for the last 4 months." A man in his mid 20s was saying about his thin and frail looking father who amp;nbsp;was sitting slumped on my patient's chair. "4 months!!! You did not take him to any doctor?" was my angry question. Son: "Yes, he was under a doctor's treatment for 4 months". Me: "Were any blood tests done or any sputum or X ray examination done?' Son: 'One blood test was done long back, which was normal.' Me: 'Who was the doctor who treated him?' [I was curious]. Son: 'Father does not like strong modern medicines, so he was under the care of a Homeopathic doctor'. Me: 'Then why have you brought him here?' Son: 'He is becoming weak day by day, lost weight and is not eating anything'. I was almost sure of the diagnosis before I examined him. There were nothing obvious in his clinical exam except some altered breath sounds and pallor. So I asked him to take an X ray film of the Chest without wasting anymore time. In an hour's time the Son came in to my room with the X ray. Yes as I suspected the X ray showed tell tale signs of Tuberculosis of the Lungs. "It is TB". I offered him reference to the Government Health Center [for confirming the diagnosis by sputum examination and for free medicines]. He, as I guessed took the offer as he was not that well off. Few days ago I had another man of about 65 years with almost similar history. Cough for 3 to 4 months and homeopathy treatment. He also turned to be suffering from sputum positive Tuberculosis. Why these doctors are not thinking about TB? Are they taught the signs and symptoms of Lung TB? Can they treat Tuberculosis? Only modern anti tuberculous antibiotics can cure a patient of TB, not homeopathic or ayurvedic medicines . I know many homeopathic and Ayurvedic doctors who refer patients to Modern Medicine doctors as soon as they realise they cannot help the patient. But some never do, may be fearing they will be considered incompetent or due to sheer lack of knowledge. I know all doctors can make mistakes. I have made many mistakes too. But if you find a patient is not getting better, a doctor should re-think the diagnosis, do further tests or refer to some one else better equipped to deal with the illness. I always do that. Both the above patients must have spread the tuberculosis bacteria around their house and surroundings in the 3 to 4 months they were coughing out sputum. If the situation is like this how can we ever eradicate or control TB? Fri, 06 Nov 2009 20:36:06 +0000 Charakan http://workersforum.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html tag:blogger.com,1999:blog-2128859103258265367.post-716381303602778533 വിലകള്‍ കുതിച്ചുയരുന്നു.. വിലക്കയറ്റവിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളില്ല...കര്‍ഷക ആത്മഹത്യകളുണ്ട് .. കര്‍ഷക സമരങ്ങളില്ല.... * 1950 കളുടെ തുടക്കത്തില്‍, അന്നത്തെ ഏകീകൃത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി, കല്‍ക്കത്തയിലെ ട്രാം യാത്രാനിരക്ക് ഒരു പൈസ വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചതിനെതിരെ ശക്തമായ സമരം നടത്തുകയും വര്‍ദ്ധനവ് പിന്‍വലിപ്പിക്കുന്നതില്‍ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അറുപതുകളില്‍, അഹല്യ രംഗനേക്കറെയും മൃണാള്‍ ഗോറെയെയും പോലുള്ള നേതാക്കള്‍, വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരെ ഉഗ്ര സമരം നയിച്ചിരുന്നു. ഒഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളുമായി, അന്ന്, വീട്ടമ്മമാര്‍ തെരുവിലിറങ്ങിയിരുന്നു. വിലകള്‍ കുതിച്ചുയര്‍ന്നപ്പോള്‍ തൊഴിലാളികളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ വേതനം ചോര്‍ന്നു പോയതിനെ തുടര്‍ന്ന്, വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ ഈ കാലഘട്ടം നിരവധി സമര പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിരുന്നു. ആ പോരാട്ടങ്ങള്‍ അവസാനം, 1974ലെ വമ്പിച്ച റെയില്‍വെ പണിമുടക്കിലായിരുന്നു എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. വ്യാപാര നിബന്ധനകള്‍, കര്‍ഷക ജനതയ്ക്കെതിരായി മാറിയതിനെ തുടര്‍ന്ന്, എഴുപതുകളുടെ മധ്യം മുതല്‍, ഡല്‍ഹിയിലെ ബോട്ട് ക്ളബ്ബില്‍ അരങ്ങേറിയ അത്യുഗ്രന്‍ റാലികളടങ്ങിയ പ്രതിഷേധം മെച്ചപ്പെട്ട വിലയ്ക്ക് വേണ്ടി കര്‍ഷകരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടായി. ചുരുക്കത്തില്‍, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരമുള്ള നിരവധി ദശകങ്ങളില്‍ പരസ്യമായ പ്രതിഷേധത്തിലൂടെയുള്ള ജനരോഷത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങള്‍ തികച്ചും ഒരു സാധാരണ പ്രക്രിയയും നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകവുമായിരുന്നു. സി.പി.ഐ.എമ്മിന്റെ പരിപാടിയില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യവും ഇതുതന്നെയാണ്. പാര്‍ലിമെന്ററി - പാര്‍ലിമെന്റേതര പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ സമ്മേളിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പോരാട്ടം. തീര്‍ച്ചയായും പാര്‍ലമെന്റേതരം എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്, ജനജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളില്‍ ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രതിഷേധം ഉയര്‍ത്തല്‍ തന്നെയാണ്. വര്‍ത്തമാനകാല അവസ്ഥയും ഏറെ വ്യത്യസ്തമല്ല. വിലകള്‍ കുതിച്ചുയരുകയാണ്. ദല്‍ഹിയില്‍, ഓഗസ്റ്റ് മദ്ധ്യത്തില്‍ ഒരു കിലോ തുവരപ്പരിപ്പിന് 90 രൂപയില്‍ കൂടുതലാണ് വില. തിരഞ്ഞെടുപ്പ്കാലത്ത് 60 രൂപയായിരുന്നു. ആഗസ്റ്റ് മാസത്തില്‍ മാത്രം അരിയുടെ വിലയില്‍ 16% വര്‍ദ്ധനവാണുണ്ടായത്. ഇത് ഇനിയും വര്‍ദ്ധിക്കുമെന്നാണ് പറയുന്നത്. എന്നിട്ടും കുതിച്ചുയരുന്ന വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരെ തെരുവില്‍ ഒരു പ്രതിഷേധം പോലുമില്ല. സമീപകാലത്ത് തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന് ഏറെ തിരിച്ചടി നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പണിമുടക്കമെന്നത്, ചുരുക്കം ചില അപവാദങ്ങളൊഴികെ, ഒന്നോരണ്ടോ ദിവസത്തെ സൂചനാ പണിമുടക്കിലൊതുങ്ങുകയാണ്. മഹത്തായ തൊഴിലാളി-കര്‍ഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളും റാലികളുമൊക്കെ പഴയകാല സ്മരണകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും സെസ്സിനെതിരെയോ രാജസ്ഥാനിലെയോ ആന്ധ്രയിലെയോ ചില പ്രാദേശിക പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കെതിരെയോ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രാദേശിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളൊഴികെ, കാര്‍ഷിക പ്രതിസന്ധിയുടെ ഈ കാലഘട്ടം മുഴുവന്‍ കര്‍ഷക സമരങ്ങള്‍ക്കുപകരം കര്‍ഷക ആത്മഹത്യകള്‍ കൊണ്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. തീര്‍ച്ചയായും പ്രതിഷേധ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷെ, അവ മുന്‍കാലങ്ങളിലെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മാനം കൈവരിക്കുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ട് ഈ വ്യത്യാസം എന്നതാണ് ചോദ്യം? സോഷ്യലിസ്റ്റ് തകര്‍ച്ച പോരാട്ടങ്ങളെ തളര്‍ത്തിയോ? വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ, സാദ്ധ്യമായ മൂന്ന് വിശദീകരണങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കാന്‍ കഴിയും. ആദ്യത്തേത്, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകര്‍ച്ചയെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പദ്ധതിയുടെ ദുര്‍ബലപ്പെടലാണ്. സോഷ്യലിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ സ്വാധീനത്തില്‍, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ മാത്രമല്ല അത്തരം പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിയിരുന്നത് എന്നവാദം, ബദലായി ഉയര്‍ന്നുവന്നേക്കാം. എന്നാല്‍ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകര്‍ച്ച എല്ലാത്തരം സോഷ്യലിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുടെയും തകര്‍ച്ചയിലേക്ക് നയിച്ചു എന്നു പറയുന്നത് തികച്ചും ന്യായമായിരിക്കും. ജൂര്‍ഗന്‍ വോബര്‍ ദാസ് വിളിച്ച പോലെ, "19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കാല്പനിക ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റെ തകര്‍ന്നു വീഴല്‍'' പിന്‍തുടര്‍ന്നതല്ലെങ്കിലും അനുയാത്ര ചെയ്ത വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു സോഷ്യലിസ്റ്റ് പരീക്ഷണം. ഏതൊരു സമൂഹത്തിലും, സാദ്ധ്യമായതിലും 'അപ്പുറം' എന്ന കാഴ്ചപ്പാടാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രതിഷേധത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പദ്ധതിക്കേറ്റ തിരിച്ചടി തീര്‍ച്ചയായും പ്രതിഷേധങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതില്‍ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതില്‍ കുറെയൊക്കെ സത്യമുണ്ടെങ്കിലും ഈ നിഗമനം പൂര്‍ണ്ണമായും അപര്യാപ്തമാണ്. പ്രതിഷേധം ഊര്‍ജം സംഭരിക്കുന്നത്, സാദ്ധ്യമായതിനും 'അപ്പുറം' എന്നതില്‍ നിന്നാണ്. പക്ഷേ കാര്‍ഷിക പ്രതിസന്ധിയുടെ കീഴില്‍, കുതിച്ചുയരുന്ന പണപ്പെരുപ്പത്തില്‍, തൊഴിലെടുക്കുന്ന മഹാഭൂരിപക്ഷത്തിനും ജീവിതം അസാദ്ധ്യമാകുമ്പോള്‍, സോവിയറ്റാനന്തര കാലത്തെ മുറിവുണക്കാന്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന് കുറച്ചുസമയം അനുവദിച്ചാല്‍ തന്നെയും, തീര്‍ച്ചയായും സ്വാഭാവികമായ വന്‍ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വരേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇതെന്തുകൊണ്ടുണ്ടായില്ല? മധ്യവര്‍ഗ്ഗം പ്രതിവിപ്ളവകാരികളായോ? രണ്ടാമത്തെ വിശദീകരണം, മധ്യവര്‍ഗത്തിന്റെ മാറിയ പങ്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ജനങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ടും പരാധീനതകളും ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കുക, പോരാട്ടത്തിന്റെ സന്ദേശം തൊഴിലാളികള്‍ക്കിടയില്‍ എത്തിക്കുക, ഒരു വിഭാഗം അധഃസ്ഥിതരുടെ വിഷമതകളെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു വിഭാഗത്തെ ബോധവല്‍ക്കരിക്കുക, തൂലികയും മാധ്യമവും ഉപയോഗിച്ച് ചെറുത്തു നില്‍പ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, വളര്‍ത്തിയെടുക്കുക, അവയ്ക്ക് നേതൃത്വം കൊടുക്കുക തുടങ്ങിയവയിലൊക്കെ പരമ്പരാഗതമായിത്തന്നെ മധ്യവര്‍ഗ്ഗം നിര്‍ണ്ണായകമായ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, നവലിബറല്‍ കാലഘട്ടത്തില്‍, തൊഴിലാളികള്‍, കര്‍ഷകര്‍, കൈവേലക്കാര്‍, ചെറുകിട ഉല്‍പാദകര്‍ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളൊക്കെ ദുരിതത്തിലാവുമ്പോള്‍, മധ്യവര്‍ഗ്ഗം, പ്രത്യേകിച്ചും അതിലെ ഉപരിവര്‍ഗ്ഗം, ഈ വ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് നേട്ടമുണ്ടാക്കി. അവരെ പ്രതിരോധനിരയില്‍ കണ്ടില്ലെന്നുമാത്രമല്ല, അവര്‍ മറുപക്ഷത്തിന്റെ വക്താക്കളാവുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തൊഴിലെടുക്കുന്നവരിലേക്കെത്തുന്ന പ്രതിഷേധത്തിന്റെ സന്ദേശം, പ്രതിഷേധത്തിന്റെ സാദ്ധ്യതയെത്തന്നെ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും, പ്രതിഷേധം നേര്‍ത്തതും നിശ്ശബ്ദവുമാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഈ വിശദീകരണത്തിന്റെ പ്രശ്നം, അതില്‍ സത്യത്തിന്റെ അംശമുണ്ടെങ്കിലും അപര്യാപ്തമാണെന്നതാണ്. മധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നായാലും തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നായാലും മധ്യവര്‍ഗ്ഗ ബുദ്ധിജീവികളുമായി അടുത്ത സമ്പര്‍ക്കവും സൈദ്ധാന്തിക ലോകവുമായുള്ള പരിചയവും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ നയിച്ച, നാല്പതുകളിലെയും അന്‍പതുകളിലെയും വിപ്ളവ കാര്‍ഷിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് നിര്‍ണ്ണായകമായിരുന്നു എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല (ഇത്, "എന്താണു ചെയ്യേണ്ടത്?'' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ലെനിന്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരുന്നു. തെലുങ്കാന, തേഭാഗ സമരങ്ങള്‍, വര്‍ളി സമരം (ഇതിനെ കര്‍ഷക പ്രസ്ഥാനം എന്നു പറയാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും) എന്നിവ ഉത്തമ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.) എന്നാല്‍, എഴുപതുകളുടെ അന്ത്യപാദത്തിലുണ്ടായ, വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരായ കര്‍ഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ നയിച്ചിരുന്നത്, മധ്യവര്‍ഗ ബുദ്ധിജീവി വൃന്ദവുമായോ, സൈദ്ധാന്തിക ലോകവുമായോ പുലബന്ധം പോലുമില്ലാത്ത, വിദൂരമായി പോലും വിപ്ളവപരിപാടി ഇല്ലാതിരുന്ന മഹേന്ദ്ര തികയാത്തിനെപ്പോലുള്ളവരായിരുന്നു. കാര്‍ഷിക പ്രതിസന്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തുകൊണ്ട് പിന്നീട് അത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നില്ല? മൂന്നാമത്, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രതിഷേധ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍, സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെയും അത് കെട്ടഴിച്ചുവിട്ട നിരവധി പ്രക്ഷോഭ സമരങ്ങളുടെയും ചരിത്രപരമായ തുടര്‍ച്ചയായിരുന്നു. മഹത്തായ ഒരു സാമൂഹ്യമുന്നേറ്റത്തിന്റെ അലകള്‍ സാവധാനം കെട്ടടങ്ങുകയും സമൂഹം 'സാധാരണ നിലയിലേക്ക്' തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയായുണ്ടാകുന്ന 'നിരാകുലത' ഒരു അനിവാര്യ പ്രതിഭാസമായി കാണാവുന്നതാണ്. ആത്യന്തികമായി, പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനികളൊടുങ്ങിയ, തികച്ചും പുതിയ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, 'കാര്യങ്ങള്‍ പതിവുപോലെ' നടക്കുന്ന, ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നതായി കാണുന്നു. അത് കൂട്ടായ ജനകീയ ഇച്ഛയുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തില്‍ നിന്ന് വഴുതി സ്ഥിരതയുള്ള കീഴടങ്ങലിലേക്ക് ചരിക്കുകയാണെന്ന് പറയാം. ഇതിലും അല്‍പം ശരികളുണ്ട്. വിജയകരമായ പല വിമോചന പോരാട്ടങ്ങളെയും മഹത്തായ വിപ്ളവങ്ങളെയും അത്തരം ഒരു പരിവര്‍ത്തനം പിന്‍തുടര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം നിഷേധിക്കാനാവില്ല. പക്ഷെ അതെന്തുകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നു എന്നത് വിശദീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. അത് അനിവാര്യതയാണ് എന്നു പറഞ്ഞ് വെറുതെ നിരാകരിക്കാനാവില്ല. ഴാങ്ങ് പോള്‍ സാര്‍ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'വൈരുദ്ധ്യാത്മ യുക്തിയുടെ വിമര്‍ശം' (A critique of Dialectical Reason) എന്ന കൃതിയില്‍, സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ളവത്തെ തുടര്‍ന്ന്, 'സംയോജിത സംഘ'ത്തില്‍ നിന്ന് പരമ്പരത്വത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന് നിദാനമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് 'ഞെരുക്ക'ത്തെയാണ് (Scarcity). സാര്‍ത്രിന്റെ വിശദീകരണത്തെക്കുറിച്ച് നാം എന്തു കരുതിയാലും ശരി, വര്‍ത്തമാനകാല സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്നതിന്റെ സാംഗത്യത്തില്‍ സംശയം ഉന്നയിച്ചാലും ശരി, ഈ മാറ്റവും മാറ്റത്തിനിടയാക്കിയ ചില വിശദീകരണങ്ങളും, ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ചില വഴിത്തിരിവുകളുടെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. 'മൂലധനവിരുദ്ധസമരങ്ങള്‍ 'ദേശവിരുദ്ധസമര'ങ്ങളാവുന്നു...' ! 'രാജ്യം സാമ്പത്തിക ശക്തിയാവാന്‍ ജനങ്ങള്‍ ജീവന്‍ ബലികൊടുക്കണം' ! ഈ പ്രബന്ധത്തില്‍ ഞാന്‍ മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന വാദം, പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തു നിന്ന് താരതമ്യേന അവ നിശ്ശബ്ദമാക്കപ്പെട്ട ഒരു ലോകത്തിലേക്കുള്ള പരിവര്‍ത്തനം, ഒരു നിയന്ത്രിത സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നും നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പരിവര്‍ത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. നവലിബറല്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലേക്കുള്ള ഈ പരിവര്‍ത്തനം പലപ്പോഴും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ദേശീയ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരമാധികാരം കവരുന്ന ഒന്നായിട്ടാണ്. ഈ വീക്ഷണത്തിനാധാരമായ പരിപ്രേക്ഷ്യം തെറ്റാണ്. അത് ദേശീയ ഭരണകൂടത്തെ സ്ഥിരമായ ഒന്നായി കാണുകയും, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മെട്രോ നഗരങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ചേര്‍ത്തുവച്ച് പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രശ്നം; രാഷ്ട്രം തന്നെ ശിഥിലമാക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ അതിനു മുകളിലിരിക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്വഭാവവും മാറുന്നു എന്നതാണ്. സുസ്ഥിരമായ ഒരിന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രത്തെ നയിക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ഭരണകൂടത്തിന് അതിന്റെ ആജ്ഞാശേഷി നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നതല്ല, മറിച്ച്, ഇന്ത്യന്‍ മൂലധനം ആഗോള ധനമൂലധനവുമായി കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഉദ്ഗ്രഥിതമാവുന്നതോടെ, ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രത്തില്‍ വിള്ളലുകളുണ്ടാവുകയും ബൂര്‍ഷ്വാസി കൂടുതല്‍ കൂടുതലായി അതില്‍ നിന്ന് വിട്ടുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. അങ്ങിനെ ഭരണകൂടം അധികമധികം ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒന്നായി മാറുകയും മെട്രോപോളിറ്റന്‍ ഭരണ വ്യവസ്ഥയുടെ തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിയുമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. നവലിബറിലസത്തില്‍ ഭരണകൂടം വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാകുന്നു സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കാലഘട്ടത്തില്‍, തങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ചുരുങ്ങിയ അധികാരത്തില്‍ നിന്നു പോലുമുള്ള, ബഹുജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയമായ ബാഹ്യവല്‍ക്കരണത്തിലേക്കാണ് ഈയവസ്ഥ നയിക്കുക. അതായത്, എല്ലാവിഭാഗം ജനങ്ങളുടെയും ആവശ്യങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കുന്നു എന്ന തോന്നലുളവാക്കിയിരുന്ന ഉള്‍ച്ചേര്‍ക്കല്‍ സ്വാഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന പോസ്റ്റ് കോളോണിയല്‍ ഭരണ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അന്ത്യമായി എന്നര്‍ത്ഥം (നിയന്ത്രിത വ്യവസ്ഥയുടെ കുടക്കീഴില്‍ മുതലാളിത്തം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയായിരുന്നെങ്കില്‍ തന്നെയും). എല്ലാ വിഭാഗത്തിന്റെയും താല്‍പര്യങ്ങള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഭരണകൂടം എന്ന നിലയില്‍ നിന്ന്, പ്രത്യേകിച്ചും വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ മാത്രം താല്‍പര്യങ്ങള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഭരണകൂടം എന്ന നിലയിലേക്ക് അത് മാറുന്നു. വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ താല്‍പര്യം സംരക്ഷിക്കലിലൂടെ, എല്ലാവിഭാഗം ജനങ്ങളുടെയും താല്‍പര്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഭരണകൂടം, ആഗോള മുതലാളിത്തവുമായി ഉദ്ഗ്രഥിതമാവുന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഈ മാറിയ കാഴ്ചപ്പാടിന് തെളിവന്വേഷിച്ച് അധികം പോകേണ്ടതില്ല. പരസ്പരം പോരടിക്കുന്ന അംബാനി സഹോദരന്മാര്‍ വൈരം വെടിഞ്ഞ് രാജ്യതാല്‍പര്യം മുന്‍നിര്‍ത്തി വഴക്കവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് ആഗസ്റ്റ് 22ന് ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ആവശ്യപ്പെട്ടു. വേണമെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കാന്‍ താന്‍ തയ്യാറാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അംബാനിമാരുടെ താല്പര്യമാണ് രാജ്യതാല്‍പര്യം! തീര്‍ച്ചയായും, ജനങ്ങളുടെ ഈ അശാക്തീകരണവും രാഷ്ട്രീയ ബാഹ്യവല്‍ക്കരണവും സംഭവിക്കുന്നത് പാര്‍ലിമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനകത്താണ് എന്നോര്‍ക്കുക. എന്നിരുന്നാലും ഇതൊരു യഥാര്‍ത്ഥ പ്രതിഭാസമാണ് എന്ന വസ്തുത നമുക്ക് ബോദ്ധ്യപ്പെടാതെ വയ്യ. നവലിബറലിസം ജനങ്ങളെ ഇരകളാക്കുക മാത്രമല്ല അതിനെ ചെറുക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ലെന്നുള്ള ബോധവും ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്നു ഇതിന്റെ ഒരു പരിണിത ഫലം, മൂലധനത്തിനെതിരെയോ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെയോ ഉയര്‍ന്നുവരുന്ന എല്ലാ സമരങ്ങളും ചെറുത്തു നില്‍പുകളും തൊഴിലാളി പ്രതിഷേധങ്ങളും ദേശവിരുദ്ധമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. തൊഴിലാളികളുയര്‍ത്തുന്ന ആവശ്യങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാല്‍, വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ താല്‍പര്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശേഷി ന്യൂനീകരിക്കപ്പെടും എന്നുള്ളതുകൊണ്ട്, സമരങ്ങള്‍ ദേശവിരുദ്ധമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് നേരിട്ടല്ല പ്രകടമാക്കുക. സാധാരണയായി പ്രയോഗിക്കാറുള്ള രീതി, സമരങ്ങളും ചെറുത്തുനില്‍പുകളും രാജ്യത്തിന്റെ 'വളര്‍ച്ച'യെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കും എന്നു പ്രചരിപ്പിക്കലാണ്. മൂലധന താല്‍പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നതും ഇതേ 'വളര്‍ച്ചാ പ്രകടന'ത്തിന്റ പേരിലാണ്. ചുരുക്കത്തില്‍ ഈ വളര്‍ച്ചാപ്രകടനത്തിന്റെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കല്‍ സ്വകാര്യ മൂലധനതാല്‍പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു യുക്തിയായി മാറുകയും, അത് അത്തരത്തില്‍ തന്നെ മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പറയപ്പെടുന്ന വളര്‍ച്ച ശ്രദ്ധേയമാകുമ്പോള്‍, അത് വന്‍മൂലധനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതുനുള്ള ന്യായീകരണമായി മാറുകയും അല്ലാത്തപ്പോള്‍, ഈ താല്‍പ്പര്യ സംരക്ഷണത്തിനായിത്തന്നെ, 'രാജ്യപുരോഗതിക്ക് ഇനിയും ഏറെ ചെയ്യാനുണ്ട്' എന്ന വാദം മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നതും കാണാം. എന്നാല്‍ തൊഴിലെടുക്കുന്നവരുടെ ജീവിത നിലവാരം ഉയര്‍ത്തുന്നതില്‍, ഈ 'വളര്‍ച്ച'യുടെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ച് ആരും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാറില്ല. ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഉയര്‍ച്ചയുടെ പേരിലല്ല, മറിച്ച്, ഉയര്‍ന്നു വരുന്ന ലോകത്ത് ഇന്ത്യയുടെ 'പദവി'യും 'ശക്തിയു'മായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് 'വളര്‍ച്ചാ പ്രകടനം ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകുന്നത്. 'വളര്‍ച്ചാ പ്രകടന'ത്തിനുള്ള ഈ അമിതമായ പ്രാധാന്യത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നത്, എല്ലാറ്റിനേയും കവച്ചുവയ്ക്കുന്ന 'സാമ്പത്തിക വന്‍ശക്തി' യായി ഇന്ത്യ മാറേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത മുന്നോട്ടു വച്ചുകൊണ്ടാണ്! മൂലധന വാഴ്ചയേയും നിയോ ലിബറല്‍ കടന്നാക്രമണങ്ങളേയും പ്രതിരോധിക്കുവാനുള്ളശേഷി സ്വകാര്യവല്‍ക്കരണം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. 'നാം സാമ്പത്തിക വന്‍ശക്തിയായി ഉയരണം' എന്ന ഈ വ്യവഹാരം മൂലധനത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണ്. അത് എല്ലായ്പ്പോഴും അങ്ങിനെയായിരുന്നുതാനും. സ്വാതന്ത്ര്യസമരപോരാട്ടത്തിലൂടെ ഉയര്‍ന്നുവന്ന 'രാഷ്ട്രം' തകരുമ്പോഴും, ബൂര്‍ഷ്വാസി, മെട്രോ പോളിറ്റന്‍ ബൂര്‍ഷ്വാസിയുമായി കൂടുതല്‍ ഉദ്ഗ്രഥിതമാവുമ്പോഴും 'രാഷ്ട്ര'ത്തിന്റെ ഈ തകര്‍ച്ചയെ 'രാഷ്ട്ര'ത്തിന്റെ പേരില്‍ തന്നെ ന്യായീകരിക്കുകയാണ്! മറ്റൊരര്‍ത്ഥത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അത് ഗൂഢമായി ഒരു 'രാഷ്ട്ര' സങ്കല്പനം കൊണ്ട് പഴയതിന് പകരം വയ്ക്കുകയും രണ്ടും ഒന്നു തന്നെയാണെന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ ഐക്യപ്പെട്ട, 'രാഷ്ട്രം' എന്ന സങ്കല്പത്തില്‍ നിന്ന് സാമ്രാജ്യത്വവുമായുള്ള തന്ത്രപരമായ സഖ്യത്തിന്റെ കുടക്കീഴില്‍, രാജ്യത്തെ അധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തിനുമേലും മറ്റ് കൊച്ചുകൊച്ച് അയല്‍ രാജ്യങ്ങളുടെ മേലും അധീശത്വം സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു 'രാഷ്ട്ര' സങ്കല്പത്തിലേക്ക് അത് മാറുന്നു. വന്‍കിട മൂലധനത്തിന്റെ താല്പര്യം പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന നടപടികള്‍ ന്യായീകരിക്കപ്പെടുന്നത്, സാമ്രാജ്യത്വവുമായി ചേര്‍ന്ന് അയല്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ അധീശത്വം സ്ഥാപിക്കുന്ന രണ്ടാമതു പറഞ്ഞ ഈ 'രാഷ്ട്ര'ത്തിന്റെ പേരിലാണ്. സാമ്പത്തിക വന്‍ശക്തിയായി 'രാഷ്ട്രം' ഉയരുന്നതിനുവേണ്ടി ജനങ്ങളുടെ താല്പര്യം ബലികഴിക്കണം എന്നവാദം കൂടുതലായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയാണ്. ഒരു ഉദാഹരണം ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കും. കേരളത്തെപ്പോലെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ചെറുകിട ഉല്പാദകരെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നതാണ് ഇന്ത്യ-ആസിയാന്‍ കരാര്‍ എന്ന വിമര്‍ശനത്തെ ഗവണ്‍മെന്റും ബൂര്‍ഷ്വാ മാധ്യമങ്ങളും നേരിടുന്നത്, ഒരു വന്‍ ശക്തിയായി ഇന്ത്യ വളരുന്നതിന് ഈ കരാര്‍ അത്യാവശ്യമാണെന്നും അല്ലാത്തപക്ഷം ചൈനയായിരിക്കും നേട്ടമുണ്ടാക്കുക എന്നു വാദിച്ചുകൊണ്ടാണ്. നവലിബറലിസത്തിന്റെ ഭാഗമായിവരുന്ന ഈ മാറ്റത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു ഫലമാണ് രാഷ്ട്രീയ മണ്ഡലത്തില്‍ നിന്നു നിഷ്ക്കാസിതരാക്കപ്പെടുന്ന ബഹുജനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളോടുള്ള ഭരണകൂട അസഹിഷ്ണുത. ഈ അസഹിഷ്ണുത പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ബന്ദ് നിരോധിച്ചുകൊണ്ടാണ്; അത്യാവശ്യ സേവനങ്ങളില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ നിരവധി മേഖലകളില്‍ പണിമുടക്ക് നിരോധിച്ചുകൊണ്ടാണ്; ബഹുജന റാലികളെ നഗരകേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നും അകലേക്കു മാറ്റിക്കൊണ്ടാണ്; നഗരാതിര്‍ത്തിയില്‍ പ്രകടനങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിന് അനുമതി നിക്ഷേധിച്ചുകൊണ്ടാണ്! ഈ നീക്കങ്ങളിലെല്ലാം ജുഡീഷ്യറിയും നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്. രാജ്യത്തെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളെ പോലെ ജനപിന്തുണ നേടിയെടുക്കുകയോ ആരോടെങ്കിലും മറുപടി പറയുകയോ ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യകത ജൂഡീഷ്യറിക്കില്ല. ശിക്ഷിക്കപ്പെടില്ല എന്നുറപ്പുള്ളതുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം തകര്‍ക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികള്‍ എടുക്കാനുള്ള 'സൌകര്യം' അതിനുണ്ട്. തന്റെ കാര്‍ ഒരു പ്രകടനത്തിനിടയില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോയി എന്നുള്ളതുകൊണ്ടുമാത്രം നിശ്ചിത സമയങ്ങളില്‍ പ്രകടനങ്ങള്‍ നിരോധിക്കാന്‍ ഉത്തരവിട്ട കല്‍ക്കത്തയിലെ ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിയുടെ നടപടി ഈ 'സൌകര്യം' തുറന്നുകാട്ടുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ ഈ ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നു വന്നേക്കാം: നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയുടെ ഘടനയില്‍ തന്നെ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ അശാക്തീകരണം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ജനങ്ങള്‍ അതിനെ എന്തുകൊണ്ട് സ്വീകരിക്കുന്നു? വലിയ ചെറുത്തു നില്‍പൊന്നുമില്ലാതെ എങ്ങിനെയാണ് ഈ അശാക്തീകരണം അവരില്‍ അടിച്ചേല്‍പിക്കപ്പെടുന്നത്? ഇതിനുള്ള പ്രധാന കാരണം നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ചെറുത്തു നില്പിനുള്ള ശേഷി, പൊതുമേഖലയും സ്വകാര്യമേഖലയും തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥയുമായി വളരെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഒരു നിയന്ത്രിത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയില്‍ എന്തുകൊണ്ട് ചെറുത്ത്നില്‍പ്പുകള്‍ ശക്തമായിരുന്നു? ഈ വാദം ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കാം. നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനില്‍പും ഏതളവില്‍ സാധാരണമായിരിക്കുന്നു എന്നത്, തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സമരങ്ങളും വ്യാവസായിക പോരാട്ടങ്ങളും ഏതളവില്‍ ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു എന്നതുമായി ഇഴചേര്‍ന്നെന്നവണ്ണം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വര്‍ഗപോരാട്ടം നിലയ്ക്കുകയോ ഫലപ്രദമല്ലാതാവുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍, ക്രമേണ എല്ലാത്തരം ചെറുത്തു നില്പുകളും പ്രക്ഷേധങ്ങളും പുറന്തള്ളപ്പെടും. ചുരുക്കത്തില്‍ ഒരേസമയം പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ മര്‍ദ്ദമാപിനിയായും ചെറുത്തു നില്‍പിന്റെ ഉത്തേജകമായും തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ 'സ്വാതന്ത്ര്യ'ത്തിന്റെ പേരില്‍ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗ പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണമേര്‍പ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ('സമൂഹത്തെ കൈയിലെടുത്തമ്മാനമാടാന്‍ തൊഴിലാളികളെ അനുവദിക്കരുത്' തുടങ്ങിയ വാദങ്ങള്‍) അങ്ങേയറ്റം പിശകാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടിവരുന്നത്. അതേസമയം തൊഴിലാളി വര്‍ഗ ചെറുത്തു നില്‍പ്പ് സ്വകാര്യമേഖലയിലേതിനെക്കാള്‍ പൊതുമേഖലയുടെ മണ്ഡലത്തിലാണ് ഫലപ്രദമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ചും സ്വകാര്യമേഖലയേക്കാള്‍ പൊതുമേഖലയുടെ ആധിപത്യമുള്ളിടത്ത്, സ്വകാര്യ മേഖലയില്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഈ ചെറുത്തുനില്‍പ്പ് കൂടുതല്‍ ഫലപ്രദമായിരിക്കും. പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥ നിലനില്‍ക്കുന്നിടത്ത്, പുരോഗമന ശക്തികളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദം ഭരണകൂടത്തില്‍ ചെലുത്തുന്നതു വഴി പൊതുമേഖലയുടെ സാമ്പത്തികമായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് കൂടുതല്‍ സുതാര്യതയും കണക്കു ബോധിപ്പിക്കലും ഒരു പരിധിവരെ സാദ്ധ്യമാകുന്നു എന്നുള്ളത് ആദ്യത്തെ വാദത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സ്വകാര്യമേഖലയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇത്തരം ഒരു സമ്മര്‍ദ്ദം സാദ്ധ്യമല്ല. മുഖ്യമായും പൊതുമേഖല നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില്‍, പൊതുമേഖലയുടെ നിലനില്‍പിനാധാരമായ പ്രത്യയശാസ്ത്ര പ്രതിബദ്ധതയുടെ ഫലമായി, തൊഴിലാളികളുമായുള്ള ഇടപെടലുകള്‍ മെച്ചപ്പെടുത്താന്‍ സ്വകാര്യമേഖല നിര്‍ബ്ബന്ധിതമാകുന്നു എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ വാദത്തിനുള്ള സാധൂകരണം. വളരെ നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ സ്വകാര്യ മുതലാളിമാര്‍ തൊഴിലാളികളുടെ ന്യായമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ അവഗണിക്കുന്നു എന്നു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടാല്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ ആവശ്യപ്പെടാന്‍ കഴിയും എന്നുള്ളതും, പൊതുമേഖലയോട് പ്രത്യയ ശാസ്ത്ര പ്രതിബദ്ധതയുള്ള ഒരു ഭരണകൂടം അതിന് തെല്ലും മടികാണിക്കുകയില്ല എന്നുള്ളതും തൊഴിലാളികളെ കൂടുതല്‍ കരുത്തുറ്റവരാക്കി മാറ്റുന്നു. അത്തരത്തില്‍ ഒരു നിയന്ത്രിത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയില്‍ തൊഴിലാളി വര്‍ഗത്തിന്റേയും ഇതര ജനവിഭാഗങ്ങളുടെയും ചെറുത്തുനില്‍പ്പുശേഷി ഒരു നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയിലേതിലും കൂടുതലായിരിക്കും. സമ്പദ് തലത്തില്‍ നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പരിവര്‍ത്തനം ചെറുത്തു നില്‍ക്കാനുള്ള തൊഴിലാളികളുടെയും മറ്റ് അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരുടെയും ചെറുത്തു നില്‍പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ രാഷ്ട്രീയ തലത്തിലും, എല്ലാ തലത്തിലേയും ചെറുത്തുനില്‍പ് പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന ഈ അധോഗതി, മുന്‍പ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച 'രാഷ്ട്ര'ത്തെ തകര്‍ക്കാനും അതിനെ പുനഃര്‍നിര്‍വ്വചിച്ച്, ആഗോള ധനമൂലധന ശക്തികളുടെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുന്ന തരത്തില്‍, ഭരണകൂടത്തെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുക എന്ന നവലിബറല്‍ ലക്ഷ്യത്തെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. സമ്പദ്ഘടനയില്‍ സംഭവിക്കുന്ന ഘടനാപരമായ മാറ്റത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുന്ന ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകളുടെ ദുര്‍ബലപ്പെടലിനു പുറമെയാണ്, ഏതുതരം പ്രതിഷേധങ്ങളെയും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ജുഡീഷ്യറിയുടെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ഇടപെടലുകള്‍. (പണിമുടക്കുകളും ബന്ദുകളും നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധത്തിന് തടയിടുന്ന അതേ ജുഡീഷ്യറി തന്നെയാണ്, ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും മറ്റു ക്ഷേമനടപടികളും കൈക്കൊള്ളാന്‍ സര്‍ക്കാരിന് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കിക്കൊണ്ട് 'മാനുഷിക മുഖം' പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും. ഇവിടെ യഥാര്‍ത്ഥ ലക്ഷ്യം ജനങ്ങള്‍ക്ക് 'നന്മ' ചെയ്യുക എന്നതല്ല, 'നന്മ' ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയില്‍ അവര്‍ക്ക് 'വിഷയാത്മക' പങ്ക് നിക്ഷേധിക്കുക എന്നതാണ്) ചരക്കുകളുടെ സ്വതന്ത്ര സഞ്ചാരം തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു.ഫാക്ടറി തൊഴിലാളികളെ നിസ്സഹായരാക്കുന്നു. നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയില്‍, ജനങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനില്‍പ് ശേഷിയുടെ ന്യൂനീകരണത്തിന് വഴിവയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകം കൂടിയുണ്ട്. അത് ആഗോളീകരണ പ്രക്രിയയില്‍ അന്തര്‍ലീനമാണ്. മൂലധനത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകരണം എല്ലായ്പ്പോഴും തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗ ചെറുത്തുനില്‍പ്പിനെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുന്ന ജോലി നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു മുതലാളി വസ്ത്രം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന 10 ഫാക്റ്ററികള്‍ നടത്തുന്നു എന്നു കരുതുക. ഇവിടെ മുതലാളിക്ക് എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ഉല്‍പാദനം ഒരു ഫാക്റ്ററിയില്‍ നിന്നും മറ്റൊരു ഫാക്റ്ററിയിലേക്ക് മാറ്റാന്‍ കഴിയും എന്നുളളതുകൊണ്ട് ഒരു ഫാക്റ്ററിയിലെ തൊഴിലാളികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പോരാട്ടം സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നത്, മുതലാളിക്ക് ഒരു ഫാക്ടറി മാത്രമുളള സാഹചര്യത്തില്‍ നിന്നും ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടുളളതായിരിക്കും. അതുപോലെതന്നെ തൊഴിലാളികള്‍ ദേശീയതലത്തില്‍ സംഘടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നുളളതുകൊണ്ട്, ആഗോളീകരണം അവരുടെ പ്രതിഷേധങ്ങളെ ദുര്‍ബ്ബലപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. രാജ്യാന്തരതലത്തില്‍ തന്നെ ചരക്കുകളുടെ സ്വതന്ത്ര സഞ്ചാരം എന്നതിനര്‍ത്ഥം, ഇറക്കുമതി കൊണ്ട് ആഭ്യന്തര ഉല്‍പാദനത്തിന് പകരം വയ്ക്കാം എന്ന സാധ്യത തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗ പോരാട്ടത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, മൂലധനത്തിന്റെ ആഗോളീകരണമെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഏതെങ്കിലും ഒരു രാജ്യത്തെ തൊഴിലാളികളുടെ സമരോത്സുകത മൂലം മൂലധനം മറ്റേതെങ്കിലും രാജ്യത്തേക്ക് മാറ്റപ്പെടും എന്ന ഭീഷിണി നിലനില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ട്, പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം നിര്‍ബന്ധതിതമാകുന്നുണ്ട്. ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, ഊഹകച്ചവടക്കാരുടെ യുക്തിയായ 'നിക്ഷേപകരുടെ വിശ്വാസം' നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനാവശ്യമായ നടപടികള്‍ കൈക്കൊളളാന്‍ ധനത്തിന്റെ ആഗോളീകരണം ഭരണകൂടത്തെ നിര്‍ബന്ധിതമാക്കുന്നു എന്നതാണ്. മുന്‍പ് ചൂണ്ടികാണിച്ചതുപോലെ നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയിലെ ഭരണകൂടം, ആഗോളധനമൂലധനമായി ഉദ്ഗ്രഥിതമായിട്ടുളള വന്‍കിട മുതലാളിമാരുടെ താല്‍പര്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇത്, സ്വന്തം ഇച്ഛാശക്തിയനുസരിച്ച് മാത്രമല്ല മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന് മറ്റുതാല്‍പര്യങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെയും മൂലധനത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തികടന്നുളള സഞ്ചാരത്തിന് നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്താത്ത കാലത്തോളം അത് ജനങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനില്‍പ്പിനെ തടയുന്ന തരത്തില്‍ നിര്‍ബന്ധബുദ്ധിയോടെ തന്നെ ആഗോളമൂലധനത്തിന്റെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കനുസൃതമായ നടപടികള്‍ കൈക്കൊളളും. ലോകത്ത് പൊതുമേഖല നിലനില്‍ക്കുന്നിടത്താണ് ചെറുത്ത് നില്‍പ്പുകള്‍ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നത് ചുരുക്കത്തില്‍ നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥ ജനങ്ങളെ ഇരകളാക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. തങ്ങള്‍ ഇരകളാക്കപ്പെടുന്നത് തടയാനുളള ചെറുത്തുനില്‍പ് നടത്താന്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയില്ല എന്നുറപ്പാക്കുന്ന സ്വയം പ്രവര്‍ത്തക സംവിധാനം കൂടി അതിനുണ്ട്. എന്നാല്‍, മുന്‍പ് നിലനിന്നിരുന്ന നിയന്ത്രിത വ്യവസ്ഥയാക്കട്ടെ ജനകീയ ചെറുത്തുനില്‍പിന് കൂടുതല്‍ ഉപയുക്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. ആ അനുഭവം വച്ച് വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍, ഒരു ജനാധിപത്യസംവിധാനത്തിനകത്തെ നിയന്ത്രിത വ്യവസ്ഥയാണ് തൊഴിലാളികളുടെയും മറ്റ് ജനവിഭാഗങ്ങളുടെയും ചെറുത്തുനില്‍പിന് അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷം സ്വാഭാവികമായും ഒരുക്കുന്നത് എന്ന് സാമാന്യമായി പറയാം. ദേശീയ സ്വാശ്രയത്വത്തിലൂന്നുന്ന വികസനമാണ് പൊതുമേഖലയുടെ ലക്ഷ്യം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന് വിപരീതമായി ഇതിനൊരു വൈരുദ്ധ്യാത്മകതലം കൂടിയുണ്ട്. ബാഹ്യവല്‍ക്കരണം ചെറുത്തുനില്‍പ്പിന് ആക്കം കൂട്ടുന്നു എന്ന് നാം പലപ്പോഴും വിഭാവനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ അതിന് നേര്‍വിപരീതമായി, ജനങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുളള ചെറുത്തുനില്‍പ്പിനെ നിര്‍വ്വീര്യമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയും ഒപ്പം നടക്കും. പട്ടിണിയും ദാരിദ്ര്യവും എങ്ങിനെയാണോ വൈയക്തിക തലത്തില്‍ ഭക്ഷണം സ്വരൂപിക്കുന്നതിനുളള ശേഷി കുറയ്ക്കുന്നത്, സാമൂഹ്യതലത്തില്‍എങ്ങിനെയാണോ തൊഴിലാളി വര്‍ഗത്തിന്റെ വിലപേശല്‍ ശേഷി കുറയ്ക്കുന്നത്, അതേപോലെതന്നെ, രാഷ്ട്രീയ തലത്തിലുളള അശാക്തീകരണം (ഒരു പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനകത്ത് നിലനില്‍ക്കുമ്പോഴും) തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ദുരിതത്തിനെതിരായുളള സമരം ഉള്‍പ്പെടെയുളള ചെറുത്തുനില്‍പ്പ് പോരാട്ടങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനുളള ജനങ്ങളുടെ ശേഷിയെ കുറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ ഈ അശാക്തീകരണം, വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ ശാക്തീകരണത്തിന്റെ ദ്വന്ദ്വാത്മകതയില്‍ തെളിഞ്ഞുകാണാം. നിയന്ത്രിത വ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് നവലിബറല്‍ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോള്‍ വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ ഇടപെടല്‍ ശേഷി വര്‍ദ്ധിക്കുന്നതായി കാണാം. നവലിബറലിസത്തിന്‍ കീഴിലെ വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ വര്‍ദ്ധിച്ച ശക്തിക്ക്, സമൂഹത്തെയും ഭരണകൂടത്തെയും നേരിട്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു മറുപുറമുണ്ട്. പ്രസിഡണ്ട് ഒബാമയുടെ പുതിയ ആരോഗ്യരക്ഷാ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ രാജ്യത്തെമ്പാടുമുളള ചെറിയ പട്ടണങ്ങളില്‍ വിളിച്ചുചേര്‍ക്കപ്പെടുന്ന യോഗങ്ങളില്‍, കോര്‍പ്പറേറ്റ് ഭീമന്മാര്‍ വളരെ കൃത്യമായിത്തന്നെ ജനങ്ങളെ ഇളക്കിവിട്ട് ബഹളം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അമേരിക്ക 'ഫാസിസത്തിന്റെ വക്കിലാണ്' എന്നുപോലും ചിലര്‍ ആരോപിക്കുന്നു. യു.എസ്സിലെ ഈ വര്‍ത്തമാനകാല അവസ്ഥ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. പോള്‍ ക്രുഗ്മാന്‍ പറഞ്ഞതിതാണ്: "ഉപശാലാവൃത്തങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ പട തന്നെ അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളില്‍ തമ്പടിച്ചിരിക്കെ, തങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിന് ഭീഷണിയാകുന്ന ഏത് നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിനെതിരെയും വ്യാജമായ ജനകീയ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന പരസ്യങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതിനും കോര്‍പ്പറേറ്റുകള്‍ തയ്യാറായിരിക്കെ, എന്നത്തേയും പോലെതന്നെ ചിന്തിക്കാനുളള പ്രവണതയാണ് ഈ സാഹചര്യത്തിലും നമുക്കുളളത്. പക്ഷേ നമ്മുടെ കോര്‍പ്പറേറ്റധീനവ്യവസ്ഥ 1970കളുടെ അവസാനത്തോടെ ഉടലെടുത്ത, താരതമ്യേന സമീപകാല സൃഷ്ടിയാണ് '' ( The Hindu Sept. 01,2009 ഊന്നല്‍ ചേര്‍ത്തത്) അമേരിക്കയില്‍ റെയ്ഗണോമിക്സിന്റെ ഉയര്‍ച്ചയും നിയന്ത്രിത വ്യവസ്ഥയുടെ താഴ്ചയും തുടങ്ങുന്നത് 1970കളുടെ അവസാന ഘട്ടത്തിലാണെന്ന് നാം ഓര്‍ക്കുക. തൊഴിലാളികളുടെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന, പൊതുമേഖലാ സ്ഥപാനങ്ങളുടെ സ്വകാര്യവല്‍ക്കരണം നടക്കുന്നുവെങ്കില്‍, പുതിയ നിയമനങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത പശ്ചാത്തലത്തില്‍ സ്വാഭാവികമായ ദുര്‍ബലപ്പെടല്‍ സംഭവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പൊതുമേഖലയില്‍ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നുവെങ്കില്‍, പൊതുമേഖലയുടെ ജോലി സ്വകാര്യമേഖലയ്ക്ക് പുറംകരാര്‍ നല്‍കുന്നുവെങ്കില്‍ ജനങ്ങളുടെ അശാക്തീകരണം വര്‍ദ്ധിക്കും. അതായത് സാമാന്യമായി നോക്കുമ്പോള്‍ പൊതുമേഖലയും സ്വകാര്യമേഖലയും തമ്മിലുളള സന്തുലിതാവസ്ഥ, തൊഴിലുടമകള്‍ രാഷ്ട്രീയ സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനും കണക്കുബോധിപ്പിക്കലിനും വിധേയരാകുകയും അതുമൂലം തൊഴിലാളികള്‍ കൂടുതല്‍ അധികാരവും സുരക്ഷിതത്വവും അനുഭവിക്കുന്നവരാകുകയും ചെയ്യുന്നു. പൊതുമേഖലയ്ക്കെതിരായി മാറുന്ന ഒരു പരിസരത്തില്‍, ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ അശാക്തീകരണം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു എന്നര്‍ത്ഥം. തൊഴിലാളികളെയും കര്‍ഷകരെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ബാഹ്യവല്‍ക്കരണം, പ്രതിഷേധത്തിലേക്കും ചെറുത്തുനില്‍പ്പിലേക്കും നയിക്കുന്നു എന്ന പൊതു വിശ്വാസത്തിന് വിപരീതമാണ് മേല്‍ചൂണ്ടികാണിച്ച അശാക്തീകരണം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു എന്ന പ്രസ്താവം. രാഷ്ട്രീയ ബാഹ്യവല്‍ക്കരണം തീര്‍ച്ചയായും ശക്തമായ ചെറുത്തുനില്‍പ് വിളിച്ചുവരുത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു നീണ്ട കാലയളവിനു ശേഷം മാത്രമാണ് അത് ഉണ്ടാവാറ്. 1930 കളിലും 40കളിലും രാജ്യത്താകമാനം ഉയര്‍ന്നുവന്ന ഫ്യൂഡല്‍ പ്രഭുക്കളുടെ അടിച്ചമര്‍ത്തലിനെതിരായ ശക്തമായ പോരാട്ടം ഇതിന് ഉത്തമോദാഹരണമാണ്. ഏറെക്കാലം അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നുളളതുകൊണ്ട് ആ പോരാട്ടം അതിശക്തമായിരുന്നു. അത്തരം ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകള്‍ ഉയര്‍ന്നുവരുമ്പോള്‍ അവയ്ക്ക് ഒരു വന്‍ തിരമാലയുടെ കരുത്തുണ്ടായിരിക്കും. പക്ഷേ അവ വളര്‍ന്നു വരുന്നതിന് നീണ്ട കാലമെടുക്കും എന്നുമാത്രം. എന്നാല്‍ രാഷ്ട്രീയ ഉള്‍ചേര്‍ക്കല്‍ സംഭവിക്കുന്ന സംവിധാനത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കൂടുതല്‍ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവും ചെറുത്തുനില്‍പ്പും വളര്‍ത്തികൊണ്ടുവരാനുളള സാധ്യത ഏറുന്നു. ഈ രണ്ടു പരിസരങ്ങളും നമ്മള്‍ വേര്‍തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. പൊതുമേഖല ബദല്‍ തൊഴില്‍ പ്രചോദനവും സാമൂഹ്യ പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഊര്‍ജ്ജസ്രോതസ്സുമാണ് മേല്‍പറഞ്ഞതില്‍ നിരവധി പ്രധാന കാര്യങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ആദ്യത്തേത് പൊതുവും സ്വകാര്യവും തമ്മിലുളള പ്രശനമാണ്. മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ സ്വാശ്രയത്വം എന്ന സാമൂഹ്യലക്ഷ്യത്തിന്റെയും മൂലധന ശക്തികളെ അകറ്റി നിര്‍ത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്, പൊതുമേഖലയുടെ ആവശ്യകത ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നത്. ഇന്ത്യയെപ്പോലൊരു വികസ്വര രാജ്യത്തിനാവശ്യമായ നിക്ഷേപം നടത്താന്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ മാത്രമേ സാധ്യമാകുമായിരുന്നുളളു. ലാഭേച്ഛയോടെ മാത്രം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സ്വകാര്യമേഖലയെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് സാമൂഹ്യ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പൊതുമേഖലയുടെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നത്. പൊതുമേഖലയ്ക്ക് വേണ്ടിയുളള വാദം മുന്നോട്ടുവയ്ക്കപ്പെട്ടത്, ഊഹക്കച്ചവട സാധ്യതയുടെ പ്രചോദനം കൊണ്ടല്ല മറിച്ച് 'ഉത്തരവാദിത്വത്തോടുകൂടിയ കൃത്യനിര്‍വ്വഹണ'ത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. സമീപകാലത്തായി ഈ വാദം ആഗോളസാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വീണ്ടും ശക്തിയായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പൊതുമേഖലയ്ക്ക് മുന്‍ഗണന പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് അതിന് പൊതു സമൂഹത്തോട് കണക്കുപറയേണ്ടതായിട്ടുണ്ട് എന്നുളളതുകൊണ്ടാണ്. അല്ലാതെ ഓഹരിയുടമകളോടുമാത്രം കണക്കുപറഞ്ഞാല്‍ മതി എന്നതു കൊണ്ടല്ല (സ്വകാര്യസ്ഥാപനങ്ങള്‍ അതുപോലും ചെയ്യാറില്ല.) ഇതിനെല്ലാം പുറമെയായി, ശക്തമായ മറ്റൊരു വാദം കൂടി ഉയര്‍ന്നുവരുന്നുണ്ട്. അതിതാണ്, തൊഴിലാളികളുടെയും തദ്വാര ബഹുജനങ്ങളുടെയും ചെറുത്തുനില്‍പ്ശേഷി നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനുളള സുപ്രധാനമായ ഒരുപാധിയാണ് പൊതുമേഖല. അത്തരം ശേഷി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സത്തയാണ് എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ, ജനാധിപത്യം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നതിന് എല്ലാറ്റിലുമുപരിയായി പൊതുമേഖല ആവശ്യമാണ്. സമീപകാലത്തായി ഫ്രാന്‍സില്‍ നവലിബറല്‍ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരായ ഏറ്റവും നിശ്ചയദാര്‍ഡ്യത്തോടെയുളള ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകള്‍ നാം കണ്ടത് തികച്ചും ആകസ്മികമല്ല. അത്, ഫ്രാന്‍സില്‍ ഇപ്പോഴും സുപ്രധാനമായി തുടരുന്ന പൊതുമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികളുടെ സമര പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഫലമാണ്. ഇടതുപക്ഷ കടമ തൊഴിലാളികളെ മുതലാളിത്ത യുക്തിക്ക് കീഴടങ്ങുന്നതില്‍ നിന്ന് തടയുകയാണ്. രണ്ടാമത്തെ ഉളളടക്കവും ദൂരവ്യാപകമാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ ഇടതുപക്ഷം മൂന്നു സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കുന്നുണ്ട്. പൊതുസ്വകാര്യമേഖലകള്‍ തമ്മില്‍ എന്ന വിഷയത്തില്‍, ഈ സര്‍ക്കാരുകളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് മറ്റു സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാരുകളുടേതിന് തുല്യമാവില്ല. ജനങ്ങളുടെ ഭൌതിക സാഹചര്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നതിലുപരി അവരെ കേവലം വസ്തുക്കള്‍ എന്ന അവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് ചരിത്രത്തില്‍ അവര്‍ക്കുളള 'സ്ഥാനം' നേടിയെടുക്കുന്നതിന് അവരെ സഹായിക്കുക എന്നതാണ് ഇടതുസര്‍ക്കാരുകളുടെ കടമ. ഈ കടമ നിര്‍വ്വഹിച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ ജീവിതസാഹചര്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്നിരിക്കെ, അതിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റത്തില്‍ പരിമിതമായ അധികാരം മാത്രമേ ഉളളുവെങ്കിലും, ഈ മൂന്നു സര്‍ക്കാരുകളും വളര്‍ച്ചയുടെ പ്രധാന ചാലകശക്തിയായി പൊതുമേഖലയെ പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിലവിലുളള വ്യവസ്ഥക്കകത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ, ഇടതുപക്ഷം ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വളര്‍ച്ചയുടെയും വ്യവസായവല്‍ക്കരണത്തിന്റെയും തന്ത്രത്തില്‍ പൊതുമേഖല നേതൃത്വപരമായ പങ്കുവഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജനാധിപത്യം നിലനില്‍ക്കാന്‍ ശക്തമായ പൊതുമേഖലാസാന്നിദ്ധ്യംകൊണ്ട് മുതലാളിത്തം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടണം പക്ഷേ പൊതുമേഖലയുടെ 'പ്രഭാവം' എന്നു നമ്മള്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന അതിന്റെ 'സ്വത്ത്' തന്നെയാണ് അതിന്റെ ശാപമെന്ന് ഇടതുപക്ഷത്തുളള ചിലര്‍ ഉള്‍പ്പെടെ പലരും പറയുന്നുണ്ട്. സാമ്പത്തികാവശ്യങ്ങള്‍ക്കായുളള പോരാട്ടങ്ങളും ഭരണകൂടത്തില്‍ രാഷട്രീയ സമ്മര്‍ദം ചെലുത്തുന്ന ചെറുത്തുനില്‍പ് സമരങ്ങളും സംയോജിപ്പിക്കാന്‍ പൊതുമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികള്‍ക്കു കഴിയും എന്നുളളതുകൊണ്ട് പോരാട്ടങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കാനുളള ശേഷി സ്വകാര്യമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികളേക്കാള്‍ അവര്‍ക്കുണ്ട് എന്ന വാദം നാം മുന്നോട്ടുവെക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാല്‍ പൊതുമേഖലയിലെ തൊഴിലാളികള്‍ സമരോത്സുകതയ്ക്കും സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തലിനും വാസനയുളളവരായതുകൊണ്ട് മത്സരം നിലനില്‍ക്കുന്ന കമ്പോളത്തില്‍, പൊതുമേഖലാ ഉല്‍പ്പനങ്ങള്‍ സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളാല്‍ പിന്തളളപ്പെടുമെന്നിരിക്കെ, ഈ വിഭാഗം തന്നെയാണ് പൊതുമേഖലയുടെ ദൌര്‍ബല്യവും എന്ന മറുവാദവും ഉയരാറുണ്ട്. പൊതുമേഖലയിലെ തൊഴിലാളി സാമൂഹ്യമാറ്റത്തിന്റെ സംഘാടകനാണ് ഇത് തീര്‍ച്ചയായും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ വക്താക്കള്‍ വാദിക്കുന്നതിന്റെ നേര്‍ വിപരീതമാണ് ഫലമെന്ന് കാണാം. മുതലാളിത്ത സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്കു കീഴിലും മുതലാളിത്ത മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലും 'വിജയം' എന്നത് തൊഴിലാളികളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുളള നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യവുമായും യഥാര്‍ത്ഥ ജനാധിപത്യവുമായും പൊരുത്തപ്പെടാത്തതാണ്. മുതലാളിത്തം മൌലികമായിത്തന്നെ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമാണ്. ജനാധിപത്യം നിലനിര്‍ത്താനും പരിപോഷിപ്പിക്കാനും കഴിയണമെങ്കില്‍ ശക്തമായ ഒരു പൊതുമേഖല പടുത്തുയര്‍ത്തി മുതലാളിത്തത്തെ നിയന്ത്രിക്കണം. അതിനായി അതിര്‍ത്തികള്‍ ഭേദിച്ചുളള മൂലധന ഒഴുക്കിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നവലിബറല്‍ നയങ്ങളില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായ നയങ്ങള്‍ കൈക്കൊളളുന്ന ഒരു ഭരണകൂടമുണ്ടാവണം. അതുകൂടാതെ സ്വകാര്യ മേഖലയില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായ രീതിയില്‍ പൊതുമേഖല നടത്തപ്പെടുകയും വേണം. നവലിബറല്‍ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ യുക്തിക്കു പകരമായും, തൊഴിലാളികളുടെ പ്രതിഷേധവും ചെറുത്തുനില്‍പ്പും ഇല്ലാതാകുന്ന തരത്തില്‍ പൊതുമേഖലയെ സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ തനിപ്പകര്‍പ്പാക്കുന്നതിനു ബദലായും പൊതുമേഖലയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും അതിനെ സ്വകാര്യമേഖലയുടെ പകര്‍പ്പാക്കി മാറ്റാതിരിക്കുന്നതിനും നവലിബറല്‍ ഭരണകൂടത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കേവലജനാധിപത്യത്തിന് പോലും ഇത് അത്യാവശ്യമാണ്. ജനങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനില്‍പ്പിനുളള ശേഷി വളര്‍ത്തുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ബദലായ ഒരു തൊഴില്‍ സംസ്കാരത്തിന്റെയും തൊഴില്‍ നൈതികതയുടെയും വികാസം ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റേണ്ടതുണ്ട് എങ്കില്‍ ചെറുത്തുനില്‍പ്പിന്റെയും ബദല്‍തൊഴില്‍ പ്രചോദനത്തിന്റെയും കേന്ദ്രമായിക്കൊണ്ട്, സ്വകാര്യമേഖലയില്‍ നിന്നും പൊതുമേഖല തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. സോഷ്യലിസത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള അടിത്തറയാണ് പൊതുമേഖല ഫ്യൂഡലിസത്തിന്‍ കീഴില്‍ തമ്പുരാന്റെയോ 'പാരമ്പര്യ'ത്തിന്റെയോ ബലപ്രയോഗത്തില്‍ നിന്നാണ് തൊഴിലെടുക്കാനുളള പ്രചോദനം ഉയര്‍ന്നിരുന്നത്. മുതലാളിത്തത്തിന്‍ കീഴില്‍ അത്തരം ബലപ്രയോഗം മറ്റൊരു രൂപത്തിലാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതെന്നുമാത്രം. അതായത്, തൊഴിലാളികളുടെ ശിരസ്സിനുമുകളില്‍ തൂങ്ങുന്ന, അവരെ തൊഴിലില്ലാത്തവരുടെ കരുതല്‍ സേനയിലേക്കും അതുവഴി നിത്യദാരിദ്ര്യത്തിലേക്കും തളളിവിടാന്‍ കെല്‍പ്പുളള 'പുറത്താക്കല്‍' എന്ന ഭീഷണി! യഥാര്‍ത്ഥ ജനാധിപത്യം ഇത്തരം എല്ലാ സമ്മര്‍ദ്ദങ്ങളില്‍ നിന്നുളള അതിജീവനം ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. അത് ഒരു ബദല്‍ തൊഴില്‍ പ്രചോദനമാണ്. ഈ പ്രചോദനത്തിന് പൊതുനന്മയ്ക്കു വേണ്ടി മാത്രമേ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയൂ. ബൂര്‍ഷ്വാ സമൂഹത്തിനകത്തും പൊതുമേഖലാ തൊഴിലാളികളുടെ തൊഴില്‍ സംസ്കാരത്തിലും തൊഴില്‍ ധാര്‍മ്മികതയിലും ഈ പ്രചോദനം കണ്ടെത്തണം. രാഷ്ട്രീയാവബോധവും വര്‍ഗ്ഗബോധവും സ്വയം പ്രകാശിതമാവുന്നത് ചെറുത്തുനില്‍പിലൂടെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ബദല്‍ തൊഴില്‍ പ്രചോദനത്തിലൂടെയാണ്. ആയതിനാല്‍, ഒരു മുതലാളിത്ത പ്രപഞ്ചത്തിനകത്തെ 'മത്സര'ത്തിനുവേണ്ടി തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ അടിയറവയ്ക്കുന്നതിന് മൌനാനുവാദം നല്‍കുന്നതിനുപകരം പൊതുമേഖലാ തൊഴിലാളികളടക്കമുളള മുഴുവന്‍ തൊഴിലാളികളും തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളും ജനങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനില്‍ക്കുന്നതിനുളള ശേഷിയും നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനായി; നവലിബറലിസത്തിനു വിരുദ്ധമായ നയങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന ഭരണമാറ്റത്തിനായുളള പോരാട്ടങ്ങള്‍ സംഘടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മുഴുവന്‍ സമൂഹത്തിനും മാര്‍ഗ്ഗദീപമായിക്കൊണ്ട് പൊതുമേഖല തുടരുന്ന അവസ്ഥാവിശേഷം മുതലാളിത്തം അനുവദിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. യഥാര്‍ത്ഥ ജനാധിപത്യം മുതലാളിത്തവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുമെന്നും ഞാന്‍ വിശ്വിസിക്കുന്നില്ല. പൊതുമേഖല സ്റ്റേറ്റ് മുതലാളിത്തമല്ല, സാമൂഹ്യ മാറ്റത്തിനുള്ള ജനങ്ങളുടെ സമരായുധമാണ് മുതലാളിത്തവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ കടമ, തൊഴിലാളികള്‍ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ യുക്തിക്ക് കീഴടങ്ങുന്നത് തടയുക എന്നതാണ്. ഇടതുപക്ഷത്തിനിടയില്‍ പോലും, വന്‍കിട ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ താല്‍പര്യങ്ങളുടെ നിര്‍ഭയ സേവകനാകുന്നതിന് ഭരണകൂടം ഉപയോഗിക്കുന്ന 'വളര്‍ച്ചാപ്രകടന'ത്തെ മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കാനുളള പ്രവണത പ്രകടമാണ്. തങ്ങളുടെ വര്‍ഗപരമായ നിലപാടിന് കടകവിരുദ്ധമാണെങ്കിലും ഇടതുപക്ഷത്തെ ചിലവിഭാഗങ്ങള്‍, 'ഉല്‍പാദനശക്തികളുടെ വികാസം' ചരിത്രപരമായി പുരോഗമിക്കുന്നതാണ് എന്നതുകൊണ്ട്, ആ പ്രക്രിയ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകേണ്ടതുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ആയതിനാല്‍ വളര്‍ച്ചാനിരക്ക് ഉല്‍പാദന ശക്തികളുടെ വികാസത്തിന്റെ വേഗതയുടെ സൂചകമായി അവര്‍ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ വിശ്വാസം തെറ്റാണെന്ന് നമുക്ക് കരുതേണ്ടിവരും. നിയോലിബറല്‍ കാലത്തെ വര്‍ഗ്ഗസമരങ്ങളില്‍ പൊതുമേഖലയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങള്‍ നിര്‍ണ്ണായകവും അനിവാര്യവുമാണ് തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ചെറുത്തുനില്‍പ് പോരാട്ടങ്ങള്‍ക്കുളള ശേഷിയില്‍ നിന്നുവേറിട്ട്, സ്വതന്ത്രമായി 'വെറുതെ' സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല ഉല്‍പാദനശക്തികളുടെ വികാസം. തൊഴിലെടുക്കുന്നവന്റെ ശക്തി, പ്രചോദനം, ബോധം എന്നിവയില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട് സ്വതന്ത്രമായ 'ഉല്‍പ്പാദന ശക്തികള്‍' എന്നൊന്നില്ല. കാള്‍മാര്‍ക്സ് 'തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യം' എന്ന കൃതിയില്‍ പറയുന്നത്: "ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാ സമൂഹത്തില്‍ ഉല്‍പാദന ശക്തികളുടെ വികാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതതലം, വിപ്ളവകാരിയായ തൊഴിലാളിയുടെ രൂപപ്പെടലാണ്'' എന്നാണ്. അതായത് വളരെ ഇടുങ്ങിയ സാമ്പത്തിക അര്‍ത്ഥത്തില്‍നിന്നും, അതിലളിതമായ ഭൌതിക മാനദണ്ഡത്തില്‍ നിന്നും ഉല്‍പാദന ശക്തികള്‍ എന്ന സംജ്ഞയെ വേര്‍പെടുത്തുകയാണ് മാര്‍ക്സ് ചെയതത്. കൂടാതെ പ്രസ്തുത ഉല്‍പ്പാദന ശക്തികളെ മുതലാളിത്തത്തില്‍ നിന്നും സോഷ്യലിസം ഏറ്റെടുത്ത് വികസിപ്പിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം കരുതി. ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹത്തില്‍ ഉല്‍പ്പാദന ശക്തികളുടെ വികാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം വിപ്ളവകാരിയായ തൊഴിലാളിയാണന്ന് മാര്‍ക്സ് ചൂണ്ടികാട്ടുക യും ചെയ്തു. ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില്‍ ഉല്‍പാദന ശക്തികളെ വികസിപ്പിക്കുന്നതില്‍ തൊഴിലാളിയുടെ വിപ്ളവകരമായസ്വഭാവം സ്വയം പ്രകാശിതമാവുന്ന പ്രത്യക്ഷമണ്ഡലം തൊഴില്‍ പ്രചോദനമാണ്. പൊതുമേഖലയെ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ യുക്തിയില്‍ കെട്ടിയിടാതിരിക്കുന്നു എങ്കില്‍, ഈ ബദല്‍ തൊഴില്‍ പ്രചോദനം, വികസ്വര ബൂര്‍ഷ്വാസമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലെ പൊതുമേഖലയുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ക്കാവുന്നതാണ്. ഇടതുപക്ഷത്തിന് തീര്‍ച്ചയായും സോഷ്യലിസത്തിനു വേണ്ടിയുളള പോരാട്ടത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള അടിത്തറയായിരിക്കും അത്. കൂടാതെ യഥാര്‍ത്ഥ ജനാധിപത്യം കാംക്ഷിക്കുന്ന ഏതൊരാളും, അയാള്‍ സോഷ്യലിസത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍പോലും, പൊതുമേഖലയുടെ പ്രാധാന്യം മാത്രമല്ല, അതിനെ സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ തലത്തിലേക്ക് താഴ്ത്താതിരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും അംഗീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. * ഡോ. പ്രഭാത് പട്നായ്കിന്റെ Public amp;amp; private എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ മലയാള രൂപാന്തരം . പരിഭാഷ നിര്‍വ്വഹിച്ചത് സി.ബി. വേണുഗോപാല്‍ (* ഉപശീര്‍ഷകങ്ങള്‍ മൂലലേഖനത്തില്‍ ഉള്ളതല്ല .) ‘നവലിബറലിസം തകരുമ്പോള്‍ ഇടതുപക്ഷം എന്തു ചെയ്യണം’ എന്ന പി.എ.ജിയുടെ ദശവാര്‍ഷിക പുസ്തകപരമ്പരയിലെ ആദ്യ പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും എടുത്തത്. പി.എ.ജിയുടെ വിലാസം : Convenor, PAG, 'Narmada', Karuvissery, Kozhikode- 673 010, Ph: 0495- 2374666 ഇമെയില്‍ വിലാസം: pag.ajayan@gmail.com Fri, 06 Nov 2009 19:36:36 +0000 വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറം http://photography.usandeep.com/index.blog/1961005/chocolate-girl/ http://photography.usandeep.com/index.blog/1961005/chocolate-girl/ Devi Parvathi (isnt it a big name for a small girl? I guess, Malu suits hers better!), was too busy easting chocolate, when I clicked, but the moment I did, she came running to me and checked up how she looked through the camera! A young model in the making ... dont you think? She is the same girl in one of my earlier posts (see Kids @ Padinharayil, 2009 ). I used the Canon EF 180mm f/3.5L (macro) lens for this shot, handheld in full manual mode, f/3.5, 1/320s and ISO-200. I also had the Vivitar 285HV strobe mounted on the camera, bouncing off the ceiling, without which I cant get this shot from the light available indoor. The only processing I did with this pic was to increase the saturation by a whisker. Otherwise, the pic is as it is from the camera, without even a crop. Fri, 06 Nov 2009 18:40:11 +0000 http://aarathi78.canalblog.com/archives/2009/11/06/15667717.html http://aarathi78.canalblog.com/archives/2009/11/06/15667717.html Colombo Chicken Curry Ingredients 1 kg chicken 1 tsp salt 1 tbsp lemon juice 2 onions finely sliced 1scotch bonnet pepper (asura parangi) 1 tsp ginger + garlic paste 3 potatoes (cubed) 1 courgette (cubed) 2 bay leaves 2 dried springs of thyme Colombo Masala 2 cloves 1 tsp malabar black peppercorns 1 tsp musturd seeds 1 tsp cumin seeds 1/2 tsp fenugreek seeds 1/2 tsp turmeric powder 2 tbsp coriander seeds Method Dry roast all the masala ingredients then grind to fine powder. Dunk chicken pieces in flour fry till light golden brown. Warm the oil in a casserole . Add bay leaves thyme. Then add finely sliced onions. When it turns golden brown, add ginger-garlic paste. Then add fried chicken colombo masala. Stir for a while add water . Bring to the boil, then turn the heat down and simmer for 25min, stirring from time to time. When half cooked, add potatoes courgettes. When the chicken is cooked thoroughly, remove from fire. Add lime juice just swirl the casserole. Garnish with freshy chopped parsely serve with rice / any type of bread. Colombo Curry is the speciality of French Islands - Martinique Gaudeloupe. Colombo Curry powder / Poudre de colombo is French Caribbean Curry powder. Readymade ones are available in supermarkets. But I prefer freshly ground curry powder. Fri, 06 Nov 2009 18:11:00 +0000 aarathi http://itsmhylife.blogspot.com/2009/11/mustafa-magic.html tag:blogger.com,1999:blog-629072812536520348.post-1885846093059615702 One of the places I’d rather never visit in Bangalore is Big Bazaar. With the crowds and the constant shoving and pushing it seemed like the worst place to be in even on a weekday. And that is exactly what I thought about Mustafa when I first came here as a tourist in August. I wasn’t impressed at all. Much too crowded for my liking. The salespeople were indifferent. The goods on offer were nothing spectacular that I couldn’t find back home in Bangalore anyway. Obviously, I gave the vegetables amp;amp; grocery section a miss. And just yesterday, we went to Mustafa again. This time, it was to the groceries and vegetables section that I paid a visit. And it worked like a charm. The blues have blown over. The sights and smells that assailed me left me speechless. Never ever would I have thought in the wildest of my dreams that endless rows of packaged dals , pickles and spices would give me such a high. Asafoetida smelt like heaven. It brought to my mind memories of Amma’s sambar - my favourite dish. Feels like I’ve been away from home for ages. Coming to think of it, not even a week has passed and I’m homesick already. I picked up whatever was needed for my cooking needs that can be done in the minimal kitchenette of the serviced apartment we now occupy. It’ll be a while before we settle into a proper place. We loaded ourselves into a taxi on our way back. I came away happy. Mustafa is no more the same. It is for me now much more than just a crowded place. It is a place that definitely reminds me of home. I’ll need more of that Mustafa Magic every once in a while. Fri, 06 Nov 2009 17:37:59 +0000 Mini http://realunspokenwords.blogspot.com/2009/11/post-vthout-headin-is-dis-headin.html tag:blogger.com,1999:blog-675539736411492209.post-3337946232484398794 I dnt know y i take a long gap in makin new postz...! wel..i was nt busy.... but was in search f a new topic... got one...!! ofcourse a real story![ u knw na..... i rite only real stories...] letz make a flash back frm colg to school lyf....our 10th....after 10th most f d parentz wnt hesitate to rush 2 an entrance cooachin centre to get an admisn der..I too got an admsn in 1 f d top institute in Kerala.. :Du r rit.. thrissur.. ;)An entirely different atmosphere frm school.........vth video camz fitted at each corner f d room...studentz sat der vthout any xpression on der face... dnt 4get dey r future engineerz n doctorzz.....teaching 40 ques an hr... stil dnt knw wat dey taught.. dnt knw d name f teacher... n even d name f person who sat near me..! :D Dnt think I'm not frdly... v were nt allowed to talk in class.... wen 1 sir was takin cls, d nxt 1 vl b waiting outside 2 take away our nxt 1 hr..... while takin lunch also v were observed by faculties... tink how pathetic our situation was...! :(Even though v sufferd a lot in d coachin center..v had some fun in hstl..! ;) Durin d last day f coachin session..(i tink it ws onam vacn..) v decided 2 do smtng new in our hstl..oh sry v stayed as payin guest..evry1 started tinkin.. wat 2 do..... d first ting dat came 2 my mind was 2 try ojo...!!The best ting dat v can do in a hstl.. decided 2 try it...der were 5 or 6 girlzz..... After cls v bought chart paper n candle.....(1 day b4 last cls).. i started riting alphabetz n numberz...(so dat it may ressemble an ojo :D) der ver 2 otr girlz 2 help me... v wer so thrilled bcz d nxt day v ver goin to try it!dat nite 1 f my frd who helped 2 draw ojo saw a dream............. ****************************************************** dat her dad came while tryin ojo.... ****************************************************** hope u people havnt seen malayalam film aparichithan... :D she started cryin n said...... i wnt join u.. ;) ...... der ws 1 girl named Indu... she told... she vl join us.....her grandma ws an expert in interactin vth spiritzz... she had tried it b4..... wel... i ws flattered by her wordzz... ;).... a perfect match for me 2 try ojo.... v started ....... arranged candle... n coin..... v need 2 cal sm spirit..! der ws a big confusion... whom v vl cal... rejani...[dnt u remember her....... ex-student of adoor engg colg...who jumped frm top f a buildin].......... soundarya[ d famous south indian actress who died in plane crash.....................]smtymz it may seem funny 4 u people... but v wer very serious............. :D kept our forefinger on top f coin.......... ~~~~~~~~~~~~~~ Gud spirit plzzzzzz come~~~~~~~~~~~~~~~ I cudnt ctrl my laugh.............. no need 2 tink d reason... i vl tel.... ;) ....... bcz al d girlz had tied sacred thread frm temple around der hand..!!!!!!!!!!!!!!! [ including me... :D r dey afraid.......! y didnt dey remove it b4 tryin ojo............... still i dnt knw d reason... hope u got it.... ;) ] feelin bored by readin dis..!??? oh.. no .. continue readin... derz smtng interestin..... wat 2 do... v failed in our atmpt...!d tym ws 10.30...[may be..!!] v switched on lite.. started tinkin y didnt it work.... sm1 told d tym ws nt 12... dat may b d reason..!! decided 2 try it at 12........................ ~~~~~~~~~~~~~~ Gud spirit plzzzzzz come~~~~~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~~~~~ Gud spirit plzzzzzz come~~~~~~~~~~~~~~~ now also............. it didnt work....now evry1 had a smile on der face...!!![b4 tryin.... al ver afraid..!!]at dat tym i noticed d smart girl Indu[ dnt u remember her....? d girl who had tried ojo several tymzz...!] took a small photo f God frm her pocket.... ![ y did she keep dat in her pocket.............. :D... was she afraid...... or..........]by seein dis evry1 started laughin........... hw can a person ctrl laugh by cin dis.... now i dnt bliv it.... evr1 said..... v vacated frm hstl.... [wanna cm 2 dis place durin xmas vacn...!!] left our great chart paper der..!!! tym passed......... itz xmas tym.... got a cal frm hstl... dey shifted dat hstl 2 another house!!!! onam...... xmas..........public xam..............entrance xam........................ got admission in an engg colg...... hey der i met 1 of my hstlmate....[entrance coachin..] stil i had a mind 2 try ojo..... she told a story abt ojo...1 f our frd tried ojo at hstl[onam vacn itself...!!, in d same hstl wer i stayed...., d same chart paper dat i left..]..... i was shocked 2 hear it...... spirit came.............!!! [ya.. she told lyk dat... ] was it d reason for shiftin hstl 2 new place! did spirit came ..?????? was it followin our hstl matron!!! dnt knw...................... d girl who tried ojo didnt rite board xam...!! :( .. cant bliv ...........[ya... i knw u also cant bliv.............].... but itz a real story........ do u bliv in ghost.... lyf aftr death................. i do bliv now..! ;) hey turn bac... sm1 z standin........... oh der z no1...??......... but itz true.............. der may b sm1... but u cant c..... ofcourse u dnt hav power 2 c it........ wel.. meditation vl giv dat power....;) itz true dat spirit exists... but u cant c them................................................................. thy silently follow us.... thy wnt harm us.. unless v harm them...!! :D [ der z no action vthout reaction.................]dnt disturb them...... let them njoy in our world......................... ;) Fri, 06 Nov 2009 16:37:29 +0000 meenakshi http://feedproxy.google.com/~r/rithubhedangal/~3/gdjB7ytqxE8/blog-post_06.html tag:blogger.com,1999:blog-5482289451729807879.post-9111122692546982828 ചൂണ്ട; ദു:ഖം, സന്തോഷം. ചിത്രം©: ഹരിപ്രസാദ് Fri, 06 Nov 2009 16:30:09 +0000 മയൂര http://kappilan-entesamrajyam.blogspot.com/2009/11/blog-post_06.html tag:blogger.com,1999:blog-343955566780809275.post-3059791902397398171 തോന്ന്യാശ്രമത്തിലെ amp;nbsp; amp;nbsp;സ്വാമി amp;nbsp; amp;nbsp;മാത്രമല്ല amp;nbsp; amp;nbsp;ബ്ലോഗില്‍ ഹോമം ( ബ്ലോഹ്മം ) നടത്തുന്നത് . സാക്ഷാല്‍ ചിത്രകാരനും ബ്ലോഹ്മം നടത്തുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കൂടുതല്‍ amp;nbsp;വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക് amp;nbsp;ഇവിടെ amp;nbsp;അമര്‍ത്തി amp;nbsp;ഞെക്കുക amp;nbsp;. ഒരു amp;nbsp;പാവം amp;nbsp;പിടിച്ച amp;nbsp;ഷട്ടി amp;nbsp; ആല്‍ത്തറയില്‍ amp;nbsp;കുറെ ദിവസന്ങള്‍ക്ക് amp;nbsp; amp;nbsp;മുന്‍പ്‌ amp;nbsp;ഉണക്കാന്‍ amp;nbsp;ഇട്ടു amp;nbsp;എന്നതിന്റെ amp;nbsp;പേരില്‍ amp;nbsp;ആല്‍ത്തറയെ ചിന്തയില്‍ amp;nbsp;നിന്നും amp;nbsp;നീക്കം amp;nbsp;ചെയ്തിരുന്നു amp;nbsp;. ബൂലോക amp;nbsp;പ്രമാണിമാരെ amp;nbsp;, കടവുളുകളെ എന്‍റെ amp;nbsp;ആല്‍ത്തറയെ amp;nbsp; ഈ amp;nbsp;ബ്ലോഹ്മത്തിനു amp;nbsp;ശേഷമെങ്കിലും amp;nbsp;നിങ്ങള്‍ amp;nbsp; amp;nbsp;വീണ്ടെടുത്തു amp;nbsp;തരൂ amp;nbsp;. അങ്ങനെ amp;nbsp; amp;nbsp;നീക്കം amp;nbsp; amp;nbsp;ചെയ്തത് amp;nbsp; amp;nbsp;കൊണ്ടാണ് മറ്റ് ബ്ലോഗുകളില്‍ ആല്‍ത്തറയിലെ ലിങ്കുകള്‍ കൊടുക്കുന്നത് . മാപ്പാക്കണം . പൊറുക്കണം !!. കാപ്പിലാനെ amp;nbsp; amp;nbsp;ബൂലോകത്തുള്ളവര്‍ കാത്ത് രക്ഷിക്കണം . ഇനി amp;nbsp;ബ്ലോഹ്മം ഇവിടെ കാണാം amp;nbsp;. amp;nbsp; ചിത്രകാരന്റെ ബ്ലോഹ്മം http://cap.zliolist.com/admin/ Fri, 06 Nov 2009 15:32:45 +0000 കാപ്പിലാന്‍ http://ratheesh.livejournal.com/347583.html http://ratheesh.livejournal.com/347583.html Nadodigal Nadodigal , Tamil film directed by Samuthirakani, is one of the films that attempt to glorify "Friendship" in a pretty vocal way. The film tells the story of a group of jobless youngsters living in a Tamil village. Karunan (Sasikumar) is their leader. One day Karunan's friend Saravanan lands in the village, looking very depressed. He has fallen in love with his classmate, but her father, who is a big businessman, would not allow them to get married. Karunan readily agrees to help Saravanan, and Karunan's friends too at once jump into it (as for them, friendship is above everything else). After a long car journey and an item song, the friends kidnap Saravanan's girlfriend, arrange for their wedding at a temple, and then send them off to a remote resort. During the process, the friends are all severely injured. Worst was yet to come, as the goonda s sent by the girl's father could soon find out the whereabouts of Karunan and friends, and their family. After all this, the friends are shocked to realize that all they had suffered was for nothing, as Saravanan and his wife are planning for a divorce. All over Nadodigal , we could see a conscious attempt to replicate the atmosphere of the successful film Subramaniyapuram . The fact that two of the main characters in the film are played by the actors (Sasikumar and Ganja Karuppu) who were members of the gang in Subramaniyapuram makes this resemblance strong. In fact, these characters appear like coming straight out of Subramaniyapuram . Widespread usage of ultra-wide angles to capture even interior scenes, quick-paced narration involving many long sequences - all are reminiscent of Subramaniyapuram . Samuthirakani has made one of his heroines a bit "cinematically talkative" (nevertheless, it was good to watch the cute actress, Ananya), added the customary dappan koothu song, and also a touch of humor to the entire first half of the movie, which was interesting to watch. Sasikumar (and others too) has given a performance that is most suitable for his character, and I liked the way the director narrated some of the dramatic incidents in the movie with just a song in the background. The structural integrity of Subramaniyapuram is nowhere to be seen in Nadodigal , and in the second half, the film degrades quickly, and when the dramatic scenes in the climax are once again shown with a song in the background, it all looked like a joke to me. Overall, Nadodigal is a film that can be watched once, though it is heavily overshadowed by Subramaniyapuram , which was a much superior work compared to this. Fri, 06 Nov 2009 15:26:06 +0000 http://anavam.blogspot.com/2007/03/blog-post_02.html tag:blogger.com,1999:blog-31879404.post-3077055549046894470 കോപ്പിറൈറ്റ്‌ പ്രശ്‌ നം: യാഹൂവിനെതിരെ പ്രതിഷേധം ശക്തമാകുന്നു (ഇന്നത്തെ മാതൃഭൂമി പത്രത്തില്‍ വന്ന റിപ്പോറ്ട്ട്) പകര്‍പ്പവകാശ നിയമം ലംഘിച്ച്‌ സ്വതന്ത്ര ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്ന്‌ ഉള്ളടക്കം മോഷ്ടിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ ഇന്ത്യയിലെ വന്‍കിട പോര്‍ട്ടലുകളിലൊന്നായ യാഹൂവിനെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധം ശക്തമാകുന്നു. ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്നും, പുഴ.കോമില്‍ നിന്നുമായി പത്തോളം കൃതികള്‍ എഴുത്തുകാരുടെയോ, പ്രസാധകരുടെയോ അറിവോടെയല്ലാതെ യാഹൂവിന്റെ മലയാളം പതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു എന്നതാണ്‌ വിവാദത്തിനാധാരം. ബാധിക്കപ്പെട്ട ബ്ലോഗുകളുടെ ഉടമകളും എഴുത്തുകാരും ഇതിനെതിരെ മാര്‍ച്ച്‌ 5 പ്രതിഷേധ ദിനമായി ആചരിക്കുകയാണ്‌. സംഭവം നിയമപരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഇവര്‍ ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍, തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കരാര്‍ വ്യവസ്ഥയില്‍ ഉള്ളടക്കങ്ങള്‍ തരുന്ന വെബ്‌ ദുനിയ.കോം ആണ്‌ പകര്‍പ്പാവകാശ ലംഘനത്തിന്‌ കാരണക്കാരെന്നാണ്‌ യാഹൂവിന്റെ നിലപാട്‌. ഇക്കാര്യം വെബ്‌ ദുനിയ.കോം അധികൃതര്‍ സമ്മതിക്കുകയും സംഭവത്തില്‍ മാപ്പ്‌ പറയുകയും ചെയ്‌ തിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ വെബ്‌ ദുനിയയുമായുള്ള ഇടപാട്‌ യാഹൂവിന്റെ മാത്രം പ്രശ്‌ നമാണെന്നും വിവാദ സംഭവത്തിന്റെ പൂര്‍ണ ഉത്തരവാദിത്തം യാഹൂവിനാണെന്നുമാണ്‌ ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ നിലപാട്‌. സംഭവത്തില്‍ യാഹൂ നിഷേധാത്മക നിലപാടാണ്‌ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നും അവര്‍ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. Fri, 06 Nov 2009 13:30:26 +0000 Raghavan P K http://feedproxy.google.com/~r/berlytharangal/UhGl/~3/yGPfibCk4N4/ http://berlytharangal.com/?p=3402 “വീരേതിഹാസങ്ങള്‍ രചിച്ച ഉത്തരകേരളത്തിലെ വീരനായകന്‍മാരുടെ ചങ്ങലയിലെ ഒരു കണ്ണി-ഉദയന്‍. കൌമാരം കടന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ അങ്കമുറകളില്‍ അഗ്രഗണ്യനായി, കോലത്തിരി നാടിന്റെ പടനായകനായി. കളരിയിലെ അങ്കത്തട്ടിലും അങ്ങകലെ അതിര്‍ത്തിയിലെ പടക്കളത്തിലും കയ്യും മെയ്യും മറന്നവന്‍ അടരാടി. അപ്പോഴും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍, മനസ്സിന്റെ മൃദുലതകളില്‍ താലോലിക്കുവാനായി അയാള്‍ക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു-പാര്‍വതിക്കുട്ടി. ഹര്‍ഷോന്മാദത്തിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു അത്. അവയുടെ അവിരാമപ്രവാഹത്തിനിടയില്‍ എപ്പോഴോ, ഏതോ ഒരഭിശപ്തനിമിഷത്തില്‍ അയാളുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ വര്‍ണനൂലുകള്‍ പൊട്ടിപ്പോയി…. താഴെ അഗാധഗര്‍ത്തമായിരുന്നു. കൊടുംവേദനയുടെ നാളുകളായിരുന്നു അത്. അനന്തമായ അറബിക്കടലിന്റെ അപാരതകകളിലെവിടെയോ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളുടെ മഞ്ഞുവീണു മരവിച്ച മനസ്സുമായി, ഉണ്ണാത്ത [...] Fri, 06 Nov 2009 12:13:06 +0000 Berly Thomas | ബെര്‍ളി തോമസ് http://johncheeran.blogspot.com/2009/11/175-vs-175-did-tendulkar-play-his.html tag:blogger.com,1999:blog-11436571.post-1040309382437058027 By John Cheeran India lost. Again, the winner was Sachin Tendulkar, arguably the greatest batsman in modern era. Tendulkar not only completed 17,000 runs in One-Day internationals, but played a truly magnificent innings of 175 (141 balls) in Hyderabad against Australia. Now that we cannot debate about the outcome of the match, we are left with discussing whether the innings Tendulkar played in Hyderabad on Thursday night was his best effort in 20 years of international cricket. Let's look at a few things. First, let's take Tendulkar's reaction. Last night he said the knock was one of his best innings. Yes, it was. One of his best, I agree. There are people, including Sunil Gavaskar, who, I believe, knows a thing or two about cricket, comparing Tendulkar's 175 to his 136 against in the fourth innings of a Test against Pakistan, which India lost after the great man fell. And then there are pundits who compare Tendulkar's 175 with Kapil Dev's 175 against Zimbabwe in the 1983 World Cup, an innings that few have seen. Everyone is entitled to his or her opinion, but while putting an innings in context you have to look at the conditions in which it was played. Why is it that no one is talking about how weak the Australian bowling attack was in Hyderabad? Without Brett Lee, Peter Siddle and Mitchell Johnson, this attack was far from penetrating. Clint McKay, the man who took three Indian wickets, was playing his first ODI. And over and above, pitch was perfect for batting, a fact that has been underlined by the mere fact that Aussies posted a total of 350 in the first place. When you look at the Australian scorecard, you immediately notice that each one of the batsman -- Shane Watson (93), Shaun Marsh (112), Ricky Ponting (45) and Cameron White (57) excelled with the bat. And about the consequence of India losing this match? The seven-match series is still alive, though India trails 2-3. So, the impact of Tendulkar's innings, assuming that he had taken India to victory, would have been hardly unsurpassable. But Tendulkar played his role well, though not to perfection. I would have used the word perfection, had he remained there till the end, and struck home the winning run. Yes, cricket is a team game, others too have a role to play but we venerate Tendulkar for his innate genius and for the fact that at five feet two (5ft 5in) inches, he towers above the rest. Regrets will be a few when Tendulkar finally walks into twilight, and not having won the fifth one-dayer against Australia in Hyderabad would not be among that list. Yes, not having scored a triple hundred in Test cricket will rankle, though having played the most number of Test innings ever. Not having won a World Cup will blot his reputation, something that Tendulkar seems to be determined to achieve in 2011, in front of his adoring home crowd. But 175 in Hyderabad, his greatest knock? It was, no doubt, great entertainment. But not the best of the master batsman. And I'm outraged when Gavaskar entertains thoughts of comparing Tendulkar's 136 against Pakistan in Chennai with the 175 in Hyderabad. You cannot compare the oranges of one-dayers with the apples of Test cricket. By now we should realise that Test cricket, one-dayers and Twenty20 are different songs requiring different timbres, though some sing all three of them with ease and elan. And now, the question of 175 vs 175. Kapil Dev's 175 was not just Kapil's best innings in a long career but when it was played (1983) it stretched the possibilities of counter attack in a 60-over one-day international. For sheer impact, no innings in international cricket comes closer to Kapil's 175, since that innings led to India's World Cup triumph, an achievement unparalleled in Indian cricket. And to know that Tendulkar would have quit playing the game by now, had he lifted a World Cup to kiss! Fri, 06 Nov 2009 11:35:32 +0000 johncheeran http://amalakhil.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-8497069027471063589.post-4396597421886483322 ചരിത്രത്തിലൂടെ നടന്നു പോയവരുണ്ട്. ചരിത്രത്തില്‍ വേറിട്ട നടപ്പാത വെട്ടിയെടുത്തവരും ഉണ്ട്. ചരിത്രത്തെ നിര്‍മ്മിച്ചവരുണ്ട്. വി പി സിംഗ് ഇവരില്‍ ആരാണ്? amp;nbsp;നമ്മുടെ മാധ്യമക്കൊണ്ടാട്ടങ്ങളുടെ കല്പിതവികാരങ്ങളുടെ ജ്വാലകള്‍ക്കിടയില്‍ വെറുമൊരു മരണവാര്‍ത്തയിലേക്കു താഴ്ത്തപ്പെട്ടു ആ ചരിത്രനിര്‍മ്മാതവിന്റെ വിടപറയലിനെ. വായിക്കുക താഴെ....പേജുകളില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക Fri, 06 Nov 2009 10:32:43 +0000 ഗുരുവായൂര്‍ /-:)(:‌‌-\ faizal http://chintyam.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-20380793.post-420873854184417187 ശ്രീ. സന്തോഷ് തോട്ടിങ്ങലിന്‍റെ പേരുവച്ചു് നവംബർ മാസം ജനപഥത്തിൽ അച്ചടിച്ചുവന്ന യൂണികോഡ്: മലയാളത്തിന് സംഭവിക്കുന്നതെന്ത്? എന്ന ലേഖനത്തിലെ വളരെച്ചെറിയ ഒരു ഖണ്ഡികയാണു് ഈ പോസ്റ്റിനു് ആധാരം.ലേഖനത്തിന്‍റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളെപ്പറ്റി അഭിപ്രായം പറയാതെ ഇക്കാര്യം മാത്രം പറയുന്നതു് ഈ ഖണ്ഡികയിൽ മൈക്രോസോഫ്റ്റ് വിരോധം മൂലം സംഭവിച്ചുപോയ ചില തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടാനാണു്. (കുത്തക ഫോണ്ട്, മോശപ്പെട്ട ഫോണ്ട്, മൈക്രോസോഫ്റ്റ് Fri, 06 Nov 2009 09:35:53 +0000 സന്തോഷ് http://kuppaayam.blogspot.com/2009/11/blog-post_06.html tag:blogger.com,1999:blog-36687838.post-1130326010907349638 ചുറ്റു പാടുകള്‍ ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കൂ. മനുഷ്യജീവിതം കഴിഞ്ഞ രണ്ട്‌ മൂന്ന്‌ ദശകങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വമ്പിച്ച മാറ്റത്തിനു വഴിപ്പെട്ടു. ചിരിക്കുകയും ഉല്ലസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരെയാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ തെരുവുകളില്‍ കാണുന്നത്‌- ഇത്‌ അശോകന്‍ ചരുവിലിന്റെ പൂമരച്ചോട്ടില്‍ എന്ന കഥയില്‍ നിന്നും (അശോകന്‍ ചരുവിലിന്റെ കഥകള്‍). കാലത്തിന്റെ മാറ്റത്തെപ്പറ്റിയാണ്‌ കഥാകൃത്ത്‌ പറയുന്നത്‌. ഈ കഥയിലെ നായകന്‍ എക്കൗണ്‍ന്റ്‌ വാസുദേവനും കുടുംബത്തിനും മാത്രം മാറ്റമില്ല. അവരിപ്പോഴും ഓലമേഞ്ഞ വീട്ടില്‍ ദാരിദ്ര്യ ത്തോട്‌ പോരടിക്കുന്നു. മലയാളഭാഷയും കവിതയും ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അശോകന്‍ ചരുവിലിന്റെ കഥാപാത്രംപോലെയാണ്‌. ആനുകാലികം: പവിത്രന്‍ തീക്കുനി സഫലം എന്ന കവിതയില്‍ (?) കാഴ്‌ചയെപ്പറ്റിയാണ്‌ എഴുതിയത്‌. അകമെഴുത്തു മടുത്തതുകൊണ്ടാകാം കവി അന്യരിലേരിക്ക്‌ പേന നീട്ടിപ്പിടിച്ചത്‌. കവിയുടെ പുകഴ്‌ത്തലുകള്‍ ചെന്നുതൊടുന്നത്‌ പ്രശംസയെ ദൂരെ മാറ്റിനിര്‍ത്തുന്ന വിഷ്‌ണുനാരായണന്‍ നമ്പൂതിരിയെയാണ്‌. കവിതയും ഭ്രാന്തും പ്രണയവും കാറ്റും കോളും എല്ലാം കുടിച്ചുവറ്റിച്ച പവിത്രന്‍ വിഷ്‌ണുനാരായണന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ ബഹുകായ പ്രതിമ വാക്കുകളില്‍ കൊത്തിയുണ്ടാക്കുന്നു. കാനായി കുഞ്ഞിരാമന്‍ ജാഗ്രത പാലിക്കുക. ഇനിയും ഇതുപോലെ ആരെ യൊക്കെ പവിത്രന്‍ വാക്കുകളില്‍ തീര്‍ക്കും. പവിത്രന്‍ സഫലമാകുന്നതിങ്ങനെ : എത്രമേലുദാത്തം/ എത്രമേലുഷ്‌മളം/ കവിത, തന്നയാ സാന്നിധ്യം! സഫലമെനിക്കീയെഴുത്തും ജന്മവും/ സഫലമെനിക്കീ പരിക്കും ദു:ഖവും- സാക്ഷാല്‍ ഒറവങ്കര രാജമാര്‍പോലും ഇങ്ങനെ പ്രശംസ എഴുതിയിട്ടില്ല. പവിത്ര ജന്മം സഫലമാകട്ടെ എന്നാകും കലാകൗമുദി (1783 ലക്കം) നിവര്‍ക്കുന്ന വായനക്കാരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന. അനിത തമ്പി വിചാരണചെയ്യുന്നത്‌ കമ്മ്യൂണിസത്തെയാണ്‌. കമ്മ്യൂണിസം ആര്‍ക്കും എളുപ്പം കൊട്ടാവുന്ന ചെണ്ടയാണ്‌. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരോട്‌ എഴുത്തുകാരി: സ്വന്തം മണ്ണില്‍/ ഞങ്ങള്‍ അന്നുച്ചരിച്ച/ ആദ്യ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ വരി?/ അതിന്റെ ആദ്യത്തെ വാക്ക്‌?- തുടര്‍ന്ന്‌ അനിത തമ്പിയുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ തീപിടിക്കുന്നു: മറവി ഞങ്ങളുടെ കുലദേവത/ എഴുപതാണ്ട്‌ മുമ്പ്‌ പ്രതിഷ്‌ഠിച്ച/ കല്‍ത്തറയില്‍/ ഓര്‍മ/ നിത്യബലി- (മറക്കരുത്‌- മാതൃഭൂമി, നവം. 8). ഇതിലും ഭേദം മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്തരം രചനകള്‍ വായിക്കാനിടവരുമ്പോഴാണ്‌ മലയാളകവിതക്ക്‌ കുരുഡാന്‍ തളിക്കണെമെന്ന്‌ ചിലരെങ്കിലും വിളിച്ചുപറയുന്നത്‌. മലയാളം വാരികയില്‍ (നവം.6) അസ്‌മോ പുത്തന്‍ചിറ മനസ്സിലേക്ക്‌, യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലേക്ക്‌ നീണ്ടുചെല്ലുന്ന ചോദ്യത്തിലാണ്‌ ഉടക്കിനില്‍ക്കുന്നത്‌. പ്രതി എന്ന കവിതയില്‍ അസ്‌മോ പുത്തന്‍ചിറയുടെ നോട്ടം അല്‌പം കടുപ്പിച്ചാണ്‌: വിഡ്‌ഢിയെക്കുറിച്ച്‌/ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌/ രൂക്ഷമായി നോക്കിയിട്ട്‌ അയാള്‍/ എഴുന്നേറ്റുപോയത്‌.- വീട്‌ ആടും ഭക്ഷണം ശാസ്‌ത്രവും രോഗം ഭോഗവും ജീവിതം ജാതിയും മരണം ഭരണവും കവിത ചന്തയുമായി മാറുന്നു. ഇതൊക്കെയും വലിയ ചോദ്യത്തിലേക്കാണ്‌ കവിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത്‌. അബ്‌ദുസ്സലാം അത്‌ എന്ന കവിതയില്‍ (തൂലിക, ഒക്‌ടോ.): കുതിച്ചു പായുന്നു/ മീനുകള്‍ പോലെ/ പുഴ ഓര്‍മപോല്‍/ ഒഴുകിമറയുന്നു.- തന്നില്‍ നിന്നും നഷ്‌ടപ്പെട്ടത്‌ ആര്‍ക്കാണ്‌ ലഭിക്കുക എന്ന ചിന്ത ഈ കവിയെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. ശാകുന്തളത്തിലെ മോതിരംപോലെ മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചാല്‍ കവിയോടൊപ്പം നമ്മളും രക്ഷപ്പെടും. കവിതാപുസ്‌തകം: കെ. എം. സുധീഷിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കാവ്യസമാഹാരത്തിന്‌ കല്ലുപ്പ്‌ എന്നാണ്‌ പേര്‌. വേദനയില്‍ നിന്നും കവിതയുടെ ഉപ്പ്‌ കുറുക്കിയെടുക്കുന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ പുസ്‌തകത്തിന്‌ അനുയോജ്യമായ പേരു തന്നെ. വേദന പറയാതെ, ഭ്രഷ്‌ടിന്റെ നിറം എന്നീ കവിതാ സമാഹാരങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷം കല്ലുപ്പ്‌. രോഗഗ്രസ്‌തമായ കവിമനസ്സിന്റെ അസ്വസ്ഥതകളും അതിജീവനവും ഇഴചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കവിതകളുടെ കലവറയാണ്‌ കല്ലുപ്പ്‌. വേദനയുടെ കവിയാണ്‌ കെ. എം. സുധീഷ്‌. ഹൃദയത്തില്‍ വഹിക്കുന്ന നൊമ്പരങ്ങളുടെ മൃദുസ്‌പര്‍ശനം കല്ലുപ്പില്‍ ആര്‍ദ്രത നിറയ്‌ക്കുന്നു. മനസ്സും ശരീരവും വേദനയുടെ നീരൊഴുക്കില്‍ ആഴ്‌ന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ കവിതയുടെ കുത്തൊഴുക്ക്‌ സുധീഷിന്റെ വിരല്‍പ്പാടുകളില്‍ പതിയുന്നു: എഴുതി ഫലിപ്പിക്കുവാന്‍/ കഴിയാത്ത വേദന/ പുണ്ണായി പൊട്ടിയൊലിച്ച്‌/ ദുര്‍ഗന്ധം വമിച്ചപ്പോള്‍/ തോല്‍വി സമ്മതിച്ച്‌/ തിരിച്ചു നടന്നു- (ഫ്രീഓഫര്‍ എന്ന കവിത).അപ്രതീക്ഷിതമായി കവിയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക്‌ കയറിവന്ന മഹാരോഗത്തോട്‌ ശരീരവും പ്രജ്ഞയും കൊണ്ട്‌ പോരാടുന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ ശക്തമായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പാണ്‌ കല്ലുപ്പിലെ രചനകള്‍. അന്തമില്ലാത്ത കയങ്ങളില്‍ ഒഴുകിനടക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ സജീവസാന്നിധ്യമാണ്‌ ഈ പുസ്‌തകത്തിന്റെ കരുത്ത്‌. വേദനകള്‍ കോറിവരച്ചിട്ട ഉത്‌കണ്‌ഠകളും വിഹ്വലതകളും ഇച്ഛാശക്തിയാക്കി മാറ്റുന്ന ഭാവനയുടെ സമരമാണ്‌ സുധീഷിന്‌ കവിതയെഴുത്ത്‌. സ്‌നേഹം എന്ന കവിതയില്‍ സുധീഷ്‌ എഴുതി: നിണം കുടിച്ചുവറ്റിച്ചെടുക്കും മുമ്പ്‌/ കണ്ണീരുപ്പില്‍ പിറന്ന ഏകാന്തതയ്‌ക്ക്‌/ ഓര്‍മകള്‍ കാവലും.- വ്യക്തിതലത്തില്‍ നിന്നും നീതികാരുണ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ന്യൂക്ലിയസ്സായി മാറുമ്പോഴാണ്‌ സ്‌നേഹം വിപ്ലവകരമായിത്തീരുന്നത്‌. സുധീഷിന്റെ കവിതകള്‍ വായനക്കാരുമായി പങ്കുവെക്കുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല.മുപ്പത്തിയെട്ട്‌ കവിതകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന കല്ലുപ്പ്‌ ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം- ശാന്തിയുടെ വെണ്‍ചിറകില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ എന്താണെന്നാണ്‌. കല്ലുപ്പിലെ കവിതകള്‍ തുടങ്ങുന്നത്‌ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ എയ്‌തുമുറിക്കുന്ന ചോദ്യാവലിയോടെയാണ.്‌ ഈ സമാഹാരത്തിലെ അവസാന കവിതയില്‍ സകല പിഴവുകളും ഏറ്റെടുക്കുന്ന മനസ്സാണ്‌ എഴുതിനിറയുന്നത്‌: ഇന്നിതാ/ ഒരു പൂവുപോലെ/ സ്വീകരിക്കുന്നു/ നിന്റെ പിഴയെ.- തന്നിലേക്ക്‌ വന്നുചേരുന്ന സകല വേദനകളും ചോദ്യാവലികളും മനസ്സുതുറന്നു സ്വീകരിക്കാന്‍ തയാറെടുക്കുന്ന കവിയുടെ ജീവിതമാണ്‌ കല്ലുപ്പ്‌. അഥവാ ജീവിതത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ്‌ ഈ കാവ്യകൃതി.പഠനത്തില്‍ എം. മുകുന്ദന്‍ എഴുതി: വേദനകളെ അക്ഷരങ്ങളാക്കി കവിത രചിക്കുന്ന ഒരു കവിയും ഈ ഭൂമിയില്‍ ഏകാകിയല്ല. നീയും ഏകാകിയല്ല. കവീ, നിന്റെ വ്യഥകളിലും നിന്റെ സര്‍ഗയജ്ഞങ്ങളിലും നീ തനിച്ചല്ല. കെ. ഇ. എന്‍ ലേഖനത്തില്‍ പറയുന്നു: സര്‍വവേദനകളും സഹിച്ച്‌ സ്വയം കുഴിച്ചുമാണ്‌ സുധീഷ്‌ സ്വയം കണ്ടെടുക്കുന്നത്‌. രോഗപീഢകളില്‍ ശരീരം പിടയുമ്പോഴും പോര്‍നിലങ്ങളിലേക്കാണ്‌ മനസ്സ്‌ മുഷ്‌ടി ചുരുട്ടുന്നത്‌.- കവി സ്വയം വെളിപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭം: എന്തിലും അലിഞ്ഞലിഞ്ഞു തീര്‍ന്നിട്ടും/ നെഞ്ചേറ്റിയത്‌ കൊടുംകയ്‌പ്പ്‌/ അധികമാവരുത്‌ ഒരു നുള്ളുപോലും/ ചുമലേറ്റിയ വായ്‌വാക്കിലെല്ലാം/ ആഴിയുടെ അഗാധത തന്നെ കൂട്ട്‌- (കല്ലുപ്പ്‌). നമ്മുടെ ഉണര്‍വ്വുകളിലെ ഊര്‍ജ്ജരാഹിത്യത്തെ വിചാരണചെയ്യുന്ന കല്ലുപ്പ്‌ പൊള്ളുന്ന ചോദ്യത്തില്‍ നീറ്റലനുഭവിക്കുന്ന ജന്മത്തിന്റെ നീക്കിയിരിപ്പാണ്‌.- ( കേരള സാഹിത്യഅക്കാദമി, 45 രൂപ ).ബ്ലോഗ്‌ കവിതഎഴുത്ത്‌ സ്വയം വിചാരണ നടത്തലാണ്‌. വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥ സാധ്യതയിലൂന്നിയുള്ള ആത്മാന്വേഷണം തന്നെ. ബ്ലോഗെഴുത്തുകളില്‍ ഈ പ്രവണത കുറയുന്നു. കാരണം മറ്റൊരു നോട്ടം ഏല്‍ക്കാതെ വെളിപ്പെടുകയാണ്‌ ബ്ലോഗുകളില്‍. ഇത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപ നമാണെന്ന്‌ അംഗീകരിക്കുമ്പോഴും സര്‍ഗാത്മകതയുടെ വിസ്‌മയം നഷ്‌ടപ്പെടുകയാണ്‌ പല ബ്ലോഗ്‌ രചനകളിലും. ഇതിന്‌ നിരവധി ഉദാഹരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതാണ്‌ ഈ ആഴ്‌ചയിലെ ബ്ലോഗെഴുത്തുകള്‍. വളരെ ശക്തമായ രചനകളെ കാണാതിരിക്കുകയോ, വായിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അവയെ അതതിന്റെ ഗൗവരത്തോടെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ബ്ലോഗ്‌ കവിതകളില്‍ വേറിട്ടുനില്‍പ്പുകളിലേക്ക്‌. ഉറുമ്പിന്‍കൂട്‌ എന്ന ബ്ലോഗില്‍ അന്‍വര്‍ അലി എഴുതിയ പവര്‍കട്ട്‌ എഴുന്നേല്‌പിനെക്കുറിച്ചാണ്‌. അവനവനിലേക്ക്‌ തന്നെയു ള്ള തിരിഞ്ഞുനോട്ടമാണ്‌ ഈ കവിത അനുഭവപ്പെടുത്തുന്നത്‌. അന്‍വര്‍ അലിയുടെ വരികളില്‍ നിന്നും: വരാന്ത വരാന്തയിലിരിക്കുന്നു/ ഇരുട്ടിന്റെ കവുങ്ങ്‌/ മടിയില്‍ കേറിയിരിക്കുന്നു/ കൂട്ടുകാരി അതില്‍നിന്നൊരു കുത്തുപാള തെറുക്കുന്നു- (പവര്‍കട്ട്‌). കവിതയുടെ അവസാനത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ കവി സൂചിപ്പിക്കുന്നു: വരാന്ത എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു/ വീട്ടിലേക്കോ പുറത്തേക്കോ?. ജീവിതത്തെ തലകീഴയാക്കിപ്പിടിക്കുകയാണ്‌ എഴുത്തുകാരന്‍. ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം ബ്ലോഗില്‍ മനോഹരന്‍ മാനിക്കത്ത്‌ തുറന്നിട്ട ജാലക ത്തിലൂടെ കണ്ണോടിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ വ്യത്യസ്‌ത ചിത്രങ്ങളാണ്‌ മനോഹരന്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. അതില്‍ കയ്‌പ്പും ചവര്‍പ്പുമുണ്ട്‌. മനോഹരന്റെ കവിത ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴയുകയാണ്‌. ഒരിടത്ത്‌ മനോഹരന്‍ സംശയിക്കുന്നു: ആരോഗ്യം നശിച്ച പേനയും/ വാലും തലയും നഷ്‌ടപ്പെട്ട/ കഥകളും കവിതകളും/ എന്നോട്‌ പറയാന്‍ മടിക്കുന്നതെന്താണ്‌?. ബൂലോകകവിതാ ബ്ലോഗില്‍ സിനു കക്കട്ടില്‍ ഉള്ളെഴുതുകയാണ്‌. പുറംകാഴ്‌ചകളെ കവി നിഷേധിക്കുന്നു. ഒരു തരത്തിലുള്ള കവിതയുടെ മറുപുറംതപ്പല്‍. സിനു എഴുതുന്നു: ചിരിച്ചു തലയാട്ടുമ്പോഴും/ ഇലകള്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ/ വേരുകളുടെ ജാരസംഗമങ്ങള്‍.- ഇങ്ങനെ സംശയഗ്രസ്‌തനാകുന്ന കവി സ്വയം കണ്ടെടുക്കുന്നു: എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും/ എനിക്കറിഞ്ഞു കൂടാത്ത/ എത്ര ഞാനാണ്‌/ എന്റെയുള്ളില്‍-(ഉള്ളില്‍). ഗഫൂര്‍ കരുവണ്ണൂരിന്റെ ചേപ്ര ബ്ലോഗില്‍ നിന്നും ക്ലസ്റ്റര്‍ ബോംബ്‌ എന്ന കവിത. അധ്യയനത്തിലേക്കും അധ്യാപനത്തിലേക്കും വെളിച്ചംപകരുന്ന ഒരു കവിത. പറഞ്ഞുശീലിക്കുന്ന ചില നുണകളുടെ ഉള്ള്‌ തുറക്കുകയാണ്‌ ഗഫൂര്‍ കരുവണ്ണൂര്‍. ക്ലാസ്‌മുറിയിലെത്തുന്ന നുണകളെക്കുറിച്ചാണ്‌ കവി എഴുതുന്നത്‌: ചില നുണകള്‍/ ക്ലസ്റ്ററിലേക്ക്‌ വരുമ്പോഴേക്കും/ പഴുത്തു പാകമായിട്ടുണ്ടാവില്ല/പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാനുള്ള/ എഡിറ്റിംഗിന്റെ തിരക്കിലാവും.- നമ്മുടെ അറിവടയാളങ്ങളുടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തിരയുകയാണ്‌ ഈ കവിത. കുട്ടികള്‍ മറന്നുവച്ച പുസ്‌തകത്തില്‍ ചില നുറുങ്ങുകളെങ്കിലും കയറിക്കിടക്കുന്നുണ്ടാവും എന്ന്‌ ഗഫൂര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്‌. കാമ്പസ്‌ കവിത: കാമ്പസ്‌ കവിതയില്‍ പുതുശബ്‌ദങ്ങള്‍ തളിര്‍ക്കാതെയാണ്‌ കഴിഞ്ഞ വാരം പിന്നിട്ടത്‌. മഴച്ചിന്തും യാത്രാ മൊഴിയും സമസ്യയും തന്നെ മുഖ്യവിഷയം. കത്തുന്ന വര്‍ത്തമാന ജീവിതം കാമ്പസിന്റെ മനമുടച്ചില്ല. മഴച്ചിന്തുകള്‍ എന്ന രചനയില്‍ നിന്നും: ഉണങ്ങിയ ആകാശങ്ങളില്‍/ കൊടും വെയില്‍ പെയ്‌ത്‌/ തീക്കാറ്റു പടരാന്‍/ ഇനി വെറുതെ കാത്തിരിക്കുക-( സൈനുല്‍ ആബിദ്‌, കൊണ്ടോട്ടി - മാതൃഭൂമി മാഗസിന്‍). പലതും ഓര്‍മക്കേടായിമാറുന്ന ജീവിതമാണ്‌ ഇവിടെ എഴുതുന്നത്‌. യാത്രാമൊഴിയില്‍ സൗദാബി എ. ടി കോട്ടക്കല്‍ മതവൈരമാണ്‌ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്‌. സനാതനധര്‍മം വിസ്‌മരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ നോക്കി കവി കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നു: അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിന്നു/ നെയ്‌ത സ്വപ്‌നഗോപുരത്തിന്റെ/ ചില്ലുകള്‍ പൊട്ടിച്ചിതറി.തൂലിക മാസികയുടെ കാമ്പസ്‌പേജില്‍ കെ. എം. ഫസീല മൂര്‍ശിദ്‌ , ഒറ്റപ്പാലം പഴയ സമസ്യയെ പുറത്തെടുക്കുന്നു. കവിതയില്‍ നിന്നും വാക്കുകള്‍ ഇറങ്ങി ഓടി- തെരുവുയുദ്ധം എന്നിങ്ങനെ ഫസീല മൂര്‍ശിദ എഴുതുമ്പോള്‍ മാസിക ദൂരെവെച്ച്‌ വായനക്കാര്‍ ഓടുന്നത്‌ കാണുന്നില്ല. കവിത അകക്കണ്ണിന്റെ ആലേഖനമാണ്‌. എല്ലാറ്റിനും മൂകസാക്ഷിയായ കവിയുടെ പേനത്തുമ്പില്‍ നിന്നും ചോരത്തുള്ളികള്‍ ഒഴുകുന്നു. കവി നടന്നുപോകുന്നത്‌ ഒരു പിടിചാരം കാറ്റില്‍പറത്തിക്കൊണ്ടാണ്‌. ഫലീല മൂര്‍ശിദിന്റെ വരികള്‍: വാക്കുകള്‍പരി/ പേനത്തുമ്പില്‍ നിന്നിറ്റി വീഴുന്നത്‌/ ചോരത്തുള്ളികള്‍- (സമസ്യ). കവിതയുടെ കുതിപ്പാണ്‌ കാമ്പസ്‌ എഴുത്തുകളെ സജിവമാക്കുന്നത്‌. പക്ഷേ, കാമ്പസിലും ഇലകൊഴിയും കാലമെന്നാണ്‌ ഈ ആഴ്‌ചത്തെ രചനകള്‍ നല്‍കുന്ന പാഠം. കാവ്യനിരീക്ഷണം : വി. സി. ശ്രീജന്‍ കാലികപ്രസക്തിയുള്ള ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക്‌ നമ്മുടെ കവികളെ നടത്തിക്കുന്നു: ഭാഷയെന്ന നിലയില്‍ മലയാളവും കവിയെന്ന നിലക്ക്‌ താനും അതിജീവിക്കാന്‍ വല്ല സാധ്യതയുമുണ്ടോ എന്ന്‌ ഈയടുത്ത കാലംവരെ ഒരു കവിയും സ്വയം ചോദിച്ചു കാണുകയില്ല. കാരണം അത്ര സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഭാഷയാണ്‌ മലയാളമെന്നും അത്രതന്നെ ഭദ്രമായ കലയാണ്‌ കവിതയെന്നുമായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും വിശ്വാസം. കാലം മാറിയതോടെ ഭാഷയുടെയും കവിതയുടെയും അടിത്തറ ഇളകിത്തുടങ്ങി. ഞാന്‍ എന്തിനു എഴുതുന്നു. കാലഹരണപ്പെട്ട ഈ സാഹിത്യകലയില്‍ എന്തിന്‌ ഇനിയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങള്‍ എഴുത്തുകാര്‍ക്ക്‌ അവഗണിക്കാന്‍ പറ്റാതായിട്ടുണ്ട്‌. ഒരു കവി പുതുതായി എഴുതുന്ന ഓരോ കവിതയിലും കവിതയെഴുത്തു തുടരാന്‍ എന്തു കൊണ്ട്‌ തീരുമാനിച്ചു എന്നതിന്റെ ന്യായം കൂടിവേണം- (നിലാവില്‍ തിമിംഗിലമുയരുന്നു- മാധ്യമം, നവം.9) . കവി അയ്യപ്പന്‌ അറുപത്‌ തി കയുന്നു (താഹാ മാടായി- മലയാളം വാരിക,നവം. 6). ജീവിതത്തിന്റെ സാമ്പ്രദായികമായ എല്ലാ ഉള്ളടക്കങ്ങളെയും ഈ കവി നിരാകരിക്കുന്നു. നോവുകളെയെല്ലാം പൂവായി കാണുന്നു. തള്ളവിരല്‍ കടിച്ചുമുറിച്ച്‌ സത്യവചസ്സിന്റെ രുചിയറിയുന്നു. വീടു വേണ്ടാത്ത ഈ കവി വാറുപൊട്ടിയ തന്റെ പാദരക്ഷകള്‍ കൊണ്ട്‌ കാലത്തെ മുറിച്ചുകടക്കുന്നു.- ഈടുറ്റ വിശകലനമാണ്‌ താഹ മാടായി നടത്തിയത്‌. അയ്യപ്പന്റെ കവിതകളും ജീവിതവും നമ്മുടെ അടുത്തിരുത്തി മനസ്സിലേക്ക്‌ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുന്ന അനുഭവം. കവിതകള്‍ എഴുതുപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം കവിയാകുന്നില്ല. കവിത ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന മനസ്സുകളും അനിവാര്യം. അയ്യപ്പന്‌ ലഭിച്ച സുകൃതമാണത്‌. - നിബ്ബ്‌, ചന്ദ്രിക 8-11-2009 Fri, 06 Nov 2009 09:34:32 +0000 കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്‍ വാണിമേല്‍ http://sreyas.in/spiritual-discourses-announcements http://sreyas.in/?p=242 കേരളത്തിലും പുറത്തും വച്ച് നടത്തപ്പെടുന്ന വിശിഷ്ടവ്യക്തികളുടെ ആത്മീയ പ്രഭാഷണങ്ങളുടെയും സനാതനധര്‍മ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരിപാടികളുടെയും വിവരങ്ങള്‍ ലഭ്യാമാക്കുന്നതിനായി ഇവന്റ് കലണ്ടര്‍ എന്നൊരു വിഭാഗം ശ്രേയസ് വെബ്സൈറ്റില്‍ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. പരിപാടിയുടെ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ ചേര്‍ക്കാന്‍ ദയവായി വിശദമായി ഇമെയില്‍ ചെയ്യുക. വെബ്സൈറ്റ് ലിങ്ക് ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതും, നോട്ടീസിലുള്ള കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങളും sree@sreyas.in എന്ന ഇമെയില്‍ അഡ്രസില്‍ അയച്ചു തരിക. Fri, 06 Nov 2009 09:34:02 +0000 ശ്രീ (sreyas.in) http://roshniv.blogspot.com/2009/11/jaipur-pink-city.html tag:blogger.com,1999:blog-21242515.post-6397583226946093623 Rajasthan had long been in my list of dream travel destinations and this Dussehra holidays the trip just happened. Jaipur is five hours journey from Delhi. We (me, M, AP amp;amp; parents) started off early morning from Noida where my sis stays. It was not the best time to visit Jaipur. Well, for that matter it was not a bad time either. The weather forecast reported was at 36 degrees and Rajasthan was in news for all bad reasons. The Indian Army had accidentally dropped bomb at Bikaner and there was sand storm in Jaiselmer. Well, but nothing could deter our trip to the Pink City. Rajasthan of my imagination was a dry treeless arid dessert. In fact I was quite surprised to see the sprawling hills covered with shrubs all around the city. Jaipur is a colourful city. People wear bright clothes, the men in turbans and the women in colourful saris modestly covering their face. We walked through the City Palace complex. On both sides of the street were shops selling puppets, ethnic jewellery, shoes, elaborately embroidered dresses,and the famous blue pottery. We reached Hawa Mahal. This palace is shaped like Lord Krishna's crown and has an array of countless windows on all sides, which accounts for the heavy breeze inside and hence the name. During the Rajput reign, these windows gave the women folk of the palace a view of the street life outside. In AP's words, the lovesick princesses waited at these windows for their prince to come and whisk them off on gallant horses :) Next we decided to check in at our Hotel Umaid Mahal. We had a tough time locating the hotel, because whenever we asked for direction, we were pointed to a different route. Wherever we stopped, there were eager tour guides waiting to pounce, offering to accompany us to our destination. It looked as if Jaipur is teeming with travel guides. And Umaid Mahal was very much worth all the trouble. It far exceeded my wildest imagination of a hotel. As soon as you enter the Mahal, you get transformed to a magical palatial world. Every inch of the wall and ceiling were covered with exuberant mural paintings. Oil paintings of old Rajput empire adorned the walls. The intricately carved silver furniture, wooden sculptures and grand chandeliers that hung from the ceiling coupled with the golden glow of the lamps added to it's magnificence. I would highly recommend this hotel to anybody visiting Jaipur. After having a late lunch, we proceeded to Chowki Dhani which is a modelled Rajasthani village. It is a rustic hamlet comprising of mud huts with thatched roofs, panchayat and forest with Rajasthani tribal. It has a carnival with performance by folk dancers, puppet show, tight rope walking, magicians, fortune tellers, potter dancers, camel and bullock cart rides. You can sit comfortably on coir cots in the huts, sip camel-milk tea from earthen pots and smoke the hookahs. Btw, camel milk tastes yuck. There were craft bazaars for shopping and I bought a beautiful Rajasthani jootha and a jewel box. There were entertainment stalls, where M tried his hands on shooting with bow and arrows and AP at shooting with a gun. Well,the mention of Chowki Dhani is incomplete without the elaborate full course Rajasthani dinner served on leaf plates. I almost lost count of the number of dishes on my overflowing platter. I guess it was around 20-25 dishes. I couldn't comprehend the ingredients of most of the dishes, which left me at awe about how much varied are the cuisines when you travel from one part of India to another!!! Truly incredible!!! Since we went to Chowki Dhani during Dussehra season, I for the first time witnessed the tradition of "Burning the Ravan". A gigantic effigy of Ravan was erected on the open court supported by ropes on all sides. We were told that the ceremony will start at 9pm. There was a huge crowd gathered. Soon all the performers of Chowki Dhani- the folk dancers,acrobats, magicians and tribal folks came together singing, dancing and blowing trumpets. They danced around the roaring Ravan and made merry.. Crackers exploded and fireworks illuminated the night sky. Ravana had chains of crackers and fireworks enclosing his body. After the merrymaking, it was set to fire. The illumination and cacophony that followed temporarily rendered us blind and deaf. I was really excited to watch this event despite the amount of air and sound pollution it created. After this, we left Chowki Dhani and returned to the hotel. Next day after having complimentary buffet breakfast from hotel, we set off to indulge in some shopping extravaganza. Jaipur is famous for quilts/rajais. So we bought two of those along with blue pottery for our future home :) Also got some bandhini dress materials and Jaipuri bangles for cousins and friends. It was in the scorching hot mid day sun that we went to see Jal Mahal, as a result of which I got a bad splitting headache. From there, we went on to see Jaigarh fort which is situated on hill-top. The fort must have well protected the city from the enemies during the reign of Mugals. Jaigarh fort gives a good view of the entire Jaipur city. There is a museum out there showcasing all the weapons, armour and shields used during war. I was surprised to see many of them exactly replicated in the movie 'Jodha Akbar', when I viewed it last weekend. As we were leaving the fort, I spotted a few hoopoe birds with their beautiful crowns spread out and a couple of peacocks in the wild. I guess the bird watcher in me has not died yet. I was excited to spot the hoopoe birds, though it's quite common in this part of India. Hubby dear on seeing the peacocks stopped the vehicle, ran and vanished off into the wild with his camera. We left Jaipur by sunset, when the setting sun painted the Pink City into a dark hue of red. Fri, 06 Nov 2009 09:30:13 +0000 Flyaway Mind http://alaivani.com/Blog/tabid/56/EntryID/396/Default.aspx http://alaivani.com/Default.aspx?tabid=56&EntryID=396 Sometimes we are inspired most when we are away from our 'comfort zone' and in places we find exotically beautiful. Expressing oneself through introspection in nature, cultural celebrations and everyday life events in another country, or in learning to slow yourself down and appreciate a simpler life are all topics discussed in this month's blog posts that have inspired me. Click in to read expressions of Indian culture in America, American lifestyle adjustments in Italy, Introspection in the exotic beauty of Utah, and other amazing insights that inspire and motivate! Fri, 06 Nov 2009 05:00:00 +0000 http://kuttettantekurippukal.blogspot.com/2009/11/blog-post_05.html tag:blogger.com,1999:blog-8852922333839618025.post-3539308937642407547 നെറ്റിയോടു കൈപ്പടം ചേർത്തു വെച്ച്‌ വൃദ്ധന്‍ കത്തുന്ന വെയിലിനെ തലയുയർത്തി നോക്കി.. ഇലകൊഴിഞ്ഞസ്ഥിപഞ്ജരം പോലെയായ മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിൽ കൂടി, താണുപറക്കുന്ന ഒരു കഴുകനെ മാത്രം കണ്ടു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വളരെ സാവധാനം വട്ടമിടുന്ന കഴുകനോടൊപ്പം കറങ്ങി.. വേനലിന്റെ ഉഷ്ണം പുറത്തുകൂടി വിയർപ്പു ചാലുകളായി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി..വരണ്ടുണങ്ങിയ ചുണ്ടുകൾ നാവുകൊണ്ടു നനച്ച്‌ അയാൾ കയ്യിലിരുന്ന വടി നിലത്തു കുത്തിപ്പിടിച്ച്‌ അതിൽ മുഖം മറച്ചെന്ന പോലെ ഇരുന്നു.. പാടത്തിന്റെ വരമ്പിലുള്ള ആ ചെമ്മൺ പാതയിലൂടെ പൊടിപറത്തിക്കൊണ്ടു ഒരു car പാഞ്ഞു പോയി..വീണ്ടു കീറിയ പാടത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തുള്ള കുടിലിലേക്കു അയാൾ തല ചെരിച്ചു നോക്കി. രണ്ടു ചെറിയ കുട്ടികൾ അവിടെ കൂരയുടെ താഴേ ഇറമ്പിൽ ഇരിക്കുന്നത്‌ അയാൾക്കു കാണാമായിരുന്നു. എന്തോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട്‌ വൃദ്ധന്‍ തല തിരിച്ചു, കാൽകീഴിലൂടെ ഇഴയുന്ന ചോനലുറുമ്പുകളെ നോക്കിയിരുന്നു.. ******** ഉടുപ്പിന്റെ കുടുക്കുകൾ ധ്രുതിയിൽ ഇടുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌, കറുത്തുറച്ച തുടകളിൽ തടവി അവൾ കിടന്നു.. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നിരുന്നു അവളുടെ ശരീരം. "ങും..? എന്താ? ഇനി കാശു വല്ലതും വേണോ?" തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ അയാൾ ചോദിച്ചു. അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു, ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാളെ തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നു. പായയുടെ ഓരത്തു കിടന്ന മുണ്ടു വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ അവളോർത്തു -കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കിക്കോണമെന്നു പറഞ്ഞതാ, ആർക്കറിയാം... നല്ല വേദന..കുറച്ചുകൂടി കിടക്കണമെന്നു തോന്നുന്നു.. അവൾ കണ്ണുകളട്ക്കുമ്പോൾ അയാൾ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു. "ഞാൻ വെള്ളിയാഴ്ച ഈ വഴി റിട്ടേൺ വരും..അന്നു വരും, ചിലപ്പോ അന്തി ആയേക്കും...നിനക്കു ടൗണിൽ നിന്നും വല്ലതും വാങ്ങണോ?" പെട്ടന്നവൾ കണ്ണു തുറന്നു പറഞ്ഞു "ഒരു മരുന്നു കുറിപ്പടി ഉണ്ട്‌..ആ മരുന്നു വാങ്ങിച്ചോണ്ടു വരാമോ?" "ശരി, എടുക്ക്‌..കിട്ടിയാൽ വാങ്ങാം..ആർക്കാടീ ദീനം?" ഒരു പരിഹാസച്ചുവയോടെയാണ്‌ അയാൾ ചോദിച്ചത്‌... "പിള്ളാർക്കു രണ്ടു പേർക്കും അസുഖമാ..വയറുകടി..പിന്നെ അപ്പനു വലിവും" പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ അവൾ എഴുന്നേറ്റു മുണ്ടു മുലകളുടെ മേലെ കെട്ടി, മൂലക്കിരുന്ന തകരപ്പെട്ടിയുടെ മുകളിൽ ഇരുന്ന കുറിപ്പടി അയാളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. "അണ്ണാ, മരുന്നു വാങ്ങിയില്ലേൽ കുറിപ്പടി കളയല്ലേ" അവളോർമ്മിപ്പിച്ചു.. മുണ്ടു പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ മദിപ്പിക്കുന്ന ശരീരത്തിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടയാൾ കുറിപ്പു വാങ്ങിയിറങ്ങി.. പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തപോലെ അയാൾ തിരിഞ്ഞു ചോദിച്ചു "നിന്റെ ആങ്ങളച്ചെറുക്കൻ എന്നാടീ വരുന്നത്‌? ഇവിടുന്നു പോയവന്മാരെല്ലാം തിരിച്ചു വരുവാണല്ലോ?" ********* കുഞ്ഞുങ്ങൾ കഞ്ഞിയും, കറിയും വെച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവർ ചെമ്പരത്തിപ്പൂവിന്റെ ഉള്ളിലെ മഞ്ഞമൊട്ടുകളിൽ നാവു തൊട്ടു രുചിക്കുകയായിരുന്നു. ഇലകൾ നുള്ളിക്കീറി ചിരട്ടയിൽ വെച്ച കറി, ഇളയവളുടെ കാൽ തട്ടി ചിതറി വീണു..മൂത്തവൾ അമ്മയായി - "എന്തുവാ മോളെ ഇത്‌? ഇനിയും എനിക്കു കറിവെക്കാനൊന്നും വയ്യാ.. ഓ ഇനിയിപ്പൊ ഒള്ളതു കൂട്ടി തിന്നാം." പുരയുടെ വടക്കെപ്പുറത്തുള്ള ഇറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു അവർ ഇരുന്നത്‌. ഇലകൾ ഉണങ്ങിയ രണ്ടു കൈതകൾ കുറ്റി മാത്രമായി അവിടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു..അതിനപ്പുറത്ത്‌ ചെമ്പരത്തിയും, കൈനാറിപ്പൂവും.. വിശക്കുന്നു. ഇളയവളാണു ആദ്യം കണ്ടത്‌, ലോറിമാമൻ പെരേടെ ഉള്ളീന്നു ഇറങ്ങി വരുന്നു. അവൾക്കു ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നി..ഇനിയിപ്പം മാമൻ മന്ത്രം ചൊല്ലി വരുത്തിയ പൊറോട്ടെം, ഇറച്ചിയും കിട്ടും..ചിലപ്പം ചോറും, കറിയും കാണും..അവൾക്കിഷ്ടമായിരുന്നു ആ മാമനെ..എപ്പം വന്നാലും തിന്നാൻ കിട്ടും.. അമ്മ പറഞ്ഞതാ ആ മാമൻ വലിയ മന്ത്രവാദിയാ, നമ്മുക്കു വയറു നിറച്ചു തിന്നാൻ തരുമെന്നു. പക്ഷെ മാമൻ മന്ത്രം ചെയ്യുമ്പം ആരും കാണരുത്‌.. ഭൂതം തരുന്നത്‌ വാങ്ങി വെക്കാൻ അമ്മ മാത്രം മാമന്റെ കൂടെ നിക്കണം. ചില ദിവസം രാത്രിയിൽ ഭൂതങ്ങൾ വരും..അന്നേരം മിണ്ടരുതെന്നു അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. വാതിലിൽ മുട്ടു കേൾക്കുമ്പം അമ്മ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അടുക്കളയിലെ ചായ്പ്പിൽ കൊണ്ടുകിടത്തും. അമ്മയെടുക്കുന്നത്‌ അറിഞ്ഞാലും കണ്ണു തുറക്കാതെ കിടക്കും. ഭൂതങ്ങൾ അമ്മെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല..പക്ഷെ എനിക്കു പേടിയാ..കണ്ണുകൾ മുറുക്കിയടക്കും. പിന്നെ കണ്ണടച്ചു പിടിച്ച്‌ കാതോർത്തു കിടക്കും.. ചിലപ്പോ അമ്മയുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച നിലവിളി കേൾക്കാം..ഭൂതങ്ങളുടെ ചിരിയും, മുരൾച്ചയും.. ചിലപ്പം അമ്മ അടക്കി ചിരിക്കുന്നതു കേൾക്കാം.. ഭൂതങ്ങൾ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്നതാരിക്കും. മൂത്തവൾ, അനിയത്തിയെ കയ്യിൽ വലിച്ചുകൊണ്ടു മുറ്റത്തേക്കുള്ള കല്ലുകൾ ചവിട്ടി കയറി, അവൾക്കു വയ്യാ, അല്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തേനെ.. ******************** അമ്മ പൊതിയഴിച്ചു വെച്ചിട്ടു കുട്ടികളെ വിളിച്ചു. "പിള്ളാരേ വേഗം വാ.. വന്നു തിന്ന്." പൊറോട്ടയും, മുട്ടക്കറിയും. കൊച്ചുകുഞ്ഞിനു മുട്ട ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ എന്നമ്മ ഓർത്തു.. കുട്ടികൾ പടി കയറി വരുന്നത്‌ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ മറ്റേ പൊതിയഴിച്ചു. ചോറും, ഇറച്ചിക്കറിയുമുണ്ട്‌. അതിൽ കുറച്ചെടുത്ത്‌ ഇലയിൽ വെചു. "അചാച്ചനെന്തിയേ മക്കളെ?" "കണ്ടത്തിനപ്പുറത്തൊണ്ടു അമ്മേ.." മൂത്തവൾ പുറത്തേക്കു ചൂണ്ടിപ്പറഞ്ഞു. അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഒരു പിഞ്ഞാണമെടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന് കിഴവനു വേണ്ടി ചോറും, കറിയും ഏടുത്തു വെച്ചു. ************** "എന്താടാ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നത്‌, ഒരു ജോലി പോയാൽ വേറെ വരും. നീ ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നത്തിനു മുൻപ്‌ കളക്ടർ ഉദ്യോഗം ഒന്നും അല്ലാരുന്നല്ലോ, നാട്ടില്‌... രണ്ടെണ്ണം എടുത്തു പിടിപ്പിക്കടാ മയിരേ.." അച്ചായൻ നല്ല ഫിറ്റായെന്നവനു തോന്നി. മിനങ്ങാന്നണ്‌ എല്ലാവർക്കും termination paper കിട്ടിയത്‌..വേറെ ജോലി നോക്കാൻ പോലും സമയം തന്നിട്ടില്ല.. അച്ചായന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അയൾക്ക്‌ നല്ല പേടിയുണ്ട്‌.. 3 പെണ്ണുങ്ങൾ കെട്ടുപ്രായം കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു..ഉള്ള വസ്തു പണയപ്പെടുത്തിയാ 7 മാസം മുൻപിങ്ങോട്ടു പോന്നത്‌..ഇനി എന്തു ചെയ്യും? ഇന്നലെ റാസൽ ഖൈമെയിൽ ഒരു ലേബർ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്നു കഫ്തീരിയയിൽ വെച്ചു കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും പെട്ടെന്നു മിണ്ടാട്ടമില്ലാതെ ആയി.. അതു കഴിഞ്ഞപ്പം മുതൽ എല്ലാവരും തമ്മിൽ തമ്മിൽ സംശയത്തോടെയാ നോക്കുന്നതെന്നവനു തോന്നി. രണ്ടുകൊല്ലം കൊണ്ടു വന്ന കടം വീടി..നാട്ടിൽ നിന്നപ്പോ മൈക്കാഡ്‌ പണിക്കു പോകുന്ന കാശ്‌ കൊണ്ടു വീട്ടിൽ പട്ടിണിയില്ലാതെ കഴിയാമായിരുന്നു...ചെത്തുകാരൻ പൊടിയന്റെ മോൻ പോയപ്പം ചേച്ചിയെക്കണ്ട്‌ കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞു വരണമെന്നു പറഞ്ഞാരുന്നു..അപ്പനു വലിവു കൂടുതൽ ആണെന്നവൻ പറഞ്ഞു. 3 മണി ആയി..ഇതുവരെ ചോറുണ്ടില്ല...രണ്ടുദിവസമായിട്ട്‌ കുബ്ബൂസും തൈരും അച്ചാറുമാ തിന്നുന്നത്‌..ഇന്നച്ചായൻ പോയി അരി വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നു ചോറു വെച്ചു..കുറച്ചു പരിപ്പിരുന്നതെടുത്ത്‌ മഞ്ഞളും, ഉപ്പും, പച്ച മുളകും മാത്രമിട്ട്‌ കറിയാക്കി.. വെക്കുമ്പോൾ നല്ല ആർത്തി തോന്നി. പക്ഷെ ഇപ്പോ വിശപ്പില്ല; വിശപ്പു കെട്ടുപോയി. അച്ചായനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അയാൾക്കിപ്പോ വേണ്ട.. കുടി തന്നെ കുടി.. ഒരു പാത്രത്തിൽ രണ്ടു തവി എടുത്തു.. പേരിനും മാത്രം കഴിക്കാം..ഇല്ലേൽ അച്ചായൻ വെച്ചതു കഴിച്ചില്ലന്നും, പറഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങും.. ഉരുള ഉരുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..വെറുതെ.. ചുമ്മാതെ വലുപ്പം കൂട്ടി ഉരുളയുരുട്ടി..ബലിച്ചോറു പോലെ അവനു തോന്നി..അവൻ അതുടച്ചു..ഉണ്ണാൻ തോന്നുന്നില്ല.. പാത്രം അടച്ചുവെച്ചവനെഴുന്നേറ്റു. ******************* മരച്ചില്ലകളുടെ നിഴൽ കിഴക്കോട്ടു നീണ്ടു. എന്നിട്ടും ചൂടിനു കുറവില്ല.. വഴിയും, വയൽ വരമ്പും ആൾക്കാരില്ലാതെ വിജനമായിരുന്നു. വൃദ്ധന്‍ മരച്ചുവട്ടിൽ, തായ്‌വേരിനോടു ചേർന്നിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. താഴെക്കിടന്ന വടിയിലൂടെ, ശവംതീനിയുറുമ്പുകൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്കു കയറിപ്പടർന്നു. ചോറുകിട്ടാതെ ബലികാക്കൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. Fri, 06 Nov 2009 04:37:58 +0000 shine അഥവാ കുട്ടേട്ടൻ http://nandakumarr.blogspot.com/2009/11/city-of-goddesses.html tag:blogger.com,1999:blog-12165783.post-2039956129452962897 In Bankim Chandra Chatterji's novel, 'Anandamath', the secret revolutionary organization with the same name worshipped Bharat-Mata (Mother India) in three forms. 1. What Mother Was - Goddess Jagaddhatri 2. What Mother Has Become - Goddess Kali 3. What Mother Will Be - Goddess Durga - Wikipedia The above triad of awe-inspiring goddesses (one could probably add Tara - about whom I wrote a bit here sometime back - to the group) continues to preside over the fortunes of Calcutta. And nowhere is their collective presence as visible as at Belur Math. First up, there was the Durga Puja (which I did not get to see); shortly therafter came the puja to Kali, which most of the rest of this country calls Diwali (and of which I saw only the final immersion ceremony - the Kali idol, much-worshiped over several days, was tipped into the Ganga and seemed to disintegrate into the murky waters within seconds)(*). And finally, there was the worship of 'Jagaddhatri', literally, 'the Goddess who sustains the world'. I got to see a fair bit of the Jagaddhatri festival. The main puja took place at Saradapith, a small shrine within the larger Belur Math complex. The Goddess image was 'life-size' and sari-clad and had four arms and had a fiercely beautiful face; she sat atop a very life-like lion which stood on the corpse of a slain elephant demon. And then there was the 'Khichdi-fest'. For an entire night a tight gang of workers were seen laboring in a makeshift pandal. When I took a look at 9 or so in the morning, they were still at work and the following were already in place: (1) a full dozen cylindrical tanks, each with capacity well over a thousand liters, each brimming with khichdi (2) a score of somewhat smaller vats with heaps of cooked potatoes steeped in oily gravy; and there were further hills of the same tuber beyond, waiting to be processed, The communal eating of the 'Khichdi-prasad' began at 10 am and went right thru the day; people were let in in batches and were served by a battery of volunteers, whose mechanical efficiency (and all those plates with little lakes of golden yellow khichdi) reminded one of Bruegel's 'Peasant Wedding'. At a conservative estimate, around 20-30 thousand liters of khichdi were finished off by 40-50 thousand eaters. The menu was minimal, khichdi (unlimited), the potato curry (again unlimited) and laddoos (1 or 2 per head). I did not try the laddoo but the other items actually tasted excellent! And the premises saw lots of festive trading, especially in religious paraphernalia. Among the items on display were icons of 'space-clad' Kali and a Lakshmi - the Goddess sported a Bengali style tiara; and instead of the 'usual' elephants squirting water on her, she was accompanied by her 'real' vahana, the owl. And there were no gold coins showering from her palms; instead she held a jewel-encrusted pitcher. -------- And nowadays the Goddesses are in the news in an all-India context as well. Some sort of debate is brewing on 'Vande Mataram', our National Song. The issue: the unequivocal invocation mention the song makes of Hindu goddesses. Poet Javed Akhtar, one of the participants, characterizes a couple of stanzas (probably, those which refer to Durga, Lakshmi and Saraswati - the latter two having mysteriously replaced Kali and Jagaddatri) as 'rabidly religious'; and he goes on to add "I sing (the rest of?) the song!" And Wiki claims: "The song remains to this day very unpopular among muslims of India". And here is Rabindranath Tagore's sagely take on the matter(the year was 1937. Again from Wiki) "The core of Vande Mataram is a hymn to Bharat Mata( Mother India): this is so plain that there can be no debate about it. Of course Bankimchandra does show Durga to be inseparably united with Bengal in the end, but no Mussulman [Muslim], christians and Arya Samajis can be expected patriotically to worship the ten-handed deity as 'Swadesh' [the nation]. This year many of the special [Durga] Puja numbers of our magazines have quoted verses from Vande Mataram - proof that the editors take the song to be a hymn to Durga. The novel Anandamath is a work of literature, and so the song is appropriate in it. But Parliament is a place of union for all religious groups, and there the song cannot be appropriate..." ------------ (*) In the days just before Kali puja, a nearby shop had stocked dozens of Kali images, all of the same design but of various sizes (a couple of them were colossal). And they were all 'bare' idols, lacking the weapons and the usual macabre ornaments of severed head garlands and ear-rings (presumably, these would get added just before the puja). Even the girdle, with chopped-off humans hands strung together, was missing - and strangely enough, its 'function' was performed by a hand that seemed to sprout from her belly and grow downwards! The Malayalam novel 'Govardhante yaatrakal' has episode which I found rather unsettling when I read the book a decade ago:a Calcuttan potter, having cast a Kali image, suddenly decides to decapitate it and to turn it into the even more frightening 'Chhinnamastaka' form of the Goddess. But now, having seen a bit of Cal, his act does not strike me as particularly shocking - Wiki shows the photo of a Chhinnamastaka image actually worshipped at a Kali puja pandal. And, to my knowledge, Kerala is about the only place in India where temporary idols are not abandoned to the elements. Fri, 06 Nov 2009 04:31:46 +0000 R.Nandakumar http://munnooran.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-2839656767217831711.post-1746572741842252739 അക്കരെ ഒരിക്കലും എനിയ്ക്ക് അക്കരെയായിരുന്നില്ല. അക്കരെ എനിയ്‌ക്കൊരു വെല്യങ്ങുണ്ടായിരുന്നു. വെല്യുമ്മയുടെ തറവാട്. ചാത്തപ്പറമ്പിന്റെ വിശാലമായ പുരയിടത്തില്‍ പല വീടുകളായി വെല്യങ്ങുള്ളവര്‍ പരന്നു കിടന്നു. മാങ്ങാക്കാലത്ത് മാവുകള്‍ നല്‍കുന്ന മധുരം തേടി ഞാന്‍ അവിടേക്ക് പോകും. ഒഴിവു ദിവസങ്ങളില്‍ സ്വന്തം വെല്യങ്ങിന്റെ അവകാശവുമായി ശുക്കൂറും മുംതസും ഹിഫ്‌സുവുമൊക്കെ വരും. എനിക്ക് വെല്യുമ്മയുടെ തറവാടാണെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് സ്വന്തം ഉമ്മയുടെ തറവാടായിരുന്നു അത്. അവകാശത്തര്‍ക്കങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ മാങ്ങ പെറുക്കിയും മാസ് കളിച്ചും ഒളിച്ചു കളിച്ചും ഞങ്ങള്‍ ബാല്യം ആഘോഷിച്ചു. വെല്യങ്ങുള്ള ബാബുക്കാക്ക പിന്നീട് എളേമയെ കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോയപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് അങ്ങോട്ടുള്ള പോക്കിന് ഒന്നു കൂടി അവകാശമായി. അങ്ങിനെ അക്കരെ എനിയ്ക്ക് ഒരേളമ കൂടിയായി. അമ്മായിക്ക് മാരന്‍ വന്നതും അക്കരെ നിന്നു തന്നെ. അങ്ങിനെ അക്കരെ എനിയ്ക്ക് ഒരു അമ്മായി കൂടിയായി. അക്കരെക്കുള്ള പോക്ക് ഒരു പാടു കൂടി. ചെറിയ പെരുന്നാളിനും ബലി പെരുന്നാളിനും നോമ്പു സല്‍ക്കാരത്തിനും അമ്മായിയേയും എളേമയേയും തേടിപ്പോകാന്‍ ഞാന്‍ വാശിപിടിച്ചു. ഒഴിവു കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ അക്കരേക്ക് പോയി. തെയ്യത്തിന്‍ കടവിലൂടെയാണ് യാത്ര. മഴക്കാലത്ത് കടത്ത് കടന്നു. വേനല്‍ കാലത്തേ അരയോളം തുണി കയറ്റി വെച്ച് നഗ്നത വെള്ളത്തില്‍ മുക്കി പുഴ മുറിച്ചു കടന്നു. അങ്ങിനെ പോയിപ്പോയി. ഒടുവില്‍ എനിയ്ക്ക് അക്കരെ ഒരിക്കലും അക്കരെയല്ലാതായി. ഒരു മാങ്ങാക്കാലത്ത് വെല്യുമ്മയോടൊപ്പമാണ് ആദ്യം ഞാന്‍ അക്കരേക്ക് പോയത്. വെല്യുമ്മയുടെ അനിയത്തിയും വേറെയും കുറേ കുടുംബക്കാര്‍ അക്കരെയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് വെല്യുമ്മ പോകുമ്പോഴൊക്കെ കോന്തലക്കല്‍ പുകയിലെക്കെട്ടിനും തോണിക്കാരന് കൊടുക്കാനുള്ള ചില്ലറയ്ക്കുമൊപ്പം ഞാനുമുണ്ടാകും. അമ്മായിയും എളേമയും അക്കരെയെത്തിയതോടെയാണ് അക്കരെപ്പോക്കില്‍ ഞാന്‍ സ്വയം പര്യാപ്തനായത്. അത്യാവശ്യം തോണിയൊക്കെ ഒറ്റക്ക് കയറാനും ഇറങ്ങാനും അപ്പോഴേക്കും പരിശീലനം സിദ്ധിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അക്കരേക്ക് കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ ദിവസം അമ്മായിയും എളേമയും കരഞ്ഞിരുന്നു. കല്യാണപ്പെണ്ണിനെ അക്കരെ കടത്താന്‍ ഒപ്പം പോയവര്‍ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ അവര്‍ പിന്നെയും കരഞ്ഞു. അക്കരെ സന്തോഷമാണെന്ന് കരുതിയിരുന്ന എനിക്ക് അവര്‍ എന്തിനാണ് കരഞ്ഞതെന്ന് മനസിലായില്ല. ചാക്കില്‍ കെട്ടി പുഴക്ക് അക്കരെ കടത്തിയ പൂച്ചകളും വലിയ വായില്‍ നിലവിളിക്കാറുള്ളത് ഓര്‍ത്ത്ു ഞാന്‍ അപ്പോള്‍. പിന്നീട് കടല്‍ കടന്ന് മണലാരണ്യത്തിലെ മഹാനഗരത്തിലെത്തിയപ്പോഴാണ് അക്കരെ കുന്നോളം വലിപ്പത്തില്‍ കാത്തു നിന്ന സങ്കടങ്ങള്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അക്കരക്കാരും ഇക്കരക്കാരും കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വല്ലാതെ വിളക്കിച്ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അക്കരെ നിന്ന് ഇക്കരേക്കും ഇക്കരെ നിന്നു അക്കരേക്കും ഒരുപാട് കല്യാണങ്ങള്‍ നടന്നു. അവരൊക്കെ ഇടക്കിടെ അക്കരെയും ഇക്കരെയും പോയി ഇരു കരകളും തമ്മില്‍ സ്‌നേഹത്തിന്റെ പാലം തീര്‍ത്തു. മറുകര പോകാന്‍ അവര്‍ക്കൊരു പാലം വേണ്ടായിരുന്നു. തെയ്യത്തിന്‍ കടവില്‍ പാലം വരികയാണ്. കാലത്തിന്റെ വേഗം മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങളെ ദുര്‍ബലമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അത് ഒരു മനസ്സില്‍ നിന്ന് മറ്റൊരു മനസ്സിലേക്കുള്ള പാലമാകില്ല. ആ പാലം കയറി അക്കരെ പോകാം. തിരിച്ചു ഇക്കരേക്കു പോരാം. അത്ര തന്നെ. എത്ര വൈകിയാണ് ഈ പാലം വരുന്നത്? ഒരു പ്രണയത്തെ മുക്കിക്കൊന്ന ആ പ്രളയം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്ര കൊല്ലമായി? അന്ന് മൊയ്തീനും ഉസ്സന്‍ കുട്ടിയും അംജതും പോയി. അംജത് മോന്‍ വലിയ ഒരു കടമായി ഇപ്പോഴും പുഴയുടെ ഏതോ വഴികളിലുണ്ട്. ഉസ്സന്‍കുട്ടിയും വിസ്മൃതിയുടെ കയങ്ങലിലേക്ക് ആണ്ടുപായിക്കാണും. മൊയ്തീനെ പക്ഷേ, കാഞ്ചനേടത്ത് മരിയ്ക്കാന്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല. അവരിലുടെ മൊയ്തീന്റെ സ്‌നേഹം ജീവിയ്ക്കുന്നു. ആ സ്‌നേഹത്തിന്റെ നോവുകളെക്കുറിച്ചു മുമ്പും എഴുതിയിരുന്നു. ബ്ലോഗില്‍ അക്കഥയെഴുതിയപ്പോള്‍ കാഞ്ചനേടത്തിയുടെ സന്നിധിയിലേക്ക് തീര്‍ഥാടനം ചെയ്യാന്‍ കൊതിച്ച് ഒരുപാട് പ്രണയികള്‍ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രണയം തകര്‍ന്നുപോയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കഴിഞ്ഞ അവധിക്കാലത്ത്, അവളുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തൊട്ടു മുമ്പുള്ള ആഴ്ച കാഞ്ചനേടത്തിയ തേടി വന്നിരുന്നു. അന്ന് പക്ഷേ, അവര്‍ ഏതോ യാത്രയിലായിരുന്നതിനാല്‍ ആ നഷ്ട പ്രണയിനി നിരാശയോടെ തിരിച്ചു പോയി. വെള്ളരി മലയില്‍ ഉരുള്‍പൊട്ടി, കൂലം കുത്തിയൊഴുകിയ പുഴയില്‍ നിറയെ യാത്രക്കാരുമായി മറുകരക്ക് നീങ്ങിയ കൊച്ചു തോണി മറിഞ്ഞു. ഒരുപാട് ജീവിതത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന മൊയ്തീന്‍ പക്ഷേ. കയങ്ങളിലേക്ക് താണുപോയി. മൊയ്തീനു വേണമെങ്കില്‍ സ്വയം നീന്തിക്കയറാമായിരുന്നു. ആരോ എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത കയറില്‍ പിടിക്കാന്‍ മൊയ്തീന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. മറ്റുള്ളവരെ നോക്കിക്കൊള്ളാനായിരുന്നുവത്രെ മൊയ്തീന്‍ അലറിയത്. ആ മലവെള്ളത്തിന്റെ കരുത്തിന് മുന്നില്‍ ഏറെ നേരം പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ മൊയ്തീന് സാധിച്ചില്ല. മൊയ്തീന്‍ തോറ്റു കൊടുത്തു. മൊയ്തീന്‍ പോയി. ഇടവപ്പാതി തകര്‍ത്തു പെയ്ത ഒരു പ്രഭാതത്തിലായിരുന്നു. അതിനു പിറ്റേന്നാകാം കാഞ്ചനേടത്തി വെളുത്ത വസ്ത്രത്തിലേക്ക് മാറിയത്. അവര്‍ മൊയ്തീന്റെ വിധവയായി. കെട്ടാത്ത പുരുഷന്റെ വിധവയാകുന്ന ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും സ്ത്രീയാകും അവര്‍. മുക്കത്ത് ഇന്നും അവര്‍ ഓര്‍മകള്‍ക്കു മീതെ ജീവിയ്ക്കുന്നു. മൊയ്തീന്‍ പോയപ്പോള്‍ പിന്നാലോ പോകാന്‍ കാഞ്ചനേടത്തി പലവട്ടം പുറപ്പെട്ടതാണ്. ഉറക്ക ഗുളികകള്‍ കഴിച്ചു നോക്കി. ഇരുവഴിഞ്ഞിപ്പുഴയില്‍ ചാടി നോക്കി. വേറെയും പല മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ നോക്കി. വീട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളും കാവല്‍ നിന്ന് ആ ജീവന്‍ കാത്തു. ദിവസങ്ങളോളം അന്നപാനീയങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞ് സ്വയം ഒടുങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ച കാഞ്ചനേടത്തി ഒരിറ്റു വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചവരോട് പറഞ്ഞു. എനിയ്ക്ക് ഇരുവഴിഞ്ഞിപ്പുഴയിലെ വെള്ളം വേണം. മൊയ്തീന്‍ കുടിച്ചു മരിച്ച വെള്ളം. ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാനല്ല, കലങ്ങി മറിഞ്ഞ ആ വെള്ളം കിടിച്ച് സ്വയം ഇല്ലാതാകാന്‍ സാധിച്ചാലോ എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. മറ്റൊരു വിവാഹത്തിനില്ലെന്ന വ്യവസ്ഥയില്‍, മൊയ്തീന്റ വിധവയായി അവര്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഉറക്ക ഗുളികകളിലോ ഇരുവഴിഞ്ഞിപ്പുഴയിലോ നിരാഹാരത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തിലോ കാഞ്ചനേടത്തിയുടെ ജീവിതം അവസാനിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കില്‍ മൊയ്തീനും കാഞ്ചനേടത്തിയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം ഒരു സാധാരണ പ്രണയമായി ഒടുങ്ങിപ്പോയേനേ.. അനശ്വരമായ ആ പ്രണയത്തിന്റെ കൂടി ഓര്‍മള്‍ക്കു മേലേ കൂടിയാണ് തെയ്യത്തിന്‍ കടവിലെ പാലം വരുന്നത്. പക്ഷേ, അതൊരിയ്ക്കലും ആ പ്രണയത്തിന് സ്മാരമാകില്ല. ഒരു താജ്മഹലിനും പ്രതീകവല്‍ക്കരിക്കാനാകാത്തതാണല്ലോ ആ പ്രണയം! പാലങ്ങള്‍ നമ്മെ പുഴയില്‍ നിന്ന് അകറ്റുന്നുണ്ടോ? പുഴവെള്ളത്തില്‍ കാലു നനയാതെയാണ് ഇപ്പോള്‍ അക്കരെ കടക്കുന്നത്. ഇടവഴിക്കടവില്‍ പാലം വന്നതില്‍ പിന്നെ ചെറുവാടിയിലേക്കും കോട്ടമ്മലേക്കും വാഹനത്തിലായി യാത്ര. ഊര്‍ക്കടവില്‍ പാലമുള്ളതു കൊണ്ട് കൂളിമാട് വഴി വെല്യൊഴ (ചാലിയാര്‍) യില്‍ കാല് നനയാത വാഹനത്തിലാണ് ഭാര്യാവീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രകള്‍. ഒരു കടത്തുകാരനെ കണ്ടിട്ട് എത്രകാലമായി? രണ്ട് കരയിലുള്ളവരെ അക്കരെയിക്കരെ കടത്തുക മാത്രമല്ലല്ലോ കടത്തുകാരന്‍ ചെയ്തത്. രണ്ട് കരകള്‍ തമ്മിലുള്ള സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഇടനിലക്കാരനായിരുന്നല്ലോ അയാള്‍. ഈ ദൗത്യം നിര്‍വഹിക്കാന്‍ സിമന്റിലും കമ്പിയിലും ഉരുവം കൊള്ളുന്ന ഏത് പാലത്തിന് സാധിക്കും? കടത്തും കടത്തുകാരനുമില്ലാത്ത പുഴ ഇപ്പോള്‍ അവധിക്കാലത്തു വന്നു കാണാനുള്ള കാഴ്ച മാത്രമാണ്. ഇടവഴിക്കടവ് പാലത്തില്‍ വന്ന് ഇരുവഴിഞ്ഞിയെ നോക്കി നില്‍ക്കും. പിന്നെ ഇരവഴിഞ്ഞ് ചാലിയാറില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നത് കാണും. മുക്കം വെന്റ് പൈപ്പ് പാലത്തില്‍ പോയി ചെറുപുഴ വന്ന് ഇരുവഴിഞ്ഞിയില്‍ ചേരുന്നത് നോക്കി നില്‍ക്കും. നാടന്‍ പ്രേമത്തില്‍ മാളു നീന്തിത്തുടിച്ചത് ഇവിടെയാണല്ലോ എന്നോര്‍ക്കും. ഊര്‍ക്കടവ് പാലത്തില്‍ പോയി നില്‍ക്കുന്നതും പുഴയുടെ ഭംഗി കാണുവാന്‍ തന്നെയാണ്. കടം പറയാന്‍ ഇനി ഈ കടവിലും ഒരു കടത്തുകാരനുണ്ടാകില്ല. കടവുകളില്‍ കടത്തുകാരനോട് കടം പറയാത്ത യാത്രക്കാരുണ്ടാകില്ല. കൂലി മടക്കത്തില്‍ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് മറുകരയിലെ ആവശ്യങ്ങളിലേക്ക് അവര്‍ പുറപ്പെടും. മടക്കം ഒരുറപ്പാണ്. കടത്തുകാരനും യാത്രക്കാരനും സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരുറപ്പ്. കടം പറഞ്ഞു പോയവന്‍ തിരിച്ചു വരുമെന്ന് ഓരോ കടത്തുകാരനും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ വിശ്വാസം പുഴയുടെ നന്മയാണ്. പ്രതീക്ഷയാണ്. പാലങ്ങള്‍ പുതിയ പ്രതീക്ഷകളുണര്‍ത്തട്ടെ. പക്ഷേ, ഒരിയ്ക്കലും പുഴയുടെ നന്മകളെ കെടുത്തിക്കളയരുത്. കൊടിയത്തൂര്‍-ചേന്ദമംഗല്ലൂര്‍ ഗ്രാമങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിച്ച് തെയ്യത്തിന്‍ കടവില്‍ വരുന്ന പാലത്തിന്റെ ശിലാസ്ഥാപനത്തോട് അനുബന്ധിച്ച് മാധ്യമം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സപ്ലിമെന്റില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. Fri, 06 Nov 2009 03:32:55 +0000 മുന്നൂറാന്‍ http://vivin.net/2009/11/05/displaying-images-side-by-side-in-wordpress/ http://vivin.net/2009/11/05/displaying-images-side-by-side-in-wordpress/ I've been using Wordpress for about two months now and I really like it. It takes away a lot of the pain from blogging. Recently I was writing a blog post and I was trying to get two images displayed side-by-side. This proved to be more difficult than I thought. ... Fri, 06 Nov 2009 02:36:49 +0000 http://www.sonyvellayani.com/2009/11/h4-visa-perils-of-being-dependent.html tag:blogger.com,1999:blog-18057617.post-806269944305020685 Email This Post This post is by my friend who is in US for the last three years in H4 visa . Lot of people who are in the H4 visa in US can easily relate to her tale. This post will be useful for those who plan to come to US in a H4 visa as a dependent of their spouse who is in H1B visa. On her request I am concealing the identity of the writer. It was marriage time for me and as any normal girl I was in a state of complete excitement. I was excited about meeting my future husband who is working was in US, whom I have never seen before (engagement was done in his absence), about the marriage function as a whole, meeting all my relatives, the new dresses and ornaments I could wear for the marriage – the list is endless. My fiancée used to call me daily over phone and we talked for hours. In those talks he used to tell about the visa and all those procedures I really never cared to understand. My thinking was that whatever be the visa or how you apply, my life is going to be the same or much better as I was going to US the so called “land of opportunities”. The complexity of this H4 visa stuck me first before I went to the US consulate for visa interview immediately after marriage. My husband has brought big folder well organized with all compartments well labeled facilitating easy access to his official records such as W2, pay stubs, bank statement etc. He taught me his job profile, what he does everyday in his office and even conducted a mock interview for me before I attended H4 visa interview in US Consulate. I have never prepared this extensively ever even for University exams. I was breaking my head remembering the company my husband works, his job title, understanding his W2 and things like that which I have no clue at all. Finally US consulate issued me H4 visa after asking few questions and if not for the preparation I may not be possible to answer their questions. I landed in US after a fortnight of marriage. My mother has given me lot of advice of how to be a good wife and one of the advices was to cook good food for the husband “daily”. For me, having never done any cooking in India , but to please the husband decided to venture into the field of cooking. Called my mother the very first day my husband left for work and asked her the recipe for making rasam. I made the rasam the way mother told me but at the end it was burnt rasam that no one can ever eat. Cooking and talking to India are the only things I could do when my husband was away at work. I started having lots of free time with nothing to do. My experiments with cooking were also failing and we ended up eating out more or I ended up eating the food husband made. This was when one of my friends introduced me to the world of Google. She told me that there are websites that are exclusively for cooking and I started using those to cook like www.bawarchi.com Again I started using other applications of Google like orkut and Youtube thus killing my time. Thus Google became my most trusted companion and I am sure most of those who are in US in H4 visa will agree to that. I just cannot imagine how all I could have spend a day without watching videos in YouTube or logging into Orkut or Facebook or browsing in general. Within a week a harsh reality struck me – as long as I am in H4 visa I cannot work at all. Yes, my husband has told that to me before marriage but being a housewife in India and US is different. In US till you learn driving and have a car of your own you cannot go out. There is virtually no neighbor to talk to unlike in India where you consider your neighbor as part of your family. More important since you cannot apply for a job you are wasting all your efforts you put in to get all those degrees. When you are in H4 visa getting a job is almost impossible unless you bloat your resume with experience and are ready to lie to the interviewer. I had a very good job before marriage and that had made me financially independent. Now the worst thing – has to dependent on husband financially for each and everything. I used to get ecstatic even going to shopping in the beginning. I hesitated to buy certain stuff because I felt that I was troubling my husband by picking some expensive stuff. The thought of financial dependence made be pick up the cheapest thing in the store for me even if my husband was ready to buy me something different. My husband on the other hand was always busy. He was a “sportsaholic”. He watches almost all the games. He watches NFL, College football, NBA, cricket and plays cricket during the weekends. On top of it he watches most of the TV shows. He enjoys going out for football matches and hanging out with friends during weekend. During those initial days I hated watching those football games in TV. Life was becoming so one dimensional and boring. Getting up in the morning, cooking something, browsing for sometime, waiting for the husband, occasional shopping and then have dinner and go to bed. After few months I realized that this monotonous life will take me no where and decided to change. I started following the games my husband used to watch and within no time become a huge fan of NFL. I started going out with my husband to parties and started making lot of friends. I learned driving and now I can go anywhere I want without depending on my husband. I have become an excellent cook, that stuff that used to take me more than two hours to cook initially; I could cook in less than thirty minutes. I joined the dance class here and took part in various cultural events. Except for the financial freedom, I enjoyed everything in my life now in US which was not the case even 1 year back. Email This Post Photo Courtesy: www. trappedinh4mess.wordpress.com Related Post: The Evil Called Desi Consultant Fri, 06 Nov 2009 02:30:59 +0000 Brijesh Nair http://tksujith.blogspot.com/2009/11/blog-post_06.html tag:blogger.com,1999:blog-7120075692026727719.post-1308990972082928414 Fri, 06 Nov 2009 02:30:21 +0000 tk sujith http://sreyas.in/gita-takes-you-to-beyond-mind-gita-19 http://sreyas.in/?p=239 സത്യാന്വേഷണം ഓരോരുത്തരുടെയും കര്‍മ്മമാണ്. കര്‍മ്മമെന്നത് നമ്മെ അറിയാനുള്ളതാണ്. ആത്മാന്വേഷണം ഓരോരുത്തരുടെയും അവകാശമാണ്, അതില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിയുന്നത് പതനമാണ്. അന്വേഷണം സത്യമെങ്കില്‍ ഒന്നും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട. ബന്ധങ്ങളെയും കര്‍മ്മത്തെയും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍മാത്രമേ ഇതു കിട്ടൂ എന്ന ധാരണ തെറ്റാണ്. യോഗിയോ ഭോഗിയോ ആകട്ടെ, ബന്ധങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തവനോ ബന്ധങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്നവനോ ആകട്ടെ, ആരാണോ സത്യാന്വേഷണത്തില്‍ താത്പര്യം കാണിക്കുന്നത് അവന്‍മാത്രം ആനന്ദിക്കുന്നു എന്ന് ശങ്കരാചാര്യര്‍ പറയുന്നു. എന്നാല്‍ ആഗ്രഹത്തോടുകൂടി അനുഭവങ്ങളെ തേടിപ്പോയാല്‍ പൂര്‍ണതയെത്തില്ല. അവിടെ ആഗ്രഹമേയുണ്ടാകൂ, അനുഭവമുണ്ടാകില്ല. അവനവനില്‍നിന്ന് മാറിനിന്ന് കാണാനാകണം. ഭയംകൊണ്ട് ചിലര്‍ ആധ്യാത്മികതയുടെ ലോകത്ത് വരുന്നില്ല. നന്നായിപ്പോകുമോ എന്ന പേടിയാണവര്‍ക്ക്. നമുക്കാവശ്യമുള്ള സുഖം കിട്ടുന്ന കൊള്ളരുതായ്മകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുവാനുള്ള പേടി. സന്ദീപ്ചൈതന്യ പറഞ്ഞു. Fri, 06 Nov 2009 02:00:31 +0000 ശ്രീ (sreyas.in) http://vkn.blogspot.com/2009/11/on-assignment.html tag:blogger.com,1999:blog-6601994.post-620652060929931124 A friend asked Swamiji and I if we could take some photographs for a his relative's graduation. We agreed, and he took us to meet with the family. We reached their home promptly at the agreed upon time. A man answered the door. He was a petite, bald, seemingly dignified gentle man who appeared insecure and vulnerable. He ushered us in and called out for his wife. There emerged, in a flowing red dress, a haughty plump stuck-up women with lovely brown skin and a pair of haunting eyes. Unlike her husband she appeared dominating and needy. She greeted us warmly and then quickly got down to business. "I heard good things about you guys" . She said. Swamiji smiled and gave me his dirty looks. "Well, how much do you charge?" She asked "We dont need money" Swamiji was eager. "Free?" "Yeah. We do it as a hobby" "No no no. You must be paid" - She said. That sounded reasonable to me. She explained at length about her daughter's graduation ceremony, parts of which didnt even register with us because she was wearing a red dress which had a plunging neckline AND the lady was unduly blessed. Anyways a week later Swamiji and I went to event. The daughter was an absolutely beautiful 20 year old. She was literally breathtaking. She was so stunning that Swamiji told her mother that she is going to have to beat horny boys away with a stick if she is not doing it already. It was a wonderful event. We stayed around for the party. We had lot of food and tranquilizer. For all the fun and fair we got paid a princely sum of $250 too. Fri, 06 Nov 2009 00:38:43 +0000 Payyans http://sreyas.in/aranyakandam-seetha-apaharanam-mp3-52 http://sreyas.in/?p=234 രാമനും മായാമൃഗവേഷത്തെക്കൈക്കൊണ്ടൊരു കാമരൂപിണം മാരീചാസുരമെയ്‌തു കൊന്നു വേഗേന നടകൊണ്ടാനാശ്രമം നോക്കിപ്പുന- രാഗമക്കാതലായ രാഘവന്‍തിരുവടി. നാലഞ്ചു ശരപ്പാടു നടന്നോരനന്തരം ബാലകന്‍വരവീഷദ്ദൂരവേ കാണായ്‌വന്നു. ലക്ഷ്‌മണന്‍ വരുന്നതു കണ്ടു രാഘവന്‍താനു- മുള്‍ക്കാമ്പില്‍ നിരൂപിച്ചു കല്‍പിച്ചു കരണീയം. Fri, 06 Nov 2009 00:30:15 +0000 ശ്രീ (sreyas.in) http://abhilifelapazzo.blogspot.com/2009/11/contradictory-food-customs-in-kerala.html tag:blogger.com,1999:blog-8440775897036984914.post-1174310694688896142 Today, I did not prepare any lunch since I got an invitation from Divya for attending her marriage in Tripunithura. Food is an important part of life no matter whether you live in Kerala or Maharashtra. I wrote a post on customs in kerala, a few days ago and my opinions and questions on the topic. I got some opinions on the topic but I am still not convinced. This post is also intended to Thu, 05 Nov 2009 18:31:20 +0000 Abhilash Pillai http://feedproxy.google.com/~r/ashantham/~3/i-Qb7RFDPcc/blog-post_05.html tag:blogger.com,1999:blog-8151058391476421684.post-4551393708216459123 ടീച്ചര്‍ : എന്താ ജോണി, വൈകിയെത്തിയത്? ജോണി : ട്രാഫിക്ക് ചിഹ്നം കാരണമാണ് സാര്‍ ടീച്ചര്‍ : ഏത് ചിഹ്നം? ജോണി : “സ്കൂള്‍ അരികിലുണ്ട്. പതുക്കെ പോകുക.” Thu, 05 Nov 2009 16:34:17 +0000 അശാന്തം http://workersforum.blogspot.com/2009/11/blog-post_05.html tag:blogger.com,1999:blog-2128859103258265367.post-2052257652945643543 പലസ്തീന്‍-അറബ് പ്രശ്നങ്ങളോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് സിറിയന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ടി ഡമാസ്കസില്‍ സംഘടിപ്പിച്ച കമ്യൂണിസ്റ്റ്, വര്‍ക്കേഴ്സ് പാര്‍ടികളുടെ അസാധാരണ യോഗത്തില്‍ 39 രാജ്യത്തുനിന്നുള്ള 47 പാര്‍ടികള്‍ പങ്കെടുത്തു. കമ്യൂണിസ്റ്റ്, വര്‍ക്കേഴ്സ് പാര്‍ടികളുടെ പത്താം രാജ്യാന്തര സമ്മേളനം തീരുമാനിച്ചത് പതിനൊന്നാം സമ്മേളനം സിപിഐ എമ്മിന്റെയും സിപിഐയുടെയും സംയുക്താഭിമുഖ്യത്തില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ നടത്താനാണ്. എന്നാല്‍, പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ആശങ്കാജനകമായ സ്ഥിതിവിശേഷത്തിന്റെയും പലസ്തീനികള്‍ക്കുനേരെ ഇസ്രയേല്‍ നടത്തുന്ന കടന്നാക്രമണങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തില്‍ പലസ്തീന്‍ജനതയോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടത് അടിയന്തരാവശ്യമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ പത്താം സമ്മേളനം എത്തിയിരുന്നു. ഇതേത്തുടര്‍ന്നാണ് പശ്ചിമേഷ്യന്‍ സ്ഥിതിഗതി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ അസാധാരണയോഗം ചേരാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. പശ്ചിമേഷ്യന്‍ പ്രതിസന്ധി സംബന്ധിച്ച് അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ബറാക് ഒബാമ നടത്തിയ പ്രസ്താവനകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ യോഗത്തിന് പ്രസക്തി വര്‍ധിച്ചിരുന്നു. പലസ്തീന്‍രാജ്യം എന്ന വാഗ്ദാനം ആവര്‍ത്തിക്കുകയല്ലാതെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ അമേരിക്കന്‍ ഭരണകൂടം വ്യക്തമായ നടപടിയൊന്നും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന വിലയിരുത്തലാണ് യോഗത്തിലുണ്ടായത്. അധിനിവേശഭൂമിയില്‍ അനധികൃത ജൂതകുടിയേറ്റങ്ങള്‍, പലസ്തീന്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങാനുള്ള അവകാശം, കിഴക്കന്‍ ജറുസലേം പലസ്തീന്റെ തലസ്ഥാനമായി അംഗീകരിക്കല്‍ തുടങ്ങിയ പ്രധാന കാര്യങ്ങളിലൊന്നും തീരുമാനം ഉണ്ടായില്ല. യോഗത്തിനുവേണ്ടി ഐക്യദാര്‍ഢ്യപ്രഖ്യാപനം നടത്താന്‍ ആതിഥേയപാര്‍ടി കരട്പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. അന്തിമപ്രഖ്യാപനം പാര്‍ടികള്‍ തമ്മിലുള്ള കൂടിയാലോചനയ്ക്കുശേഷം പുറപ്പെടുവിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. എന്നാല്‍, താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ യോഗത്തില്‍ പൊതുധാരണ പ്രതിഫലിച്ചു. 1. 1967 ജൂണ്‍ അഞ്ചിനുശേഷം കൈയേറിയ അറബ് പ്രദേശങ്ങളായ വെസ്റ്റ് ബാങ്ക്, ഗാസ മുനമ്പ്, കിഴക്കന്‍ ജറുസലേം, ഗൊലാന്‍ കുന്നുകള്‍, ദക്ഷിണ ലബനന്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍നിന്ന് യുഎന്‍ പ്രമേയങ്ങളും (242 ഉള്‍പ്പടെയുള്ള) ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്ഥലങ്ങള്‍ കീഴടക്കുന്നത് തടയുന്ന രാജ്യാന്തരനിയമങ്ങളും അനുസരിച്ച് ഇസ്രയേലിന്റെ പൂര്‍ണമായ പിന്മാറ്റം. 2. പലസ്തീന്‍ജനതയുടെ സ്വയംനിര്‍ണയത്തിനും കിഴക്കന്‍ ജറുസലേം തലസ്ഥാനമായി സ്വതന്ത്ര പലസ്തീന്‍ രാഷ്ട്രം രൂപീകരിക്കാനുമുള്ള അവകാശം അംഗീകരിക്കുക. 3. പലസ്തീന്‍ അതിര്‍ത്തിയിലും ഗൊലാന്‍ കുന്നുകളിലുമുള്ള ഇസ്രയേലി കുടിയേറ്റ നിര്‍മാണങ്ങള്‍ പൊളിക്കുക. 4. രാജ്യാന്തര നീതിന്യായ കോടതിയുടെ വിധി അനുസരിച്ച് വര്‍ണവെറിയന്‍ മതില്‍ തകര്‍ക്കുക, കണ്ടുകെട്ടിയ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഉടമകള്‍ക്ക് തിരികെ നല്‍കുക, അവര്‍ക്കുണ്ടായ നാശനഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് മതിയായ പരിഹാരം ലഭ്യമാക്കുക. 5. കിഴക്കന്‍ ജറുസലേമിനെ ജൂതവല്‍ക്കരിക്കാന്‍ സ്വീകരിച്ച എല്ലാ നടപടിയും പിന്‍വലിക്കുക; 1967ലെ അധിനിവേശത്തിനുമുമ്പുള്ള നിലയിലേക്ക്, പലസ്തീന്റെ ഭാഗമെന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കിഴക്കന്‍ ജറുസലേമിനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരിക. 6. ഗാസയ്ക്കുമേല്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന മനുഷ്യത്വഹീനമായ ഉപരോധം പിന്‍വലിക്കുക. 7. പലസ്തീന്‍മേഖലകളില്‍നിന്ന് 1948 മുതല്‍ തടവിലാക്കിയവര്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ പലസ്തീന്‍-അറബ് തടവുകാരെയും മോചിപ്പിക്കുക. 8. പലസ്തീന്‍ജനതയ്ക്ക് 1948ല്‍ അവര്‍ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്ന ജന്മഗ്രാമങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങാനും വസ്തുവകകള്‍ തിരികെ കിട്ടാനും വഴിയൊരുക്കുന്ന 1948ലെ 194-ാം യുഎന്‍ പ്രമേയം നടപ്പാക്കുക; മടങ്ങിവരുന്ന അഭയാര്‍ഥികള്‍ക്ക് വീടുകള്‍ നല്‍കാനും ഇവരെ സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്കുകൊണ്ടുവരാനും ആവശ്യമായ സംവിധാനം യുഎന്‍ പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്ന അന്താരാഷ്ട്രസമൂഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുക; ഇവര്‍ക്ക് പീഡനകാലത്തുണ്ടായ നഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരം നല്‍കുക. 9. ഇസ്രയേലിലെ വര്‍ണവെറിയന്‍ ഭരണം അവസാനിപ്പിക്കുക, എല്ലാ ഇസ്രയേല്‍ പൌരന്മാര്‍ക്കും തുല്യമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ നിയമാവകാശങ്ങള്‍ നല്‍കുക. 10. മേഖലയിലെ എല്ലാ വിദേശ സൈനിക താവളങ്ങളും പൂട്ടുകയും ഇസ്രയേലിന്റെ ആണവായുധശേഖരം ഉള്‍പ്പെടെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്കുള്ള എല്ലാ ആയുധങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക; യുഎന്‍ പ്രമേയങ്ങളുടെ അന്തഃസന്തയ്ക്ക് അനുസൃതമായി ഇസ്രയേലിന്റെ ആണവനിലയങ്ങള്‍ അന്താരാഷ്ട്ര ആണവോര്‍ജ ഏജന്‍സിയുടെ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുക. 11. ദക്ഷിണ ലബനനില്‍ ലബനീസ് സൈന്യത്തെ സഹായിക്കുംവിധം അന്താരാഷ്ട്രസേനയുടെ ദൌത്യത്തെ യുഎന്‍ പ്രമേയങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതമായ രീതിയില്‍ ഉറപ്പിക്കുക, ഇതില്‍ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് ഈ സേനയെ ഇസ്രയേലിന്റെ ഉപകരണമാക്കി മാറ്റും. കൂടാതെ, അറബ് നാടുകളിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ്-വര്‍ക്കേഴ്സ് പാര്‍ടികള്‍, പ്രത്യേകിച്ച് പലസ്തീനിലെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ ഐക്യത്തോടെ നീങ്ങണമെന്ന് ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്തവര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ പൂര്‍ണപിന്തുണയോടെ ഇസ്രയേല്‍ ഒരുക്കുന്ന സന്നാഹങ്ങള്‍ക്കെതിരെ വിജയം നേടാന്‍ ഈ ഐക്യം അനിവാര്യമാണ്. നിര്‍ദിഷ്ട പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ സാരാംശം ഇതാണ്: അറബ് ദേശീയ വിമോചനപ്രസ്ഥാനത്തിന് താഴെ പറയുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ നേടാനുള്ള വിഭവങ്ങളും ശേഷിയുമുണ്ട്: 1. വിപുലമായ ഐക്യദാര്‍ഢ്യപ്രസ്ഥാനം കെട്ടിപ്പടുക്കുക. 2. അറബ് രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രയോജനംചെയ്യുന്ന വിധത്തില്‍ അതിന്റെ സാമ്പത്തികവിഭവങ്ങള്‍ വിനിയോഗിക്കുക. 3. സാമ്പത്തിക, സാമൂഹ്യ, സാംസ്കാരിക പിന്നോക്കാവസ്ഥ മറികടക്കുക. 4. പുരോഗനചിന്തയുടെയും മതനിരപേക്ഷതയുടെയും ചൈതന്യം പടര്‍ത്തുക. 5. രാഷ്ട്രീയജീവിതം ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരിക്കുകയും അറബ് ദേശീയ വിമോചനപ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പങ്ക് ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക. ഗൊലാന്‍കുന്നുകളിലേക്ക് സന്ദര്‍ശനം സെപ്തംബര്‍ 30ന് പ്രതിനിധികള്‍ ഗൊലാന്‍കുന്നുകളിലെ യുഎന്‍ നിരീക്ഷണത്തിലുള്ള മേഖല സന്ദര്‍ശിച്ചു. അറബ് മേഖലകളുടെ ആധിപത്യത്തിനായി 1967ല്‍ നടന്ന യുദ്ധത്തില്‍ ഇസ്രയേല്‍ പിടിച്ചെടുത്ത തന്ത്രപ്രധാനമായ സ്ഥലമാണിത്. യുഎന്‍, അമേരിക്ക, യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്‍, യുകെ, അറബ് ലീഗ്, റെഡ് ക്രോസ്, ആംനെസ്റ്റി ഇന്റര്‍നാഷണല്‍, ഹ്യൂമന്‍ റൈറ്റ്സ് വാച്ച്- ഇവരെല്ലാം ഗൊലാന്‍കുന്നുകളെ ഇസ്രയേല്‍ കൈയടക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന പ്രദേശമായാണ് പരിഗണിച്ചുവരുന്നത്, ഇസ്രയേലിന്റെ ഭാഗമായിട്ടല്ല. എന്നിട്ടും ഇസ്രയേല്‍ അവരുടെ ഭരണവും അധികാരവും നിയമങ്ങളും ഈ മേഖലയിലാകെ നടപ്പാക്കുന്നു. യുഎന്‍ രക്ഷാസമിതി ഇസ്രയേലിന്റെ ഈ നടപടിയെ പ്രമേയം 497 വഴി അപലപിച്ചതാണ്. 2008ല്‍ ചേര്‍ന്ന യുഎന്‍ പൊതുസഭയുടെ പ്ളീനറി സമ്മേളനം ഒന്നിനെതിരെ 161 വോട്ടിന് രക്ഷാസമിതിയുടെ ഇതുസംബന്ധിച്ച പ്രമേയത്തിന് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. എതിര്‍ത്തത് ഇസ്രയേല്‍മാത്രം. ഇത്രയും ശക്തമായ തോതില്‍ രാജ്യാന്തരഅഭിപ്രായം പ്രകടമായിട്ടും ഇസ്രയേല്‍ അഹന്തയോടെ നിയമലംഘനം തുടരുകയാണ്. തീര്‍ച്ചയായും അമേരിക്കയുടെ പിന്തുണയില്ലെങ്കില്‍ ഇസ്രയേലിന് ഇത് സാധ്യമാവുകയില്ല, പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ അമേരിക്ക മറിച്ചുള്ള നിലപാടാണ് എടുക്കുന്നതെങ്കിലും. തന്ത്രപ്രധാനമായ ഈ പ്രദേശമാണ് മേഖലയിലെ മുഖ്യ ജലസ്രോതസ്സ്. പ്രദേശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവെടിയാതിരിക്കാന്‍ ഇസ്രയേലിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാനഘടകം ഇതാണ്. ചരിത്രാതീതകാലംമുതല്‍ ജനവാസമുള്ള മേഖലയാണിത്. എമോറിറ്റസ്, അരമിനസ്, അസിറിയന്‍, കല്‍ദായ, പേര്‍ഷ്യന്‍, ഹെലനിസ്റ്റിക് സംസ്കാരങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയില്‍ ഈ പ്രദേശം പ്രധാനപങ്ക് വഹിച്ചു. വി. പോളിന്റെ മതംമാറ്റം നടന്ന സ്ഥലം ഈ മേഖലയിലെ കൊക്കാബ് ഗ്രാമത്തിലാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ ഇസ്രയേല്‍ നടത്തുന്ന കടന്നാക്രമണത്തിന്റെ ഏറ്റവും ദാരുണഫലം മാനവചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളുടെയും മനുഷ്യവാസത്തിന്റെ ആദ്യകാല കേന്ദ്രങ്ങളുടെയും നാശമാണ്. ജെറീക്കോ, ഹെബ്റോ, ബത്ലഹേം, വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് തുടങ്ങിയ ചരിത്രനഗരങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി ദാരുണമാണ്. ക്വനീത്രനഗരം കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഈ പ്രദേശം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്. ഓട്ടോമന്‍ കാലത്ത് സില്‍ക്ക് പാതയില്‍ സാര്‍ഥവാഹകസംഘങ്ങളുടെ പ്രധാന താവളമായിരുന്നു ഇവിടം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുരോഗതി കൈവരിച്ച ജനവാസകേന്ദ്രമായിരുന്നു. ആധുനിക കാലത്ത് സിറിയന്‍ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഗൊലാന്‍കുന്നുമേഖലയാകെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് ക്വനീത്രയില്‍നിന്നായിരുന്നു. 1967ലെ യുദ്ധത്തില്‍ ഇസ്രയേല്‍ ക്വനീത്ര പിടിച്ചെടുത്തു. എന്നാല്‍, 1973ല്‍ ഇത് സിറിയ തിരികെ പിടിച്ചു. പ്രദേശം വിട്ടുപോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഇസ്രയേല്‍ ഈ നഗരമാകെ ചിട്ടയായ രീതിയില്‍ നശിപ്പിച്ചു. ഇസ്രയേലിന്റെ കിരാത നടപടികളുടെ ആഴം ബോധ്യപ്പെടുന്നത് ഈ സ്ഥലം കാണുമ്പോഴാണ്. നശിപ്പിച്ച പള്ളികളും ആശുപത്രികളും ഹീനമായ നശീകരണത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ക്വനീത്രയില്‍നിന്ന് ഏതാനും കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ ടീനിലെ എയ്മില്‍ കമ്പിവേലികൊണ്ട് വേര്‍തിരിച്ച ഭാഗത്ത് സംഘടിപ്പിച്ച പൊതുസമ്മേളനത്തിലും ഞങ്ങള്‍ പങ്കെടുത്തു. വേലിയുടെ ഒരുവശത്ത് മൈക്രോഫോണുകളുമായി ഞങ്ങള്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു. മറുവശത്ത് അധിനിവേശഭൂമിയില്‍നിന്നുള്ള സിറിയ, പലസ്തീന്‍, ഇസ്രയേല്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ടികളുടെ പ്രവര്‍ത്തകര്‍. ഇരുവശത്തുമുള്ളവര്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നവിധത്തില്‍ രണ്ടുഭാഗത്തെയും നേതാക്കള്‍ സംസാരിച്ചു. ഗണ്യമായ അകലം പാലിക്കേണ്ടിയിരുന്നതിനാല്‍ മറുവശത്തെ ജനക്കൂട്ടത്തെ കാണാന്‍ ബൈനോക്കുലര്‍ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവന്നു. പിന്നീട് ഞങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചത് ഖാന്‍ എല്‍ ഷേയ്ഖില്‍ യുഎന്‍ നിര്‍മിച്ച അഭയാര്‍ഥിക്യാമ്പാണ്. ഇസ്രയേല്‍ അതിക്രമങ്ങളെത്തുടര്‍ന്ന് സ്വന്തം മണ്ണില്‍നിന്ന് പലായനം ചെയ്യേണ്ടിവന്ന ഒരുലക്ഷത്തോളം പലസ്തീനികളാണ് ഇവിടെ കഴിയുന്നത്. പലസ്തീനികളോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് ഇവിടെയും സമ്മേളനം ചേര്‍ന്നു. രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധകാലത്തെ ഫാസിസ്റ്റ് ക്രൂരതകള്‍ക്കുശേഷമുള്ള, ഏറ്റവും ഭീകരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളാണ് ഇസ്രയേല്‍ പലസ്തീനികളോട് ചെയ്യുന്നത്. പലസ്തീന്‍ മാതൃരാജ്യം നിഷേധിക്കാന്‍ നടക്കുന്ന സാമ്രാജ്യത്വ ഗൂഢാലോചനയെ ജീവിതവും സ്വാതന്ത്ര്യവും സംബന്ധിച്ച അടിസ്ഥാന മാനുഷികമൂല്യങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് ചെറുത്തുതോല്‍പ്പിച്ചേ തീരൂ. * സീതാറാം യെച്ചൂരി കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി Thu, 05 Nov 2009 15:35:21 +0000 വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറം http://reticentexpressions.blogspot.com/2009/11/how-do-you-define-growth.html tag:blogger.com,1999:blog-23419429.post-6641917992120701387 1. India's rank in Global Hunger Index is 65 out of 84 countries in the list. 77% of Indian population are able to spend only up to a maximum of Rs. 20/day. The BPL line is fixed at $1.25/day. About 50% of children are malnourished across India and about 3/4th of women are anaemic in Rural India. 2. According to Human Development Report 2009, India stands at 134 in a list of 182 countries. Several poor African nations are above us. 3. The level of per capita food grain availability is falling rapidly from the good old days of Green Revolution. The levels can be compared to the statistics during Bengal Famine. The per capita availability of food grains has declined from 186 kg/annum (it was showing a rising trend then!) in 1991 to 166 kg in 2000 and further down to 160kg in 2007. Food Prices shooting up? Any guesses? 4. Before Corporate Farming, which is meant to improve the farming quality in India, started after the liberalization policies, India was self sufficient in food. Now we are planning to import millions of tonnes of grains to meet domestic demand. "Govt. may import up to 2 million tonnes of Rice"- runs the headlines on November 4, 2009. 5. Farmer suicides continue to happen. Who cares? Some kind of check was done by only one state government, which didn't improve situations, but just stopped suicides. 6. The farm loan waiver was only 60000 crores. The tax revenues foregone by Indian Government for corporate sector in the single fiscal year of 2008-09 is to the tune of 4.2 lakh crores (420000 crores against 60000 crores). 7. Mothers want the schools to reopen long before the end of Summer vacation so that the children can get at least one square meal a day. 8. There are petitions to make mid-day meals heavier on Mondays as children starve over weekends. 9. The BPL card entitles 4kg of grains/month or roughly 135 grams a day. Undertrials in Indian prisons get 700 grams. 10. The Food Crop regions are fast making way for Cash crops and variety of Bt variants. The situation is already alarming. The Bt variants have no issues when they used for the first time according to experts. But, later no experts are available for comments for the 'toxic' effects of them. Off Note: The NREGS guarantee jobs at Rs.100 a day for "households", and not for "persons". In households, the ones who are abled, go to work. Still, it's just Rs. 3000/month in the household. And an average Indian house hold had 5 members. That's Rs. 600/person for a month and Rs. 20 per person per day. They have to meet food, medical and other expenses with this amount. Only 3-4 % of Indian population invest in stocks. India became trillion dollar economy 1-2 years back. The GDP growth of the nation is estimated at 8-9%, reduced to 6-7% because of economic slump. India has 53 dollar billionaires, 4 in top 20 in the world. Now, what is growth? Thu, 05 Nov 2009 15:34:21 +0000 Emmanuel http://vsbabu.org/mt/archives/2009/11/05/svn_client_over_ssh_to_remote_unix_server_from_windows.html http://vsbabu.org/mt/archives/2009/11/05/svn_client_over_ssh_to_remote_unix_server_from_windows.html Quick notes on SVN client over SSH (470 Words) Thu, 05 Nov 2009 14:20:41 +0000 Babu http://johncheeran.blogspot.com/2009/11/partnership-is-big-word-in-hyderabad.html tag:blogger.com,1999:blog-11436571.post-2084708363215756347 By John Cheeran Now Indian batsmen have a wonderful opportunity at Rajiv Gandhi International Stadium in Uppal, Hyderabad, to justify their star status. Australia has set India a target that would satisfy the appetite of Virender Sehwag, Gautam Gambhir and Sachn Tendulkar. Batting is easy in the given conditions, and 350 is not a daunting target, when you have a deep batting lineup. Though hobbled by injuries, this Australian side has thrown down the gauntlet to the host. Pick it up, Dhoni. Ricky Ponting did the sensible thing after winning the toss yet again. That the Indian bowlers could not get an early wicket helped a great deal in Aussies scoring seven runs per over. All batting efforts have to be measured against the nature of the wicket but Shuan Marsh (112 off 112 balls) and Shane Watson (93 off 89 balls) deserve fulsome praise for making the best use of their opportunity. Harbhajn Singh was unlucky when skipper Mahendra Singh Dhoni falied to latch onto a thick edge offered by Shane Watson when he came on to bowl. And only Harbhajan escaped unscathed from the Aussie onslaught. But, again, India need not worry. Australia's bowling does not have its lethal edge. It's a score that can be overcome, provided that each batsman steps out with a purpose, instead of coming up with a few cameos. Partnership is the big word. There has to be a steadying hand on Indian innings and that, ideally has to come either from Sachin Tendulkar or Mahendra Singh Dhoni. Let the chase begin. Thu, 05 Nov 2009 13:35:06 +0000 johncheeran http://feedproxy.google.com/~r/berlytharangal/UhGl/~3/g3I5E1ml6Zw/ http://berlytharangal.com/?p=3383 കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം പ്രതിഷേധം അലയടിക്കുകയാണ്. സത്യത്തില്‍ മലയാളിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി അണ്ടര്‍വെയര്‍ ഊരിക്കാണിച്ചതുപോലെയായിപ്പോയി ഇത്. അതും രണ്ടു ഭീകരസംഭവങ്ങളും ഒരാഴ്ച തന്നെയായി എന്നത് മറ്റൊരു ഞെട്ടല്‍. എല്ലാവര്‍ക്കും ഇതു മാത്രമേ സംസാരിക്കാനുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിലും ഇത്ര ഭയങ്കരമായ ഒരു അവഗണന കേരളത്തിനോടും മലയാളത്തിനോടും ഇതിനു മുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നത് സംശയമാണ്. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസും ഇന്ത്യന്‍ പനോരമയുമാണ് ലക്ഷക്കണക്കിനു മലയാളികളെപ്പോലെ എന്നെയും ധാര്‍മികരോഷം കൊള്ളിക്കുന്നത്. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് ദീപശിഖാപ്രയാണത്തിന് അഭിനവ് ബിന്ദ്രയെ വിളിച്ചു, സാനിയ മിര്‍സയെ വിളിച്ചു, കപില്‍ ദേവിനെ [...] Thu, 05 Nov 2009 12:47:48 +0000 Berly Thomas | ബെര്‍ളി തോമസ് http://janasakthinews.blogspot.com/2009/11/l-d-f.html tag:blogger.com,1999:blog-32174180.post-1709597811619600028 L D F നെ വിജയിപ്പിക്കൂ.കേരളത്തിന്റെ അഭിമാനം സംരക്ഷിക്കൂ കണ്ണൂരിന്റെ വികസന സ്വപ്നങള്‍ സാക്ഷാല്‍കരിക്കാനും കേരളത്തിന്റെ അഭിമാനം സം‌രക്ഷിക്കാനും ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യമുന്നണി സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ വമ്പിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ വിജയിപ്പിക്കുക. കള്ളപ്രചരണങള്‍ അഴിച്ചുവിട്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനെ ആജ്ഞാവര്‍ത്തിയാക്കിയും കോണ്‍ഗ്രസ്സ് കണ്ണൂരിനേയും കേരളത്തേയും ആകെ അപമാനിക്കുകയാണ്.നാടിനെ അപമാനിക്കുകയും വോട്ടര്‍മാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന യുഡിഎഫ് നേത്രത്വത്തിന്ന് കനത്ത തിരിച്ചടികൊടുക്കെണ്ടത് പ്രബുദ്ധരായ വോട്ടര്‍മാരുടെ‍ കടമയും കര്‍ത്തവ്യവുമാണ്. കഴിഞ്ഞ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് കള്ള പ്രചരണങളില്‍ കുടുങി യു.ഡി.എഫിനൊപ്പം നിന്ന പലരും ഇപ്പോള് പശ്ചാത്തപിക്കുകയാണ് .അവരെല്ലാം ഇന്ന് എല്‍ ഡി എഫിന്റെ വിജയത്തിന്നുവേണ്ടി രം‌ഗത്ത് ഇറങിയിരിക്കുകയാണ് . Thu, 05 Nov 2009 11:36:14 +0000 ജനശക്തി ന്യൂസ്‌ http://kuppaayam.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-36687838.post-365714613948120626 രാമായണത്തിന്റെ കേരളീയ ചരിത്രം വയനാടന്‍ പറച്ചിലുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഡോ. അസീസ്‌ തരുവണ തിരുത്തിക്കുകയാണ്‌ `വയനാടന്‍ രാമായണം' എന്ന പുസ്‌തകത്തില്‍. ഭാരതീയ സാഹിത്യത്തിന്റെ അക്ഷയഖനികളിലൊന്നായ രാമായണ പറച്ചിലുകളാണ്‌ അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളും അക്കാദമിക്‌ കാഴ്‌ചപ്പാടുകളും പിന്തുടരുന്നത്‌. ജനപഥങ്ങളിലൂടെ കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന രാമകഥയ്‌ക്ക്‌ ഭാരതീയ കാവ്യചരിത്രത്തില്‍ അടിസ്ഥാനധാര വാല്‍മീകി രാമായണം തന്നെ. രാമായണത്തിന്‌ ഇന്ത്യന്‍ ഭാഷകളില്‍ ഒട്ടേറെ വിവര്‍ത്തനങ്ങളും സ്വതന്ത്രാഖ്യാനങ്ങളും തിരുത്തലുകളും വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവയൊക്കെ വാല്‍മീകി നിന്നും ഏറെയൊന്നും അകലത്തിലല്ല. ഒരു ജനതയുടെ ജ്ഞാനനിക്ഷേപകേന്ദ്രം അവരുടെ പറ ച്ചിലുകളാണെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുന്ന വായനാവബോധവും അന്വേഷണാത്മകതയുമാണ്‌ പ്രാദേശിക പറച്ചിലുകളില്‍ മാരകഥയ്‌ക്ക്‌ പുതിയ വേറിട്ടുനില്‍പുകളുണ്ടെന്ന്‌ കണ്ടെത്താന്‍ ഡോ. അസീസ്‌ തരുവണയ്‌ക്ക്‌ പ്രചോദനമായത്‌. വയനാടന്‍ രാമായണം എന്ന കൃതിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവര്‍ക്കും ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാകും. വയനാട്ടിലെ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ കഥപറച്ചിലുകളില്‍ നിന്നും ദേശപേരുകളില്‍ നിന്നും ഗ്രന്ഥകാരന്‍ സ്വരൂപിച്ചെടുത്ത നിരവധി പാഠഭേദങ്ങളിലൂടെ ബഹുസ്വര സംസ്‌കാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഡോ. അസീസ്‌ നടത്തിയ ഗവേഷണ- നിരീക്ഷണമാണ്‌ ഈ പുസ്‌തകത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം. പുസ്‌തകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത്‌ വയനാടന്‍ രാമായണങ്ങളും രണ്ടാംഭാഗത്ത്‌ വാല്‍മീകി രാമായണം മുതല്‍ ഇന്ത്യയിലും വിദേശങ്ങളിലും പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒട്ടുമിക്ക രാമകഥകളെയും അപഗ്രഥിക്കുന്നുണ്ട്‌. രാമകഥയുടെ വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന ഒരു താരതമ്യപഠനത്തിന്‌ വഴിയൊരുക്കുന്ന ഇന്ത്യയിലെ മികച്ച കൃതികളുടെ നിരയിലാണ്‌ ഡോ. അസീസ്‌ തരുവണയുടെ വയനാടന്‍ രാമായണത്തിന്‌ സ്ഥാനം. രാമായണ കഥകളുടെയും സ്ഥലനാമങ്ങളുടെയും വയനാടന്‍ പാഠാന്തരത്തില്‍ വിവിധങ്ങളായ പറയലുകളുണ്ട്‌. ചെട്ടി രാമായണം, അടിയരാമായണം, സീതായനം, പാട്ടുരൂപങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ വയനാടന്‍ രാമായണങ്ങളുടെ സമഗ്രചിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നതോടൊപ്പം വിദേശ രാമായണങ്ങള്‍, ബൗദ്ധ-ജൈന രാമായണങ്ങള്‍, മുസ്‌ലിം രാമായണം, വാല്‍മീകി രാമകഥയുടെ ബഹുരൂപങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ അടിസ്ഥാന ഉപലബ്‌ധികളുടെ സഹായത്താല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു. രാമായണ ചരിത്രത്തില്‍ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സാഹിത്യത്തിലും ഭാഷാചരിത്രത്തിലും കൗതുകകരമായ ചില പൊളിച്ചെഴുത്തുകള്‍ നടത്താന്‍ ഈ പഠനത്തില്‍ ഡോ. അസീസിന്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. ഗവേഷണത്തിന്റെ ശാഠ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ വഴങ്ങാത്ത ആര്‍ജ്ജവം തന്നെയാണ്‌ ഈ പുസ്‌തകത്തിന്റെ മേന്മ. ചില വസ്‌തുതകളെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ അക്കാദമിക്‌ ശൈലിയിലേക്ക്‌ മാറുന്നു. അത്‌ ഈ പഠനത്തിന്റെ ഹൃദ്യത കുറയ്‌ക്കുന്നില്ല. മതേതര മൂല്യങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ച കുറച്ചുകാലത്തേക്കെങ്കിലും ഭാരതത്തില്‍ നിലനിന്നുവെന്ന്‌ രാമകഥകളുടെ പറയലുകള്‍ സുതാര്യമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. രാമകഥ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സഹജാവബോധത്തിന്‌ നേര്‍വിപരീതമായ ദിശയിലേക്ക്‌ പ്രവേശിക്കാനിടയായ സന്ദര്‍ഭങ്ങളെ വിമര്‍ശനാത്മകമായി കാണാന്‍ ഗവേഷകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഗ്രന്ഥകാരന്‌ സാധിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, അതൊന്നും വയനാടന്‍ രാമായണം എന്ന പുസ്‌തകത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യം കോട്ടംവരുത്തുന്നില്ല. അവതാരികയില്‍ കെ. എന്‍. പണിക്കര്‍ എഴുതി: `വയനാടന്‍ രാമായണങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളില്‍ പ്രചാരത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്‌ത രാമകഥകളുടെ ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രമാണ്‌. അവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഇന്ത്യയുടെ സാംസ്‌കാരിക ബഹുസ്വരതയാണ്‌. ഈ അര്‍ഥത്തില്‍ രാമായണം ഒരു മതപാഠമല്ല; സാമൂഹ്യപാഠമാണ്‌. ജനജീവിതം പ്രതിഫലിക്കുന്ന സാമൂഹ്യപാഠം'. സ്ഥലരാശികളുടെ രാമായണ മൊഴികള്‍ക്ക്‌ വിശകലനം നല്‍കുന്ന വ്യത്യസ്‌ത പാഠപഠനമാണ്‌ ഡോ. അസീസ്‌ തരുവണയുടെ `വയനാടന്‍ രാമായണം'. മലയാളഭാഷക്ക്‌ ലഭിച്ച കനപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥം. വയനാടന്‍ രാമായണം കറന്റ്‌ ബുക്‌സ്‌, തൃശൂര് . ‍വില- 120 രൂപ Thu, 05 Nov 2009 10:35:00 +0000 കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്‍ വാണിമേല്‍ http://aryaputhra.livejournal.com/123172.html http://aryaputhra.livejournal.com/123172.html I watched this clip on MSNBC’s Morning Joe Program. It seems like companies like Goldman Sachs and JP Morgan are now minting money thanks to the bailout (under the guise of Federal Reserve, as they too are a private organization not a government institution). To think they have become so stinking rich today at the peril of thousands of average Joes losing their jobs. Today Goldman Sachs reins supreme virtually free of competition; thanks to their candidate Obama winning the race . It was not so long ago, I listened to a CBS 60 minutes program that mentioned how small US banks were being taken over by the FDIC and handed over to the Federal Reserve due to poor credit ratings (poor according to who, a few wealthy elite?). Of course, these raids were done overnight with minimum fuss, typical of secret takeovers with minimum media coverage. This, of course was the intention when the recession was “ orchestrated ”. So it is not a surprise that the world’s biggest investment profiteer Warren Buffet invested in Goldman Sachs. He’s not an oracle genius as people purport him out to be; but just someone who is on things. Imagine the thousands of idiots who bought his books thinking they could one day be like him. It is hard not to think he does not have insider information. And it probably is true that the next thing to go bust is the US railways as he’s already invested so much in it . So what does this all point to? How long will it take for people to wake up and take notice? The big corporations have taken over. That’s what the Bilderberg meets are all about. So you still say hogwash? Just another conspiracy theorist?? Well, here’s a 2008 CNN clip on a Bilderberg meetup in Germany. I suppose everybody agrees CNN is as legit mainstream media we can get post the Gulf war: Listen carefully: (at 1:25) “...by enlarge, many members of the Bilderberg do see themselves in much the same way as the conspiracy theorists...” (at 2:27) “...the idea of a world government – which is what the Bilderberg is into by enlarge ...a new world order ”. (at 2:48)”...they see themselves as head-hunters, they get an up-and-coming politician (Obama?) who they think maybe President or Prime Minister one day...” What does that suggest? The so-called 'conspiracy' theorists were right all along! Bilderberg are a shadowy cabal group; out to create a new world order with their own objectives. They fund these so-called democratically elected politicians for their own agenda. Most importantly they are railroading it without consensus from you or me; in typical elitist fashion they never seek prior approval. Their agenda is pushed behind closed doors amongst powerful world leaders and businessmen – because they fear reprisals. Which is why Main Street reels today whilst most big corporations rarely pose a dent, at least those in the Bilderberg group are not out of business (sure they restructure, but that’s just making sure more jobs become obsolete in order to make more profits). We are further and further enslaving ourselves to their system. The more we turn a blind eye and sleep through it all, numbing our brains on daily chores, addicting ourselves to the next TV soap opera, reality show, sitcom, blockbuster movies; alcohol abuse, pornography addiction, online gaming... the more they get to erode our civil liberties. Nothing will be left untouched by the system . They will tag you and your children as their slaves. Lest we forget. They are not our gods. We are not their slaves. Thu, 05 Nov 2009 08:30:14 +0000 http://halfkallan.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-1238784212871406615.post-7429327887434759073 രഹസ്യം പരസ്യം ആകാന്‍ പല വഴികള്‍ ! A,B,C,X,Y,Z എല്ലാം പെണ്‍പിള്ളേര്‍ ആകുന്നു .. ഇനി ചാറ്റ് ത്രെട്സ് : A : ഹായ് ഡാ ഞാന്‍ : ഹായ് A : നീ അറിഞ്ഞോ ? ഞാന്‍ : ഹ്മം ??? A : നമ്മടെ P ഇല്ലേ .., അല്ലേല്‍ വേണ്ട നിന്നോട് പറഞ്ഞാല്‍ ശരിയാവത്തില്ല .. ഞാന്‍ : ശരി .. A : ഞാന്‍ പറയാം .. പക്ഷെ നീ ആരോടും പറയരുത് .. ഞാന്‍ : ഹ്മം ... എന്നെ കൊന്നാല്‍ ഞാന്‍ ആരോടും പറയത്തില്ല ( കൊന്നില്ലേല്‍ പ റ യാമാരിക്കും ല്ലേ !!! ) A : നമ്മടെ P ഇല്ലേ ... . അവള്‍ എക്സ്പെക്ടിംഗ് ആണു ഞാന്‍ : കൊള്ളാല്ലോ .. A : ഡാ ആരോടും പറയല്ലേ .. ഇത് അവള്‍ക്കും എനിക്കും നിനക്കും മാത്രേ അറിയൂ . . ഞാന്‍ : ബൈ എനി ചാന്‍സ് അവള്‍ടെ ഭര്‍ത്താവ് ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവോ ? A : ഛെ വൃത്തികേട്‌ പറയാതെ , നിന്നോടൊക്കെ പറഞ്ഞ എന്നെ പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ ! ഞാന്‍ : ******************************************************************************************************** ഞാന്‍ : ഹായ് B : ഹായ് ഡാ .. ഞാന്‍ നിന്നെ പിംഗ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുവാരുന്നു .. ഞാന്‍ : B : ഒരു സീക്രറ്റ്‌ ഒണ്ടു .. പറയട്ടെ .. ഞാന്‍ : പറയു .. B : നമ്മടെ P ഇല്ലേ .. അവള്‍ക്കു ഞാന്‍ : ഗുഡ് ന്യൂസ്‌ ആണല്ലോ .. B: ഡാ സീക്രറ്റ്‌ ആണേ .. ആരോടേലും പറഞ്ഞാല്‍ കൊന്നു കളയും ( ഓ പിന്നെ .. മുടിഞ്ഞൊരു സീക്രറ്റ്‌ .. ഭീഷണി ആണു ഭീഷണി ) ഞാന്‍ : ഓ ആരോടും പറയുന്നില്ലേ , നിന്നോടാരാ പറഞ്ഞേ ? B: എന്നോട് X ആണു പറഞ്ഞത് . ഞാന്‍ : ശരി .. പിന്നെ കാണാം .. ബൈ B: ആരോടും പറയല്ലേ .. ബൈ .. ********************************************************************************************** C : ഹായ് ഡാ ഞാന്‍ : ഹലോ.. എന്നാ ഒണ്ടു ? C : ഒരു സീക്രറ്റ്‌ ചോര്‍ത്തി എടുത്തു .. ഞാന്‍ : ???? C : നമ്മടെ P ഇല്ലേ .. അവള്‍ക്കു കുഞ്ഞു ഉണ്ടാവാന്‍ പോവ്വാ .. ഞാന്‍ : വെരി ഗുഡ് .. അവള്‍ക്കു അങ്ങനെ തന്നെ വേണം C : .... ഡോണ്ട് ടെല്‍ എനി വണ്‍ ഓക്കേ .. ഞാന്‍ : ഓക്കേ ഓക്കേ .. നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ?? C : നമ്മടെ Y പറഞ്ഞതാ . ഞാന്‍ : ഓക്കേ .. ഇച്ചരെ പണി ഒണ്ടു .. കാണാവേ .. *********************************************************************************** Z : ഡേയ് ..നീ ബിസി ആണോ ? ഞാന്‍ : കൊറച്ചു .. എന്തുണ്ട് ? Z : ഒരു ന്യൂസ്‌ കിട്ടി .. നിന്നോട് പറയണോ എന്ന് ആലോചിക്കുവാ .. ഞാന്‍ : നീ പറയാന്‍ പോവുന്നത് എന്താന്ന് എനിക്കറിയാം . എനിക്കും ഒരു ന്യൂസ്‌ കിട്ടി പക്ഷെ നിന്നോട് പറയത്തില്ല Z : ഡാ .. എന്താടാ അത് .. പ്ലീസ് പറ .. ഞാന്‍ : ഇല്ല .. തല്ക്കാലം പറയുന്നില്ല Z : ഡാ പറയെടാ എന്നെ ടെന്‍ഷന്‍ അടിപ്പിക്കല്ലേ ഞാന്‍ : ഓ ശരിയാ .. നിന്നെ ടെന്‍ഷന്‍ അടിപ്പിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത ടൈം അല്ലെ .. Z : ഡാ നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു .. ഞാന്‍ : നിന്നെ പോലെ തന്നെ നിന്റെ ഫ്രണ്ട്സും !!! *************************************************************************************************** എന്താ ഒരു സീക്രറ്റ്‌ , X B യോടും Y C യോടും , പറഞ്ഞ കാര്യം , അതിനും മുന്നേ A എന്നോട് പറഞ്ഞത് !! P.S : ഇത് വായിച്ചിട്ട് ഇത് എന്നെ ഉദേശിച്ചു പറഞ്ഞതാണ് .. എന്നെ തന്നെ പറഞ്ഞതാണ് എന്നെ മാത്രം ഉദേശിച്ചു പറഞ്ഞതാണ് എന്നര്‍ക്കേലും തോന്നിയാല്‍ ഞാന്‍ ഉത്തരവാദി അല്ല .. Thu, 05 Nov 2009 07:32:50 +0000 ഹാഫ് കള്ളന്‍ http://marjaaran.blogspot.com/2009/10/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-1585964296446659194.post-4391497292625048509 തെളിനീരിന്റെ തിളക്കമുള്ള അരാക്കും സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ സ്വന്തം റിസ്കില്‍ നാട്ടുകാര്‍ കണ്ടുപിടിച്ച റാക്കും നാടിനെ ഇരുകാലിന്മേല്‍ നിര്‍ത്താത്ത ഒരു കാലവുമുണ്ടായിരുന്നു നമ്മള്‍ കേരളീയര്‍ക്ക്. എവിടേയും ജീവിതം നുരച്ചു പൊന്തി, വീണുചിതറി, ഇഴഞ്ഞുനീന്തി. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടല്ലായിരുന്നു അത്. സ്വന്തം സൃഷ്ടിമാഹാത്മ്യങ്ങള്‍ മറ്റൊരു തരത്തില്‍ ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ദൈവങ്ങള്‍ പോലും സ്വന്തം നാടിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ കാലം.പൊന്തക്കാട്ടിലോ മരപ്പൊത്തിലൊ മതിലിന്റെ വിടവിലോ കൈയ്യിട്ടാല്‍ റാക്ക് തടയുന്നൊരു കാലമായിരുന്നു അത്. അമ്മായിയപ്പന്‍ മരിച്ചാല്‍ പോലും ഇത്ര സന്തോഷം ഉണ്ടാവില്ല. ഇന്നത്തെ പോലെ ബെവറേജിനുമുന്നില്‍ തലയില്‍ മുണ്ടിട്ട് നില്‍ക്കേണ്ട കാര്യമില്ലായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ മുണ്ടുരിഞ്ഞുപോയാലും ആളുകള്‍ ബഹുമാനിക്കുമായിരുന്നു. (ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ പ്രദീപേട്ടന്‍ പെണ്ണുകാണാന്‍ പോയി പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ പേരില്‍ ചെത്തുകാരാ‍യ അമ്മായിയപ്പനും അളിയന്മാരുമായി കൂടി തലയും വാലും പൊങ്ങാതെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഒരു കുപ്പികൊണ്ട് രണ്ട് കാര്യമെന്ന പോലെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചശേഷമാണ് സംഘത്തോടൊപ്പം തിരികെപ്പോന്നത്. അന്തിക്കള്ളില്‍ നിന്നും തുടങ്ങി പുലരിക്കള്ളില്‍ അവസാനിച്ച ആ പെണ്ണുകാണലിന്റെ നുരപൊങ്ങുന്ന സ്മരണയില്‍ ആ വിവാഹബന്ധം സുന്ദരങ്ങളായ രണ്ടു വ്യാഴവട്ടക്കാലം പിന്നിടുന്നു). റാക്കിലെ ബ്രാന്റ് തിരക്കി കഴുത്തുളുക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.ഒരേയൊരു ഐറ്റം മാത്രമേ അന്ന് നിലനിന്നിരുന്നുള്ളൂ.കുടിയന്മാരെ കീശയുടെ വലിപ്പത്തിലും കുലത്തിന്റെ മഹിമയിലും വേര്‍തിരിക്കാത്തവന്‍. സ്പിരിറ്റിന്റെ തള്ളിച്ച ഏമ്പക്ക രൂപത്തില്‍ പുറത്തേക്ക് വരാതിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ പലതരം മുട്ടകള്‍ അന്ന് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു, താറാമുട്ടക്കും കോഴിമുട്ടക്കും പുറമെ. മുട്ടകള്‍ അണ്ണാക്കില്‍ അമര്‍ത്തിവെച്ച് ഛര്‍ദ്ദിയെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തും മിടുക്കന്മാരാം കുടിയന്മാര്‍. ഏകേജിക്കു ശേഷം ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു ജനകീയനെ പിന്നീട് പ്രബുദ്ധ കേരളം കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. നിറമില്ലെങ്കിലും ഗുണത്തില്‍ മുമ്പ ന്‍ ‍. വീട്ടിലെത്തി ഭാര്യക്ക് കൊടുത്താലും തിരിച്ച് കിട്ടിയാലും പുലരും വരെയും പിന്നെയും ഇറങ്ങിപ്പോകാത്ത സൊയമ്പന്‍ സുഹൃത്ത്. സാമ്രാജ്യത്വകുത്തക കമ്പനികളുടെ സോപ്പിനെയും ടൂത്ത് പേസ്റ്റിനെയും തോല്പിച്ച് ഗന്ധം നിലനിറുത്തുന്നവന്‍.പെണ്ണുകാണാന്‍ പോകണമെങ്കില്‍ ഒരാഴ്ചക്ക് മുമ്പേ സഹവാസം നിലനിര്‍ത്തിയില്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം നാറ്റം നിലനിര്‍ത്തുന്നവ ന്‍ ‍. ഇവന്‍ കൂട്ടിനുണ്ടെങ്കില്‍ വേറെ സംഗതികളുടെ അച്ചുനിരത്തേണ്ട കാര്യമില്ല, വിവാഹമോചനത്തിന്. അന്തോണി എന്നൊരു തോന്ന്യാസി നിഷ്കരുണം അവനെ ചവിട്ടി താഴ്ത്തി ,മാവേലിയെപ്പോലെ. എന്നെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും മണ്ടന്റെ ഭാവനയില്‍ ദൈവമായോ കുരിശായോ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളവന്‍.ഒരു പക്ഷെ എല്ലാ മലയാളികളാലും ഒരുനാള്‍ യെവനെ കൊണ്ടാടപ്പെടാം. കുപ്പിക്ക് പകരം കുട്ടിയാണ് ജനിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ വാഴ്ത്തപ്പെടാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള നല്ല സമരിയക്കാരന്‍(രി). അത്രയേറെ പരോപകാരപ്രദമായി മനുഷ്യരെ കൂടെക്കൊണ്ടു നടക്കുകയും ഒരു വഴിക്കാക്കുകയും ഒടുവില്‍ ഓട്ട വീണ ചെമ്പുപാത്രം പോലെ മൂലക്കിരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടും എവിടെയുമെന്നപോലെ സ്പിരിട്ടെന്ന ആ പാവത്തിനും ശത്രുക്കളുണ്ടായി. അന്തോണി എന്ന ഒറ്റ ശത്രുവല്ലെന്ന് വ്യംഗം. അവരെ പില്‍ക്കാലത്ത മദ്യവിരുദ്ധസമിതിക്കാരെന്നും ഗാന്ധിയന്മാരെന്നും സമൂഹം കളിയാക്കി വിളിക്കപ്പെട്ടു. നാരായണ ഗുരു എന്നൊരു സ്വാമിയുടെ വാക്കുകള്‍ അതേപടി കേട്ട കുറെ മണ്ടന്മാരും കേള്‍ക്കാത്ത മണ്ടന്മാരും കുരിശിന്മേല്‍ തൂങ്ങി ഛര്‍ദ്ദി പതിവാക്കിയ കുറെ നസ്രാണിമാരും ആടിക്കുഴഞ്ഞാണെങ്കിലും സമിതിയുടെ പ്ലക്കാര്‍ഡ് കഴുത്തിലണിഞ്ഞ് രംഗത്തിറങ്ങി. വിദേശമദ്യത്തെ അവര്‍ തൊട്ടില്ല,ഗാന്ധിയന്മാ‍രാണെങ്കിലും. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടത് അവനെയായിരുന്നു, അറാം പറന്ന അരക്കിനെയും തെങ്ങില്‍ നിന്നും സുഗന്ധം പൊഴിക്കുന്ന കള്ളിനേയും. ഗാന്ധിജി വിഭാവനം ചെയ്ത കുടില്‍ വ്യവസായത്തില്‍ തന്നെ അവര്‍ കൈവെച്ച്, ഗാന്ധിയെ അപഹസിച്ചു. ബാര്‍ മുതലാളിമാര്‍ വിദേശകോണകം ഊരി കാറ്റില്‍ പറത്തി ഗാന്ധിയന്‍ സമരക്കാര്‍ക്ക് അഭിവാദ്യമര്‍പ്പിച്ചു. കള്ളു ഷാപ്പില്‍ കുടിക്കാനെത്തിയ യുവകുടിയന്‍ ഷാപ്പിന്റെ പരിസരത്തെ പൈപ്പില്‍ വെള്ളമെടുക്കാനെത്തിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ നോക്കി ഛര്‍ദ്ദിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അഴിമാവില്‍ സമരം തുടങ്ങി. ഇടവകയില്‍ സന്ദര്‍ശനത്തിന് പുറപ്പെട്ട് പാതിരിയുടെ ളോഹ പിടിച്ചു വലിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ കുറുപ്പംതറയിലും തുടങ്ങി. സമരം തുടങ്ങിയതോടെ സേവ മുടങ്ങിയ കുടിയന്മാര്‍ അത്യാസന്ന നിലയിലായതും ഭാര്യയുടെയൊ അടുത്ത വീട്ടിലെ മറ്റവന്റെ ഭാര്യയുടെയോ താലി പൊട്ടിച്ച് ആംബുലന്‍സ് വിളിച്ച് നഗരത്തിലെ ബാറുകളില്‍ പോയി തുലച്ചതിനാല്‍ വീടുകളിലെ രാത്രി ഷോ മുടക്കമില്ലാതെ തുടരുകയും അയല്‍ വാസികല്‍ ജനവാതില്‍ തുറന്നിട്ട് അതാസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു പോന്നു. പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വദേശിയെ വിട്ട് വിദേശിയെ വേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നതിന് കാരണക്കാരായവന്റെ തലയില്‍ ഇടിത്തീ വീഴട്ടെ എന്ന് സ്വഗതഗാനം പാടി. അങ്ങിനെ അയ്യന്തോള്‍ ലൈനിലെ അരക്ക് ഷോപ്പും കലാകാരന്മാര്‍ക്കും രാത്രീഞ്ചരന്മാര്‍ക്കും വേണ്ടി തുറന്നുവെച്ച റൌണ്ട് നോര്‍ത്തിലെ ട്വന്റീ അവേര്‍സ് ഷോപ്പുമൊക്കെ ലോകത്തെ കുടിപ്പിച്ച് രസിക്കുന്ന ഒരോണക്കാലത്ത് മദ്യവിരുദ്ധക്കാര്‍ക്ക് എവിടെ നിന്നൊ കിട്ടിയ ഒരു വിളിയുടെ പുറത്ത് തെക്കുമ്പുറം കോളനിയിലെത്തുന്നു. മദ്യവിപത്തില്‍ ഒരു ഗ്രാമം ഇല്ലാതാകുന്നു എന്ന് ഏതോ ഒരു പത്രത്തില്‍ ഏതോ പത്രസമ്മേളനത്തിന്റെ ഭാഗമായി സിദ്ധിച്ച മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയില്‍ ഒരു വാര്‍ത്താവിദ്വാന്‍ കാച്ചിയ സ്കൂപ്പിന്റെ വെളിച്ചതില്‍ ആയിരുന്നു ഈ യാത്ര. ഒരു ശാര്‍ങധരന്‍ മാസ്റ്ററാണ് സമിതിയെ നയിച്ച് ഒരു ചെറൂജാഥയാ‍യി അങ്ങോട്ട് പോയത്. ഓണത്തിന് സൌജന്യമായി അരി നല്‍കുന്നവരാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ജാഥയെ എതിരേല്‍ക്കാന്‍ തെക്കുമ്പുറം കോളനിക്കാര്‍ റെയില്‍വേ ഗേറ്റ് പരിസരത്തെ ഊക്കന്‍ മാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ കൂട്ടമാ‍യി നിന്നു.അടുത്ത് വന്നപ്പോഴാണ് അരിച്ചാകുകളല്ല കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാക്കളാണെന്ന് മനസ്സിലായത്.പിരിഞ്ഞു പോകാന്‍ തക്കം പാത്ത കോളനി വാസികളെ മദ്യവിരുദ്ധക്കാര്‍ ചങ്ങല തീര്‍ത്ത് വളഞ്ഞു വെച്ചു. ആദ്യം ഒരു ചെറു പ്രസംഗം. പിന്നെ സോദ്ദോഹരണ ക്ലാസ്സ്.എങ്ങിനെയാണ് ചാരായം നമ്മുടെ ശരീരത്തില്‍ എങ്ങിനെ പ്രതികൂലമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെന്ന് ശാര്‍ങ്ധരന്‍ മാസ്റ്റര്‍ ഒരു ചെറു വിവരണം നടത്തി. പിന്നെ തന്റെ ജുബയുടെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു പാക്കറ്റെടുത്ത് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു.അരി കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും മറ്റവനുണ്ട് എന്ന കൊതിയില്‍ കോളനി നിവാസികള്‍ അമര്‍ന്നിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് കിട്ടുന്ന ഏതെങ്കിലും ജീവജാലങ്ങളെ കൊണ്ടു വരാന്‍ മാസ്റ്റര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.കുട്ടികള്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടി.പല തരം ജീവികളുമായെത്തി. ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടി,ഒരു കരിങ്കല്ല് കഷണം,കോഴിമുട്ട,ഒരു കൈപ്പന്ത് എന്നിങ്ങനെ.കുട്ടികളുടെ അറിവിന്‍ വൈഭവത്തില്‍ മാസ്റ്റര്‍ തലക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു.കൈ തലയില്‍ നിന്നും മാറ്റി കുറച്ച് മണ്ണിരയെ കിട്ടുമോ എന്ന് തിരക്കി. തെക്കുമ്പുറത്തുകാര്‍ മീന്‍പിടുത്ത വിരുതന്മാരായതിനാല്‍ അത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. ആരുടെയൊക്കെയൊ മുണ്ടിന്റെ കോന്തലയില്‍ അതുണ്ടായിരുന്നു.മാഷ് മണ്ണിരയില്‍ ഒന്നു രണ്ടെണ്ണത്തിനെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് എല്ലാവരും കാണ്‍കെ അതിനെ ഗ്ലാസിലെ ചാരായത്തിലേക്ക് പതുക്കെ ഇട്ടു. ആദ്യം ഒന്നു പുളഞ്ഞു മണ്ണിര. പിന്നെ തളര്‍ന്നു. പിന്നെ ശോഷിച്ച് കാണാന്‍ പറ്റാത്ത വിധം അപ്രത്യക്ഷമാ‍യി. ഇതെന്തു മാജിക് എന്ന് പലരും വിരല്‍ മൂക്കത് വെച്ചു. ഒരു പരീക്ഷണം വിജയിച്ചതിന്റെ ഗ്ലാമറില്‍ തലയുയര്‍ത്തി മാസ്റ്റര്‍ എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു. ഇതില്‍ നിന്നെന്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. എല്ലാവരും ചിന്തയിലും ചന്തിയിലും അമര്‍ന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് ഒരുത്തരവും പുറത്തു വന്നില്ല. മാസ്റ്റര്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു. അതും ഫലം കണ്ടില്ല. ഒടുവില്‍ തന്റെ പ്രിയ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായും അഞ്ചാംതരം കടക്കാത്തവനുമായ കൊച്ചുവിന് നേരെ വിരല്‍ ചൂണ്ടി. ക്ലാസ്സില്‍ ഒരിക്കലും ഒരു ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം കിട്ടാത്തവനാണ് എങ്കിലും ഒരു പരിചിത മുഖം എന്ന നിലയിലാണ് കൊച്ചുവിനോട് തന്നെ ചോദിക്കാന്‍ കാരണമായത്. നവസാക്ഷരന്റെ ഭവഹാവാദികളോടെ കൊച്ചു സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. “വെള്ളമടിച്ചാല്‍ നമ്മുടുള്ളിലിള്ള മുഴോന്‍ കൃമികീടങ്ങളും അന്‍സാരികളും നശിച്ച് നാറാണക്കല്ലാവും. അതീപ്പിന്നെ ഒരു തൊന്തറവും കൂടാതെ നംക്ക് ഒറങ്ങേം നടക്കേം ചെയ്യാം.ഇതുമ്മെ കേറി കൊടിപിടിക്കണ ഗാന്ധിയന്‍ തന്തപ്പിടിമാരെ നമ്മ വെറുക്കനെ വിട്ടുടാ.......... ഈ സംഭവത്തിന് ശേഷം പൊതുപ്രവര്‍ത്തനവും മദ്യവിരുദ്ധപ്രവര്‍ത്തനവും നിര്‍ത്തി അസ്വസ്ഥജീവിതം നയിച്ച ശാര്‍ങ്ധരന്‍ മാസ്റ്റര്‍ സ്വസ്ഥതയിലേക്ക് ഒരു രഹസ്യ പാലം പണിതു. പിന്നീട് കൊടിയ കരള്‍ രോഗം വന്ന് ഒരു വര്‍ഷത്തിനകം ചാരായവും കൊച്ചുവും സ്കോച്ചും ലഹരിയുമില്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക് യാത്രയായി. മ്യാവൂ ! മ്യാവൂ ! Thu, 05 Nov 2009 07:27:40 +0000 http://sreyas.in/religious-harmony-gita-18 http://sreyas.in/?p=237 ചഞ്ചലാവസ്ഥയിലായ അര്‍ജുനനെന്ന മനസ്സിനെ ബോധത്തിലേക്ക് ഭഗവാന്‍ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. ദുര്യോധനന് കീഴ്പ്പെട്ടാല്‍ അത് അധര്‍മ്മത്തിന് ഇടയാക്കും. അധര്‍മ്മം പാപത്തില്‍ കലാശിക്കും. പാപമെന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. അധര്‍മ്മങ്ങളിലേര്‍പ്പെട്ട് താന്‍ ചെയ്യുന്നത് ശരിയെന്ന തോന്നലാണ് തെറ്റിദ്ധാരണ. ഇവിടെയാണ് ഈ യുദ്ധം ഓരോ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലും നടക്കേണ്ടത്. Thu, 05 Nov 2009 07:16:30 +0000 ശ്രീ (sreyas.in) http://keralaviews.wordpress.com/2009/11/04/whither-achuthanandan/ http://keralaviews.wordpress.com/?p=803 V. S. Achuthanandan appears to be playing a new game to regain his position in party and remain as Chief Minister. The Chief Minister, who had earlier refused to take the cudgels against Constitutional Authority of the Governor, has now turned against the Election Commission of India, another Constitutional authority. His remarks, questioning the powers of [...] Thu, 05 Nov 2009 06:48:59 +0000 keralaviews http://sreyas.in/aranyakandam-seetha-jadayu-sangamam-mp3-51 http://sreyas.in/?p=235 ഹാ! ഹാ! രാഘവ! രാമ! സൗമിത്രേ! കാരുണ്യാബ്ധേ! ഹാ! ഹ! മല്‍ പ്രാണേശ്വര! പാഹി മാം ഭയാതുരാം." ഇത്തരം സീതാവിലാപം കേട്ടു പക്ഷീന്ദ്രനും സത്വരമുത്ഥാനംചെയ്തെത്തിനാന്‍ ജടായുവും. "തിഷ്‌ഠതിഷ്‌ഠാഗ്രേ മമ സ്വാമിതന്‍പത്നിയേയും കട്ടുകൊണ്ടെവിടേക്കു പോകുന്നു മൂഢാത്മാവേ! Thu, 05 Nov 2009 06:48:12 +0000 ശ്രീ (sreyas.in) http://ayurvedichomeremedies.blogspot.com/2009/11/ayurvedic-hair-care-tips-part-1.html tag:blogger.com,1999:blog-34623275.post-7161687884141848973 Human hair grows to half an inch per month. The hair can be divided into three parts, the bulb, the root and shaft. The bulb is the swelling at the base below the root that comes up from the dermis, the root is the portion of hair beneath skin surface and shaft is the hair above skin surface. Life span of a human hair is said to be between two to three years. It is normal to shed 50 to 70 strands per day. Excessive hair loss can be attributed to weak hair roots. Some of the reasons for hair loss include heredity, infection of scalp, certain drugs, stress, environmental pollution, chlorine in water, hormonal imbalances, menopause, pregnancy, diseases like typhoid, flu etc. Some more reasons for hair loss include • lack of essential nutrients in body • dust that is not cleaned off from scalp • cleaning hair with excessive hot or excessive cold water • scalp not patted dry after a bath • application of oil on scalp after a bath without proper drying Some precautions to be observed: • Do not allow others to use your comb, keep it to yourselves. • Avoid combs with very sharp teeth. • Never use a dirty comb • Change your comb after a month. • Do not use combs of others. • Do not comb in a hurry. Take your own time to comb your hair. • Run your comb gently through your hair. Never test your strength with your hair. Coconut oil has been used from time immemorial for luscious hair growth. Application of coconut oil on scalp nourishes the hair roots and strengthens hair follicles. One inexpensive way to have a soft and shiny hair is to apply not so sour curd obtained from cow’s milk onto to your hair. After about fifteen minutes you can clean off the hair with lukewarm water. Records show that our ancestors cared for their long hair with the help of herbs and oils. They took time to dry their hair and expose it to scented fumes. They prepared herbal oils that nourished the hair roots and hair follicles. Above all they led a stress free life which should have been the primary reason for their healthy hair. Technorati Tags: herbal , remedy , ayurveda , home remedies Thu, 05 Nov 2009 05:56:00 +0000 http://www.composedvolcano.com/wp/skocjanske-james-skocjan-caves/ http://www.composedvolcano.com/wp/?p=1548 I was in Piran, a small, clean & historic town in Slovenia, at a café located in the centre of the city overlooking the vast ocean enjoying my cup of frothy cappuccino while my friends indulged themselves with the locally brewed beers. During the course of our conversation I learnt about the UNESCO World Heritage [...] Thu, 05 Nov 2009 05:42:17 +0000 Priya Q http://ecophilo.blogspot.com/2009/11/of-sports-and-sportspersons.html tag:blogger.com,1999:blog-9505017.post-2972789366068922954 I read this from Prem Panickers blog and it set me thinking...The link is about Agassis new book etc., but it is also about Agassi and how he was pushed by his dad (pushed being an understatement - you might want to read either the link or the book) in the formative years. This will probably be a multi part post as I try to wrestle with my thought process. But one of the first questions that comes to my mind - can anyone reach the pinnacle of sport without being super focussed? Think Abhinav Bindra who trains at his own private range for hours. Think Saina Nehwal who trains so hard she has no friends. And the Abhinavs and the Agassis are the survival bias candidates - the guys who made it big. Many others dont... Here are some of the questions, I am wrestling with... Can someone become a top class sportsperson without spending all those hours and sacrifices? (clearly no). How much of this becoming a top class sportsperson is about self motivation and how much of it is about being pushed (by someone - coach, parent) At what point does the pushing become self motivation and vice versa? How self motivated can you be at age 7 or 10 or 13? Is that self motivation? Really? Or is it something else being explained as self motivation? I remember my better half saying, how in her school days, the poor guys always ran the best. They, in many cases, were running away from their "hard life". This was their potential passport to success or to put it in a different way, training helped them get their mind away from their daily hardships. (I recall reading something similar about Rajyavardhan Rathores army background in an interview where somebody asked him about stress or something. Does someone have a link to that?) Initial thoughts I hope to sort better over the next few days... Thu, 05 Nov 2009 05:30:35 +0000 ecophilo http://locks.livejournal.com/175264.html http://locks.livejournal.com/175264.html So I have a thing for reading film scripts online. I have read the scripts of The Namesake , The English Patient , Notting Hill , My Best Friend's Wedding , Sideways , Alfie , etc. In case of The Namesake and The English Patient , there is an interesting twist. I watched The Namesake and then read the script. In case of The English Patient , I first read the script and then read the book. Haven't watched the film yet. It is an interesting exercise for the mind. I like the act of reading film scripts because it allows my imagination to take flight, add colors and sounds, and really make the film in my head. Afterwards, when I watch the film, there is an exercise of comparison and it is amazing how much richer the imagination is when it comes to bestowing life to characters on paper. Obviously, not many films can do justice in such an elaborate fashion. I am yet to watch The English Patient and do that comparison exercise. Most scripts are fairly boring in that they don't have a very rich narrative. But The English Patient had such a beautifully written script - the film came alive in my head in a way that it probably may not be able to on screen. Plus, I have heard such dismal reviews about the film that it puzzled me at the beginning. How can such a lovely script culminate in such a *boring* film? A film that I enjoyed incredibly is The Curious Case of Benjamin Button . I loved the concept of two people meeting midway in their lives - as one ages forward and backward in the strangest way possible and the other goes on to meet her natural decline - yet Life conspires for these two characters to meet at their respective primes - and light up the lives of each other. I wonder how the script will play out... hmmm. Thu, 05 Nov 2009 05:06:57 +0000 http://tksujith.blogspot.com/2009/11/blog-post_05.html tag:blogger.com,1999:blog-7120075692026727719.post-8661281772636956780 Thu, 05 Nov 2009 04:30:23 +0000 tk sujith http://ghsmanjoor.blogspot.com/2009/11/blog-post.html tag:blogger.com,1999:blog-5434522969104986323.post-7050657660718775417 Thu, 05 Nov 2009 03:34:57 +0000 മാഞ്ഞൂര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വിദ്യാലയം http://feedproxy.google.com/~r/BewareOfTheBlog/~3/kZgrE357O4c/bollywood-rfc.html tag:blogger.com,1999:blog-3333978.post-2052890748464534333 Real-life beau Saif Ali Khan and peep Kareena Kapoor are reportedly turning up the steam in Kurbaan -- the audience draw coefficient of them as an on-screen pair has been augmented by flashes of skin (don't believe the rumours -- Ms KK has already shown her bare back in Omkara , which also starred Saif Ali Khan). The CD bears an interesting soundtrack from Salim-Sulaiman mixing rock -- Vishal Dadlani returns after singing for the Merchant brothers in 8 X 10 Tasveer , Sufi, hindustani classical (puriyaa dhaanashrii, unless I'm mistaken). The photographs adorning the sleeves of the CD tell you that things are going to be bolly-dark, bolly-bloody ( some love stories have blood on them -- the blood of mosquitoes swatted on the storyboards, no doubt). It's that desaturated colour scheme with an emphasis on the sanguine. But the promo bears the real goods. You have Om Puri's voiceover to tell you that he's probably a terrorist and this is slated to be another film in the "Bollywood 9/11" genre (see also: New York ). Skip the skin and watch the captions (the scarlet fetish continues). The best one works not just as a warning to the cautious reader but also, if you think abbreviations, a tip of the hat to computer science: Feel The Pain . Thu, 05 Nov 2009 02:40:29 +0000 George http://varnachitram.com/2009/11/04/how-many-devasurams/ http://varnachitram.com/?p=923 The story of Devasuram - an evil man’s fall and his redemption is quite powerful. The narrative offers many dramatic moments, for the evil to manifest, to experience the fall and then rise up again. It offers the script writer opportunities not just to perfect the protagonist, but also the supporting cast including a very [...] Wed, 04 Nov 2009 20:12:45 +0000 vc http://workersforum.blogspot.com/2009/11/blog-post_04.html tag:blogger.com,1999:blog-2128859103258265367.post-2328570429950951197 സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പത്രവ്യവസായത്തെയും സാരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗവണ്‍മെന്റുകള്‍ നേരിട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില പത്രങ്ങള്‍ ഒഴിച്ച് ദിനപത്രങ്ങളടക്കമുള്ള ബാക്കിയെല്ലാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയില്‍ നട്ടംതിരിയുകയാണ്. ഇതിന്നപവാദമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാന്‍ ലോകത്ത് ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം പോലുമില്ലെന്നതാണ് ദുഃഖസത്യം. അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളിലെ കാര്യം തന്നെ പരിശോധിക്കാം. സാമ്പത്തികമാന്ദ്യമെന്ന മഹാരോഗം പിടിപെട്ട് അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പേരുകേട്ട, നല്ല സാമ്പത്തിക അടിത്തറയുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന പല മുന്‍നിര പത്രങ്ങളും ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ചില പ്രമുഖ പത്രസ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഇതിനകം അടച്ചുപൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞു. ചെലവുചുരുക്കലിന്റെ പേരില്‍ നിരവധി പേരുകേട്ട പത്രാധിപസമിതി അംഗങ്ങളെയും വിദഗ്ധ തൊഴിലാളികളെയും പിരിച്ചുവിട്ടു. പിരിച്ചുവിട്ടു എന്ന് പറയുന്നത് മാന്യതക്ക് നിരക്കാത്തതായതുകൊണ്ട് ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണം കുറച്ചെന്ന് പറയുകയാണ് ദുരഭിമാനികളായ അമേരിക്കന്‍ പത്രമുടമകള്‍ക്കിഷ്ടം. ഒരു വിധത്തിലും പിടിച്ചുനില്‍ക്കുവാന്‍ പറ്റാത്തതിനാല്‍ ഏതാനും പത്രങ്ങള്‍ എഡിഷനുകള്‍ പലതും നിര്‍ത്തലാക്കി. എന്നിട്ടും രക്ഷകിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് പേജുകളുടെ എണ്ണം കുറച്ചു. വായനക്കാരുടെ പല ഇഷ്ടപംക്തികളും ഓരോന്നായി നിര്‍ത്തലാക്കി. ഇതെല്ലാമായിട്ടും പത്രങ്ങളുടെ പരാധീനതകള്‍ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടില്ല; അവ കൂടിവന്നതേയുള്ളൂ. പേജ് കുറച്ചെങ്കിലും ഒരു പത്രമുടമയും പത്രത്തിന്റെ വില കുറച്ചില്ല. പേജ് വില നിയന്ത്രണ ഏജന്‍സികളൊന്നും അമേരിക്കയില്‍ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് പത്രമുടമകള്‍ക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ പത്രങ്ങളുടെ വില നിശ്ചയിക്കാം. ഒരംഗീകൃത മാനദണ്ഡവും നിലവിലില്ല. പക്ഷേ വായനക്കാര്‍അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവര്‍ പ്രക്ഷുബ്ധരായി; ശക്തിയായി പ്രതികരിച്ചു. വായനക്കാരുടെ കോളങ്ങളിലേക്ക് പ്രതിഷേധക്കുറിപ്പുകളുടെ പ്രവാഹമായി. പത്രമോഫീസുകളിലെ കംപ്യൂട്ടറുകളില്‍ പ്രതിഷേധ ഇ മെയിലുകള്‍ വന്നുനിറഞ്ഞു. ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു പോംവഴിയുമില്ലെന്ന് ഹൃദയസ്പൃക്കായ ഭാഷയില്‍ രചിക്കപ്പെട്ട വിശദീകരണങ്ങള്‍ പത്രങ്ങളുടെ മുന്‍പേജുകളില്‍തന്നെ അതീവ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ പത്രങ്ങള്‍ക്കും ഒരേ ന്യായമാണ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുവാനുണ്ടായിരുന്നത്. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും അതിന്റെ ഫലമായി നിത്യേനയെന്നോണം വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളും. മറ്റൊന്ന് പത്രക്കടലാസിന്റെയും മറ്റ് അച്ചടി സാമഗ്രികളുടെയും വില താങ്ങാനാവാത്തവിധം കുതിച്ചുയര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഈ അഭ്യര്‍ഥനകളൊന്നും വായനക്കാരില്‍ ഏശിയില്ല. വില കുറയ്ക്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ച പത്രങ്ങളുടെയെല്ലാം നില കൂടുതല്‍ പരുങ്ങലിലായി. സര്‍ക്കുലേഷന്‍ കുത്തനെയിടിഞ്ഞു. പിന്നീട് വിലയില്‍ ചില്ലറ കുറവു വരുത്തിയിട്ടും കൈവിട്ടുപോയ വരിക്കാരെ തിരികെ പിടിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം ഇതിനകം ചെറിയ പ്രാദേശിക പത്രങ്ങള്‍ ഇവരെ വല വീശിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പല വരിക്കാരും പത്രപാരായണം തന്നെ പാടെ ഉപേക്ഷിച്ച് വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക് പൂര്‍ണമായും വെബ് സൈറ്റുകളെ ആശ്രയിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മത്സരാധിഷ്ഠിത സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ പത്രമുടമകള്‍ക്ക് ഇതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വാര്‍ത്താ ചാനലുകള്‍ ദിനപത്രങ്ങളുടെ അന്തകരായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് നീണ്ട മുഖപ്രസംഗമെഴുതി പല പത്രങ്ങളും സ്വയം ആശ്വസിച്ചു. അമേരിക്കയിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ പത്രമാധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് വന്‍കിട കോര്‍പറേഷനുകളോ അതീവ സമ്പന്നരായ വ്യക്തികളോ ആണ്. ഇവരുടെയെല്ലാം ഉറക്കംകെടുത്തുന്ന വാര്‍ത്തകളാണ് വാള്‍സ്ട്രീറ്റില്‍നിന്ന് നിത്യേന വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് പ്രവചനങ്ങള്‍ പൊതുവെ പിഴയ്ക്കാറില്ലെന്നാണ് അമേരിക്കന്‍ വ്യവസായികളുടെയും ബിസിനസ് ലോബികളുടെയും വിശ്വാസം. വല്ലപ്പോഴും പ്രവചനങ്ങളില്‍ തെറ്റു പറ്റിയെന്ന് വരാം. അത് സ്വാഭാവികമാണെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ അമേരിക്കയിലെ പത്തു പ്രമുഖ ദിനപത്രങ്ങള്‍ അതിജീവിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിധം ആഴമേറിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയില്‍ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. മറ്റ് അത്ഭുതങ്ങള്‍ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഈ വര്‍ഷാവസാനത്തോടെ ഈ പത്രസ്ഥാപനങ്ങളെല്ലാം അടച്ചുപൂട്ടേണ്ടിവരും. ഫെഡറല്‍ ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ ഈ പ്രശ്നത്തിലുള്ള നിസ്സംഗതയും മൌനവും ഈ രംഗത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെയെല്ലാം നിരാശരാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ തന്നെ പരിഹരിച്ചുകൊള്ളൂ എന്ന മട്ടിലുള്ള ഗവണ്‍മെന്റ് വക്താക്കളുടെ പ്രതികരണം ആശങ്കക്കും വകനല്‍കുന്നുണ്ട്. ഗവണ്‍മെന്റിന് പത്രങ്ങളോട് പ്രതിബദ്ധത വേണ്ടതല്ലേ? സിഎന്‍എന്‍, എ ബി സി, ഫോക്സ് തുടങ്ങിയ ദേശീയ ചാനലുകള്‍ സംഘടിപ്പിച്ച ഒപ്പീനിയന്‍ പോളുകളില്‍ പങ്കെടുത്ത എണ്‍പത് ശതമാനം പേരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് ഗവണ്‍മെന്റിന് ഭരണഘടനാപരവും ജനാധിപത്യപരവുമായ ഉത്തരവാദിത്വം ഈ കാര്യത്തിലുണ്ടെന്നാണ്. അടച്ചുപൂട്ടല്‍ ഭീഷണി നേരിടുന്ന പത്രങ്ങളുടെ ഉടമകള്‍ ജീവനക്കാരുടെ പ്രതിനിധികളുമായി പിരിച്ചുവിടല്‍ പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ചകള്‍ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ജീവനക്കാരൊഴിച്ച് ബാക്കി മുഴുവന്‍ പേരെയും പിരിച്ചുവിടേണ്ടിവരും. ചുരുക്കം ചില ജീവനക്കാരെ നിലനിര്‍ത്തുന്നതുതന്നെ വെബ് സൈറ്റുകളുടെ നടത്തിപ്പിനാണ്.സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യമെന്ന കൊടുങ്കാറ്റില്‍പ്പെട്ട് കരപറ്റാന്‍ കഴിയാതെ ഉഴലുന്ന മറ്റൊരു അമ്പതു പത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയും വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് ഉന്നതര്‍ രഹസ്യമായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഏറിവന്നാല്‍ പതിനെട്ട് മാസത്തെ ആയുര്‍ദൈര്‍ഘ്യമേ ഈ പത്രങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ നല്‍കിയിട്ടുള്ളൂ. ഇവരുടെ പട്ടികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഒരു പ്രമുഖ ദിനപത്രത്തിന്റെ ശോചനീയാവസ്ഥ നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം. 1865 ല്‍ സ്ഥാപിതമായ സാന്‍ ഫ്രാന്‍സിസ്കോ ക്രോണിക്കിളിന് 2008 ല്‍ മാത്രം നേരിട്ട നഷ്ടം 50 ദശലക്ഷം ഡോളറാണ്. ഇപ്പോഴത്തെ സൂചനകള്‍ അനുസരിച്ച് 2009 ല്‍ കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിലുള്ള നഷ്ടത്തിലും സാമ്പത്തിക കുഴപ്പത്തിലും ക്രോണിക്കിള്‍ ചെന്നെത്തുമെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പ്രതിസന്ധി അതിജീവിക്കുവാന്‍ തങ്ങള്‍ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഇവയൊന്നും വിജയിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ജീവനക്കാരില്‍ ഗണ്യമായൊരു വിഭാഗത്തെ പിരിച്ചുവിടേണ്ടിവരുമെന്നും പത്രമുടമകളായ ഹെര്‍സ്റ്റ് കോര്‍പറേഷന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. എന്നിട്ടും സ്ഥിതിഗതികള്‍ വഷളായി തുടരുകയാണെങ്കില്‍ പത്രം അടച്ചുപൂട്ടുക എന്ന ഏക മാര്‍ഗമേ തങ്ങളുടെ മുന്നിലുള്ളൂവെന്നും മാനേജ്മെന്റ് വാര്‍ത്താക്കുറിപ്പുവഴി ജീവനക്കാരെയും റിപ്പോര്‍ടര്‍മാരെയും വായനക്കാരെയും അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ മാനേജ്മെന്റ് മുന്നോട്ടുവച്ചിട്ടുള്ള ന്യായങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ അതേപടി സ്വീകരിക്കുവാന്‍ തൊഴിലാളികള്‍ തയാറല്ല. അമേരിക്കന്‍ സാമ്പത്തിക രംഗത്ത് ഇന്നുണ്ടായിട്ടുള്ള തിരിച്ചടി ക്രോണിക്കിളിന്റെ തകര്‍ച്ചക്ക് കുറെയൊക്കെ കാരണമായിട്ടുണ്ടെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോള്‍തന്നെ, ഇതുമാത്രമല്ല ഈ ജനപ്രിയ പത്രത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥക്ക് കാരണമെന്ന് എഡിറ്റേഴ്സ് ഗില്‍ഡിന്റെ നേതാക്കള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. മറ്റു രംഗങ്ങളിലെന്നപോലെ കോര്‍പറേറ്റ് മാനേജ്മെന്റിന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ ചെലവും ധൂര്‍ത്തും പിടിപ്പുകേടും ഈ പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തിലും തുടരുന്നതിന്റെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന കണക്കുകള്‍ ആര്‍ബിട്രേറ്ററുകളുടെ മുന്നില്‍ നിരത്തിവച്ചാണ് ഗില്‍ഡ് നേതാക്കള്‍ വാദിച്ചത്. ഹെര്‍സ്റ്റ് കോര്‍പറേഷന്റെ തന്നെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള സിയാറ്റില്‍ പോസ്റ്റ് ഇന്റലിജന്‍സര്‍ എന്ന ദിനപത്രവും അടച്ചുപൂട്ടുവാനുള്ള പ്രാരംഭപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ക്രോണിക്കിളിനെ രക്ഷിക്കുക. എന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി സാന്‍ഫ്രാന്‍സിസ്കോ നഗരത്തിലെ സാഹിത്യകാരന്മാരും ബുദ്ധിജീവികളും കലാകാരന്മാരും അധ്യാപകരും വിദ്യാര്‍ഥികളും മുന്നോട്ടുവന്നിരിക്കുകയാണ്. ഉല്‍ബുദ്ധമായ ഈ പുരാതന നഗരത്തിന്റെ ആത്മാവാണ് ക്രോണിക്കിള്‍ ദിനപത്രമെന്നും അതിന്റെ സ്പന്ദനം നിലച്ചാല്‍ ഈ പട്ടണത്തിന്റെ മരണമാണ് സംഭവിക്കുകയെന്നും അവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ലൈബ്രറികളിലും കോളേജ് ക്യാമ്പസുകളിലും ക്ളബുകളിലും അവര്‍ യോഗങ്ങള്‍ വിളിച്ചുകൂട്ടി. ഇവിടെയെല്ലാം പങ്കെടുത്തവരുടെ വന്‍ പ്രാതിനിധ്യം ഈ വിഷയത്തില്‍ നഗരവാസികളുടെ ഉത്കണ്ഠ ശരിക്കും പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു. അവരെല്ലാം പരസ്യങ്ങള്‍ പിടിച്ചുകൊടുത്തും കൂടുതല്‍ വരിക്കാരെ ചേര്‍ത്തും പത്രം നിലനിര്‍ത്താനുള്ള കഠിനശ്രമത്തിലാണ്. ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് ക്രോണിക്കിളിലെ തൊഴിലാളികള്‍ ശമ്പളവും മറ്റാനുകൂല്യങ്ങളും സ്വമേധയാ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുവാന്‍ തയാറായി മുന്നോട്ടുവന്നു. എന്നാല്‍ ജീവനക്കാരുടെ ത്യാഗംകൊണ്ടും സന്മനസ്സുകൊണ്ടും നഗരവാസികളുടെ പ്രയത്നംകൊണ്ടും ക്രോണിക്കിളിനെ കരകയറ്റാന്‍ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കടവും പലിശയും നിശ്ചിതദിവസത്തിനുള്ളില്‍ അടച്ചുതീര്‍ക്കണമെന്നും അല്ലാത്തപക്ഷം തങ്ങള്‍ ജപ്തിനടപടികള്‍ ആരംഭിക്കുമെന്നും ബാങ്കുകള്‍ ക്രോണിക്കിള്‍ മാനേജ്മെന്റിന് മൂന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിയിരിക്കുകയാണ്. നഷ്ടത്തിലോടുന്ന പത്രമായതിനാല്‍, വാങ്ങുവാനോ ഏറ്റെടുത്ത് നടത്തുവാനോ ആരും തയാറായി മുന്നോട്ടുവരുന്നില്ല. വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് വിദഗ്ധരുടെ നിഗമനമനുസരിച്ച് അടച്ചുപൂട്ടല്‍ ഭീഷണി നേരിടുന്ന പത്ത് പ്രമുഖ പത്രങ്ങള്‍ ഇവയാണ്: 1) ദ ഫിലാഡല്‍ഫിയ ഡെയിലി ന്യൂസ് 2) മിനിയാപ്പൊലീസ് സ്റ്റാര്‍ ട്രൈബൂണല്‍ 3) ദ മയാമി ഹെറാള്‍ഡ് 4) ദ ഡെറ്റ് റോയിട്ട് ന്യൂസ് 5) ദ ബോസ്റ്റണ്‍ ഗ്ളോബ് 6) ദ സാന്‍ഫ്രാന്‍സിസ്കോ ക്രോണിക്കിള്‍ 7) ദ ഷിക്കാഗോ ടൈംസ് 8) ദ ന്യൂയോര്‍ക്ക് ഡെയ്ലി ന്യൂസ് 9) ദ ഫോര്‍ട്വര്‍ത്ത് സ്റ്റാര്‍ ടെലിഗ്രാം 10) ദ ക്ളീവ്ലാന്‍ഡ് പ്ളേയ്ന്‍ ന്യൂസ്. സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകള്‍ എല്ലാം പൂര്‍ണമായും അടഞ്ഞ ഈ ദിനപത്രങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ വെബ് സൈറ്റുകള്‍ മാത്രം നിലനിര്‍ത്തി കാലയവനികയ്ക്ക് പിന്നില്‍ മറയുവാന്‍ തയാറെടുത്തുവരികയാണ്. അമേരിക്കന്‍ ഓഡിറ്റ് ബ്യൂറോ ഓഫ് സര്‍ക്കുലേഷന്റെ (AABC) കണക്കനുസരിച്ച് യുഎസ്എ ടുഡേ യാണ് അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളില്‍ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള ദിനപത്രം. അതിന് 2.2 ദശലക്ഷം വരിക്കാരുണ്ട്. കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതിക സാമ്പത്തിക നയങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വാള്‍സ്ട്രീറ്റ് ജര്‍ണലാണ് രണ്ട് ദശലക്ഷം കോപ്പികളോടെ രണ്ടാംസ്ഥാനത്ത്. മൂന്നാം സ്ഥാനമേ ലോകമെമ്പാടും അറിയപ്പെടുന്ന ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസിനുള്ളൂ. അവര്‍ക്ക് 1.1 ദശലക്ഷം വരിക്കാരുണ്ടെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നാലാം സ്ഥാനത്ത് ലോസ് ആന്‍ജലസ് ടൈംസാണ്. പരസ്യവരുമാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഈ പത്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് മുന്നില്‍ നിന്നിരുന്നത്. എന്നാല്‍ സാമ്പത്തികരംഗത്തെ പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങള്‍ ഈ മുന്‍നിരപത്രങ്ങളെയും പിടിച്ചുകുലുക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇവയും ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തുവാനുള്ള തത്രപ്പാടിലാണ്. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ഇവരും പേജുകളുടെ എണ്ണം കുറച്ചു. പല എഡിഷനുകളും നിര്‍ത്തലാക്കി. ജീവനക്കാരുടെ എണ്ണം കുറച്ചു. ഇതെല്ലാമായിട്ടും തിരിച്ചടക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിധം ഇവരുടെയെല്ലാം കടബാധ്യതകള്‍ കുന്നുകൂടുകയാണ്. ബാങ്കുകള്‍ പഴയപോലെ സഹായിക്കുന്നില്ല. ബാങ്കിനും മറ്റു ധനകാര്യസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കും പണയപ്പെടുത്തിയ സ്ഥാവരജംഗമവസ്തുക്കള്‍ മുഴുവന്‍ വിറ്റഴിച്ചാലും കടത്തിന്റെ പകുതിപോലും വീട്ടാന്‍ കഴിയില്ല. മറ്റു സഹോദരസംഘടനകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ലാഭത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തിലാണ് ഇവരുടെയെല്ലാം നിലനില്‍പ്പ്. മരണത്തോട് മല്ലടിക്കുന്ന റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് ലോകത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും പ്രചാരമുള്ള റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റാണ് ലോകസാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ ഇര. ലോകോത്തര പ്രശസ്തി നേടിയ എന്നുതന്നെ പറയാവുന്ന ഒരു കുടുംബമാഗസിനാണ് റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ്. നീണ്ട 87 വര്‍ഷം വിജയപൂര്‍വം പിന്നിട്ടുവെന്നവകാശപ്പെടുന്ന റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് 1922-ല്‍ അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളിലാണ് പ്രസിദ്ധീകരണം ആരംഭിച്ചത്. മറ്റ് ആനുകാലികങ്ങളില്‍ വരുന്ന ലേഖനങ്ങളും ചാരക്കഥകളും അഭിമുഖങ്ങളും സംഗ്രഹിച്ച് പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട് പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്ത് റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് ഒരു പുതിയ പരീക്ഷണത്തിനൊരുങ്ങി. ഇത് വിജയിക്കുമോയെന്ന ഭയവും സംശയവും ഡൈജസ്റ്റിന്റെ പ്രാരംഭ പ്രസാധകര്‍ക്ക് തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അവരുടെ ആശങ്കകള്‍ എല്ലാം അസ്ഥാനത്തായിഡൈജസ്റ്റിന്റെ ആദ്യ പതിപ്പായി അടിച്ച 1500 കോപ്പിയും ചൂടപ്പംപോലെ വിറ്റുപോയി. എണ്‍പത്തിയേഴ് വര്‍ഷംമുമ്പ് പ്രസാധനരംഗത്ത് ഇതൊരു വലിയ വിജയമായിരുന്നു. അന്യപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ വരുന്ന നല്ല ലേഖനങ്ങളും മറ്റു വിഭവങ്ങളും തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഡൈജസ്റ്റിന്റെ വായനക്കാരില്‍ എത്തിക്കുവാന്‍ ആദ്യകാല പത്രാധിപസമിതിയംഗങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. നാലുകൊല്ലം പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ ഡൈജസ്റ്റിന്റെ വരിക്കാരുടെ എണ്ണം അമ്പതിനായിരം കവിഞ്ഞു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് വളര്‍ച്ചയുടെ കാലമായിരുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ ഡൈജസ്റ്റിന്റെ പ്രസാധകര്‍ പുറത്തുവിട്ട കണക്ക് പ്രകാരം റഷ്യയും ചൈനയുമടക്കം 165 രാജ്യങ്ങളിലായി ഇരുപത്തിയൊന്ന് ഭാഷകളില്‍ റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് ഒരേ സമയം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. മൊത്തം അമ്പത്തിയൊന്ന് എഡിഷന്‍. നൂറു ദശലക്ഷം കോപ്പികളാണ് ഓരോ മാസവും വിറ്റഴിക്കപ്പെടുന്നത്. ലോകത്ത് മറ്റൊരു പത്രശൃംഖലക്കും ഇതുവരെ കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത നേട്ടമാണിത്. ഡൈജസ്റ്റിന്റെ ആദ്യത്തെ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ എഡിഷന്‍ 1938 ല്‍ ബ്രിട്ടനിലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. പിന്നീട് ഫ്രാന്‍സിലും ജര്‍മനിയിലും സ്പെയിനിലും എഡിഷനുകള്‍ ആരംഭിച്ചു. വളരെ കാലം കാത്തിരുന്നതിന് ശേഷമാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചൈനയിലും റഷ്യയിലും എഡിഷനുകള്‍ തുടങ്ങാന്‍ അനുവാദം കിട്ടിയത്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധലേഖനങ്ങള്‍ ചൈനീസ് പതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാറില്ല. അതുപോലെ തന്നെ മുന്‍സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങള്‍ റഷ്യന്‍ പതിപ്പില്‍നിന്നും ഒഴിവാക്കുവാനും പ്രസാധകര്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. 1954 ലാണ് ഇന്ത്യന്‍ എഡിഷന്‍ ആരംഭിച്ചത്. തുടക്കത്തില്‍ നാല്‍പ്പതിനായിരം വരിക്കാരാണ് ഡൈജസ്റ്റിനുണ്ടായിരുന്നത്. ഇന്ത്യയില്‍ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും തുടക്കത്തില്‍ കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത നേട്ടമാണിതെന്ന് ഡൈജസ്റ്റ് അവകാശപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ഇന്ത്യയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സര്‍ക്കുലേഷന്‍ ആറുലക്ഷം കോപ്പിയാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രചാരമുള്ള മാഗസിന്‍ റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റാണെന്ന് ഇന്ത്യന്‍ പതിപ്പിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണ ചുമതലയുള്ള ലിവിങ് മീഡിയ ഇന്ത്യന്‍ ലിമിറ്റഡ് അവകാശപ്പെടുന്നു. ലോക സാമ്പത്തിമാന്ദ്യം തലപൊക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റില്‍ ആഭ്യന്തരപ്രശ്നങ്ങള്‍ തലപൊക്കുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. 1990 ല്‍ റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് അസോസിയേഷന്‍ എന്ന സ്ഥാപനം ഒരു പബ്ളിക് ലിമിറ്റഡ് കമ്പനിയാക്കാന്‍ ഷെയറുടമകളുടെ വിശേഷാല്‍ പൊതുയോഗം തീരുമാനമെടുത്തു. ആ സമയത്ത് ഡൈജസ്റ്റിന്റെറ പ്രചാരം നൂറു ദശലക്ഷമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടടുക്കുകയായിരുന്നു. തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതിക പിന്തിരിപ്പന്‍ നയങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ അതീവ താല്‍പ്പര്യം കാട്ടിയിരുന്ന ഡൈജസ്റ്റിന് അമേരിക്കയിലെയും പടിഞ്ഞാറന്‍ യൂറോപ്പിലെയും പ്രതിലോമ മതവിഭാഗങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നല്ല പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്നു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക് അവര്‍ അമിത പ്രാധാന്യം നല്‍കിയിരുന്നു. പ്രചാരം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതില്‍ എതിരാളികളെ കടത്തിവെട്ടാന്‍ ഡൈജസ്റ്റ് പല കുറുക്കുവഴികളും പ്രയോഗിക്കുന്നു എന്ന ആരോപണം ആദ്യം മുതലേ നിലനിന്നിരുന്നു. അതില്‍ എടുത്തുപറയേണ്ടത് വരിക്കാരെ ആകര്‍ഷിക്കുവാന്‍ അവര്‍ തുടര്‍ച്ചയായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സമ്മാനപദ്ധതികളാണ്. ഇതാണ് ഡൈജസ്റ്റിന്റെ അസാധാരണ വളര്‍ച്ചക്ക് ഒരു പ്രധാന കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നത്. അമേരിക്കയിലെ പല പ്രമുഖ പത്രസ്ഥാപനങ്ങളും ഇത് അധാര്‍മികമായ പത്രപ്രവര്‍ത്തനമാണെന്ന് വാദിച്ചുവെങ്കിലും ഡൈജസ്റ്റ് അവരുടെ നിലപാടില്‍നിന്നും പിന്‍മാറിയില്ല. വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടാണ് ഡൈജസ്റ്റിന്റെ വളര്‍ച്ചക്ക് പെട്ടെന്നൊരു തിരിച്ചടിയുണ്ടായത്. 2005 അവസാനത്തോടെ ഡൈജസ്റ്റ് നഷ്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. നാളിതുവരെ ഉണ്ടാകാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസമായിരുന്നു അത്. അപ്പോഴാണ് പരിഭ്രാന്തരായ ഷെയറുടമകളെ നടുക്കിയ പ്രസ്താവനയുമായി ഡൈജസ്റ്റ് മാനേജ്മെന്റ് മുന്നോട്ടുവന്നത്. ഡൈജസ്റ്റിന് 2.8 ബില്യണ്‍ ഡോളറിന്റെ കടബാധ്യതയുണ്ടെന്നും കടവും പലിശയും അടച്ചുതീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഗുരുതരമായ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലാണെന്നും മാനേജ്മെന്റ് വെളിപ്പെടുത്തി. ആ സമയത്താണ് റിപ്പിള്‍വുഡ് ഹോള്‍ഡിങ്സ് എന്ന സ്ഥാപനം റീഡേഴ്സ് ഡൈജസ്റ്റ് ഏറ്റെടുക്കുവാന്‍ സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുവന്നത്. റിപ്പിള്‍വുഡ് മുന്നോട്ടുവച്ച നിബന്ധനകള്‍ മുഴുവന്‍ അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കുവാന്‍ ഡൈജസ്റ്റിന്റെ ഷെയറുടമകള്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി. ഡൈജസ്റ്റിന്റെ ശനിദശ അവിടംകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. അമേരിക്കന്‍ സാമ്പത്തികരംഗത്തുണ്ടായ പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങള്‍ മറ്റു പത്രസ്ഥാപനങ്ങളെയെന്നപോലെ റിപ്പിള്‍വുഡ് ഹോള്‍ഡിങ്സിനെയും പിടിച്ചുകുലുക്കി. കഴിഞ്ഞ രണ്ടുവര്‍ഷങ്ങളില്‍ പരസ്യവരുമാനത്തില്‍ മാത്രം ഡൈജസ്റ്റിന് അമ്പതുശതമാനത്തിലധികം കുറവുണ്ടായി. വരിക്കാരും ക്രമേണ കുറഞ്ഞുവരുന്ന പ്രവണതയും കണ്ടുതുടങ്ങി. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ റിപ്പിള്‍വുഡ് ഹോള്‍ഡിങ്സ് ഇപ്പോഴിതാ പാപ്പര്‍ ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തല്‍ക്കാലം ഇത് അമേരിക്കന്‍ എഡിഷനുമാത്രമേ ബാധകമാകൂ എന്ന് ഡൈജസ്റ്റ് ഉടമകള്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ബാക്കി എഡിഷനുകള്‍ പഴയപടി പ്രസിദ്ധീകരണം തുടരും. പത്രാധിപസമിതി അംഗങ്ങളെയും ജീവനക്കാരെയും ഇപ്പോള്‍ പിരിച്ചുവിടുന്നില്ലെന്ന് മാനേജ്മെന്റ് ഇറക്കിയ പത്രക്കുറിപ്പില്‍ എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ എന്ന പ്രയോഗത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദുസ്സൂചന എന്തായിരുന്നാലും ഡൈജസ്റ്റില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് ജീവനക്കാര്‍ക്ക് കുറച്ചൊരാശ്വാസം ഈ പ്രഖ്യാപനം നല്‍കുന്നുണ്ട്. ശക്തമായ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന ഡൈജസ്റ്റിന്റെ ഈ അകാല പതനം അമേരിക്കന്‍ പത്രലോകത്തെ ആകെ പരിഭ്രാന്തരാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പിടിച്ചുനില്‍ക്കുവാന്‍ മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങളൊന്നും മുന്നിലില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് സഹായത്തിനായി അമേരിക്കന്‍ പത്രലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്നത് അമേരിക്കന്‍ ഫെഡറല്‍ ഭരണകൂടത്തെയാണ്. ധൂര്‍ത്തും കെടുകാര്യസ്ഥതയും അഴിമതിയുകൊണ്ട് തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായ വന്‍കിട ബാങ്കുകളെയും ധനകാര്യസ്ഥാപനങ്ങളയും യുദ്ധാടിസ്ഥാനത്തില്‍ "ബെയ്ല്‍ ഔട്ട്'' പദ്ധതി പ്രഖ്യാപിച്ച് സഹായിച്ച മുന്‍ പ്രസിഡന്റ് ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ നീക്കത്തിന് സെനറ്റില്‍ അനുകൂലമായ ഉറച്ച നിലപാട് സ്വീകരിച്ച പ്രസിഡന്റ് ഒബാമയിലാണ് അമേരിക്കന്‍ പത്രമുടമകള്‍ ആശ അര്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍ ഒബാമ ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് അനുകൂലമായ ഒരു പ്രതികരണവും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നെടുംതൂണായ പത്രങ്ങള്‍ തകരുന്നത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന ഒബാമ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ വിമര്‍ശനവുമായി സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ പലരും മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. ദേശീയതലത്തില്‍ നല്ല പ്രചാരവും വലിയ ജനസ്വാധീനവുമുളള പത്രങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥരായ കോര്‍പറേറ്റ് മേധാവികള്‍ക്ക് ഡെമോക്രാറ്റിക് -റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ കക്ഷിനേതാക്കളുടെമേല്‍ നല്ല സ്വാധീനമുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയകാരണങ്ങളാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, ഇരുകക്ഷി നേതാക്കളും അനുകൂലമായ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ ഇതുവരെ തയാറായിട്ടില്ല. അമേരിക്കയില്‍ ഇതിനകം പതിനാല് ദിനപത്രങ്ങള്‍ അടച്ചുപൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞു. ഇന്നത്തെനില തുടര്‍ന്നാല്‍ സമീപഭാവിയില്‍ ഇരുപത് ദിനപത്രങ്ങള്‍കൂടി ഈ ലിസ്റ്റില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കും. ലോക പത്രവ്യവസായം അതീവ ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധിയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതെന്ന് അടുത്തയിടെ ഹെല്‍സിങ്കിയില്‍ ചേര്‍ന്ന ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ പ്രസ് ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ജനറല്‍ അസംബ്ളി യോഗം അംഗീകരിച്ച പ്രമേയത്തില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ദിനപത്രങ്ങളുടെ നാല്‍പ്പത് ശതമാനത്തിലധികം കരകയറാന്‍ വയ്യാത്തവിധം പാപ്പരായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസിന്റെ മാനേജിങ് എഡിറ്റര്‍ ജിന്‍ എബ്രാംസണ്‍ കണക്കുകള്‍ നിരത്തി ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് യോഗത്തില്‍ പറഞ്ഞത്. പ്രസിദ്ധീകരണം തുടരേണ്ടത് നഷ്ടത്തിലോടുന്ന പല പത്രങ്ങളുടെയും അഭിമാനത്തിന്റെ പ്രശ്നമാകയാല്‍ അവരെല്ലാം പ്രിന്റ് എഡിഷന്‍ നിര്‍ത്തലാക്കി ഓണ്‍ലൈന്‍ എഡിഷന്‍ മാത്രം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ആലോചിക്കുന്നതായി യോഗത്തില്‍ പങ്കെടുത്ത പല പ്രതിനിധികളും റിപ്പോര്‍ടുചെയ്യുകയുണ്ടായി. പ്രതിസന്ധിയില്‍നിന്ന് കരകയറുവാനുള്ള ക്രിയാത്മക നിര്‍ദേശങ്ങളൊന്നും യോഗത്തില്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നില്ലെന്ന വിമര്‍ശനവും ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഇന്റര്‍നെറ്റ് എന്ന അന്തകന്‍ പത്രങ്ങളുടെ അന്തകനായി ഇന്റര്‍നെറ്റ് ഇതാ ഭൂജാതനായിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ടൈം മാഗസിനില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ഒരു ലേഖനത്തില്‍ ലോസ് ആന്‍ജലസ് ടൈംസിന്റെ മുന്‍ പത്രാധിപര്‍ മൈക്കിള്‍ കിന്‍സ്ലി (Michael Kinsley) ആലങ്കാരിക ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞത്. ശാസ്ത്ര സാങ്കേതികരംഗത്ത് മനുഷ്യന്‍ കൈവരിച്ച വമ്പിച്ച നേട്ടങ്ങള്‍ വാര്‍ത്താവിനിമയ രംഗത്തും അത്ഭുതകരമായ മാറ്റങ്ങളാണ് വരുത്തിയത്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് അതേ നേട്ടങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നതും വര്‍ത്തമാനപത്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. പ്രശസ്തരും പ്രഗത്ഭമതികളുമായ പല പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും അഭിപ്രായത്തില്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ് പതുക്കെ പത്രങ്ങള്‍ക്ക് പകരക്കാരനായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇന്റര്‍നെറ്റിനെ മറികടക്കാനോ അതിജീവിക്കുവാനോ പത്രങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയാത്ത സ്ഥിതിയാണ് ഇന്ന് നിലനില്‍ക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് പത്രങ്ങള്‍ വലിയ ചെലവ് സഹിച്ചും പാടുപെട്ടും ശേഖരിക്കുന്ന വാര്‍ത്തകളും ചിത്രങ്ങളും സൌജന്യമായി വെബ്സൈറ്റുകള്‍ വഴി വായനക്കാരില്‍ എത്തുന്നു. എന്നാല്‍ പത്രങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ വരുമാനം നല്‍കുന്ന ക്ളാസിഫൈഡ് പരസ്യങ്ങളില്‍ സിംഹഭാഗവും ക്രേയ്‌ഗ്‌സ് ലിസ്റ്റ് (CRAIGSLIST) പോലുള്ള വെബ് സൈറ്റുകള്‍ തട്ടിയെടുക്കുന്നു. പരസ്യം നല്‍കുന്നവര്‍ക്ക് അവരുടെ പരസ്യം കൂടുതല്‍ വായനക്കാരിലേക്കും കാണികളിലേക്കും എത്തണമെന്ന ഒറ്റ ഉദ്ദേശമേയുള്ളൂ. പേര് വെളിപ്പെടുത്താന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത അമേരിക്കയിലെ ഒരു പ്രമുഖ പരസ്യക്കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡന്റിന്റെ വാക്കുകള്‍ തന്നെ ഉദ്ധരിക്കാം: നിങ്ങള്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ചാനലുകള്‍ വഴി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പരസ്യങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയിലൂടെ കടന്നുപോകുകതന്നെ ചെയ്യും. പത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്യമാണിത്. അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും ആസ്ട്രേലിയയിലും ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും അമ്പത് വയസ്സിന് താഴെയുള്ളവരില്‍ തൊണ്ണൂറുശതമാനം പേരും ലാപ്ടോപ്പ് ഉടമകളാണ്. ഇവര്‍ പത്രവായന പൂര്‍ണമായും ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തില്‍ ഇവര്‍ക്കാര്‍ക്കും മെനക്കെട്ടിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുവാന്‍ നേരമില്ല. ഏത് സമയത്തും എവിടെയിരുന്നും ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നാലും ലോകത്ത് എവിടെനിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന പത്രത്തിലെ വാര്‍ത്തയും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ തെളിയും. ബ്രേക്കിങ് ന്യൂസും പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ലേഖനങ്ങള്‍ ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്ത് വായിക്കാം. യാത്രചെയ്യുന്നതിനിടെ ജോലിചെയ്യാം. ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും ഇ മെയില്‍ വഴി ബന്ധപ്പെടാം. 'ദ വാനിഷിങ് ന്യൂസ് പേപ്പര്‍' എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ ഫിലിപ്പ് മേയര്‍ പറയുന്നത് 2043 ആകുമ്പോഴേക്കും അമേരിക്കയിലെ അവസാനത്തെ ന്യൂസ് പേപ്പറും അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുമെന്നാണ്. യൂറോപ്പിലെയും ജപ്പാന്‍, കൊറിയ മുതലായ ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെയും സ്ഥിതി ഇതില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമാകാന്‍ വഴിയില്ലെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഒരു വലിയ ദൃശ്യമാധ്യമസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉടമയായ റൂപര്‍ട് മര്‍ഡോക്ക് തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പത്രങ്ങളില്‍നിന്നും വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വരുമാനത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് 'സ്വര്‍ണനദിയിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന ലാഭ'മെന്നാണ്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം തന്റെ അഭിപ്രായം തിരുത്തിയിരിക്കുന്നു: നദികള്‍ ചിലപ്പോള്‍ വറ്റിവരണ്ടെന്നും വരാം! * എന്‍ കെ കണ്ണന്‍മേനോന്‍ കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി Wed, 04 Nov 2009 18:37:21 +0000 വര്‍ക്കേഴ്സ് ഫോറം http://itsmhylife.blogspot.com/2009/11/i-wish-id-married-paediatrician.html tag:blogger.com,1999:blog-629072812536520348.post-8104905367733649644 It’s not like I have a problem with Hubby’s profession, but I’ve just begun to think that marrying a paediatrician would’ve been oh so convenient. So, the big move has finally happened. Barely 4 days since we landed here and Y is down with fever already. It was during Diwali that he last came down with a cold, cough amp; fever. The doctor was quick to point out that it was probably the pollution and smoke from the fireworks that was making him sick. It’s causing us a lot of worry as we watch him fall ill every month without fail. And each time the doctor said it was viral fever. We’ve had his blood amp; urine tested to rule out other possiblities. The results were normal with nothing to worry about. And yet he’s sick again. Being new to this place is definitely adding to our difficulties. Hubby’s way too busy at work to take a day off. We are yet to find a good hospital/doctor. Furthermore, I don’t know my way about yet to venture out on my own. Marrying a paediatrician sure would’ve solved all my concerns regarding Y’s health. Sigh! As if things weren’t bad enough...we haven’t had a decent homemade meal since we’ve shipped our stuff. Ofcour